Yaşadığıma Dair Kanıtlar ( 5 - Ellerini Gördüm )

  • 14 Ekim 2013
  • 348 Okunma
  • 0 Cevap

  1. Ellerini gördüm...

    Bir sabah ansızın sarmalıyordu sanki beni.
    Yoktu böyle bir dokunuş ve hazmedilemezdi.
    Vazgeçilemezdi.
    Rüya değildi üstelik; gerçek de değildi.
    Lâkin anlayamadığım bir şey; inkar edilemezdi.
    Varlığıma dair yok oldu kanıtlarım;
    Bilmem hangi meskende
    Hangi ananın feryatlarıyla
    Ve de hangi babanın sevinç çığlıkları olabilirdim ki.
    Yaşadığıma dair kanıtlarım vardı
    Lâkin ispat edilemezdi.

    Gözlerini gördüm; evet.
    Işıl ışıldı ve güneşi dahi kıskandırıyordu.
    Velhasıl odamı dahi onlar aydınlatıyordu.
    Hercai; sevincimi gördüm.
    Yine de hüznümü yadsıyamıyordu.
    Karanlık çöktüğünde onlar dahi gidiyordu.
    Akşam olunca yok oluyordu varlığın;
    Ve dahi varlığım.
    Hiç kimse yaşadığıma inanamıyordu.
    Bilmem hangi apartmanın
    Hangi ışık almaz odasında
    Ve de hiçbiri ispatım olamıyordu.
    Yaşadığıma dair kanıtlarım vardı;
    Lakin ispatlanamıyordu.

    Sözlerini duydum...
    Bu kez...
    İşte bu kez beni yaralıyordu.
    Ve dahi kanıtlarımı yaralıyordu.
    Nefretini gördüm akşamın en zifirisinde;
    Haziranın en kan sıcağında.
    Beni kendimden götürüyordu;
    Velhasıl, bitiriyordu.
    Bir kaç nota gibiydi sanki
    Lâkin hayli sert süzülüyordu.
    Bilmem hangi enstrumanın
    Hangi notasında yaşıyordu adım.
    Sahifelerce alevlere atıldı kanıtlarım
    Yaşadığıma dair vardı elbet ispatlarım;
    Lâkin inandıramıyordu.


    Yaşadığıma Dair Kanıtlar

     


    Yazan: -efşan
Yüklüyor...
18/11/2018 - 23:19