Sevgilim olmadan once sıkılıp bunaldigimi sanardim ama asıl sıkıntı sorumluluk sahibi olununca basliyor,sevgilim'e cok vakit ayiramiyorum diye bana dert yanar tabi asil gercek,beni bunalttigi icin kendimi is'e verdim simdiyse isle ilgileniyorum ki yoksa,sac-baş her turlu yoluyor,çalışınca bir nevi kacis yolu tamam bende kabul ediyorum cok vakit ayirmiyorum ama ayirdigim zamanda kiskancliklari yuzunden hayattan sogutuyor,yolda yuruyen birisi bakti diye trip atiyor sonrada,birden yumusuyor. Bir ortasini bulamiyor ama sadece sevgili odakli hayatimi kursaydim gercekten kafayi siyirirdim,yani bir yere kadar kacis yeriniz oluyor sevgiliyle,bir sure sonra,bir cok seyinizi kisitlamaya basliyor iste o zamanda adim atsaniz hesap vermenizi istediginden bazen bir yerde cok moral bozan konuma bile geliyor. Sevgilinizle herseyi paylasamazsiniz,cok gecmiste yaptiginiz birseyi anlatin bakalim pot kirdiginiz bir ani,saniyesinde dunyayi tersinize dondurur. Herseyi paylasacaginiz arkadasiniz,dostunuzda olmasi lazim ki onlarada anlatabilesiniz,sevgilinize herseyi anlatirsaniz,caniniza bile okur. Tabi benim şansımda herseyimi paylastigim uzun sureler konustugum arkadasim,bir sure sonra bana acildi sevgilim oldu ama simdide eskiden arkadas donemlerinde boyleydik dedigim zaman,tutupta o eskidendi diyor. Yani diyecegim,dertleseceginiz konusacaginiz bir arkadasiniz,dostunuz yada hic olmadi sevgiliniz olsun,olsun ki o zaman pekte sıkılmazsınız,ugrasacaginiz bir ugras olmasi lazim ki hayatiniz rutin olupta caninizi sıkmasin
