ümran
Üye
İçimden geldi...
Belkide dışarda eşe dosta anlatamadığımı burda siz maxicep ailesine anlatıyorum,bugün çok üzgündüm her zaman olduğu gibi .hep geçmişte yaşarım ,geçmişte yaşadığım mutlulukları unutamıyorum ,hani bir söz varya insan nerde mutlu olmuşsa hep oraya cevirir kafasını bende öyleyim işte.geçmişte yaptıklarımı bu zamandada yapmak istiyorum ama hayat izin vermiyor buna... büyüdükçe dert artıyor hayat zorlaşıyor ama benim aklım hep geçmişte yaptıklarımda kalıyor gelecekte yaşamayı beceremiyorum çok zor,çok büyük acılar çektim 17 yaşında annemi kaybettim .sokakta annesiyle gördüğüm herkesi kıskanıyorum annesine bağıran insanları çok ama çok kızıyorum.böyle aklım hep geçmişte kalıyor .hayatın anlamını yitirmesi ölmek kadar kötü birşey ,herşeyden vazgeçer insan ölmek ister ama onuda yapamaz böyle sürünür gider.benim gibi olan biçok insan olduğunuda biliyorum
beni en iyi onlar anlar sizden istediğim annelerimizi üzmeyelim lütfen sizden ricam bir kere benim için annelerimizin ellerinden öpermisinz eğer nedenini sorarsa içimdn geldi dersiniz .hepinize teşekkür ederim...
beni en iyi onlar anlar sizden istediğim annelerimizi üzmeyelim lütfen sizden ricam bir kere benim için annelerimizin ellerinden öpermisinz eğer nedenini sorarsa içimdn geldi dersiniz .hepinize teşekkür ederim...

empati yapabilen her insan anlar bunu emin ol 