Hayattan tad alamıyorum ...

TuRkiShCowboy

Sürekli canım sıkılıyor ve olduğum konumu sorguluyorum ... Bu dünyaya imtihan olmak için geldiğimi sürekli her koşulda ne kadar da kendime anlatsam hayatın anlamını bilmiyorum ... Okul mu ? Değil ... Bir ışte çalışmak mi ? Değil ne ne ne ??? Şu anki sorumluluğum derslerime çalışıp sınıfı geçmek ... Hocalar takıyor , artist misin olum sen diyorlar vs vs ... Zevkli olan işlerden de bıktıriyorlar ... Bazen içimden küfür etmek geliyor hepsine ... Seni öğretmen yapanın da senin de diye başlıyorum sonunu da getiriyorum ... Birinin seni ezerek sürekli emirler vererek çalıştırmasına ne demeli ...! Hayatım böyle geçiyor ... Biraz renklendirmek için sürekli burada oluyorum ... Bütün paramı internet paketine harcıyorum ve burada mutlu oluyorum ... Yine doldum ve dertlerim Derya oldu ... Off off !!!..

Nadir

böyle durumlar hayatta hep olur Enesciğim..insan kendini ve yaptıklarını sorgular..önemli olan bu durumlarda doğruya yönelmektir..Allah'ın yolundan sapmamaktır..bu günlerde olabildiğince sabırlı ve anlayışlı olman gerekiyor..bugünlerinde geçeceğini unutmayacaksın..gençlik psikolojisi hayatta arayışa iter insanı..hayattan tad almayı bilmek gerekiyor..

Juventus

Kendini fani şeylere çok verme. Git güzelce abdest al namaz kıl. Burda ki yazılıcak yorumlardan daha çok yardımı olucaktır

TuRkiShCowboy

Geçenlerde de böyle oldum ama sürekli tekrarlıyor En büyük etken öğretmenlerin öğrencilere hayvan gibi davranması ... Bugün mesela ... Öğretmen bana gel bakalım şu sandalyeleri indir dedi tamam hocam dedim 25 sandalyeyi indirdim sonra tekrar kaldır masanın üstüne koy dedi hocam benimle oyun mu oynuyorsunuz dedim dediğimi yap dedi sandalyeyi kaldırdım diğer masanın üstüne fırlattım üstüme yürüdü artistlik mi yapıyorsun bana dedi döndüm süratimi çıktım sınıftan ... Çok zevkli değil mi azar işitmek ... Gözüm dönse alsam ordaki demir çubukları kafasına indirsem ne olacak off of

--------------- Ekleme ---------------

5 vakit kılıyorum zaten

Nadir

ilginç bir durum..ben de öğretmenim ama nasıl bir davranış böyle..sevgi nedir bilmeyen insanlar demekki? öğretmen var öğretmen var..o kişiler sizin üzerinizde güç gösterisi yapan aciz mahluklar işte..evde hanımına gücü yetmez okulda adam olurlar..peki müdüre gidip şikayet etseniz..

Su Damlası

hayat aldığın nefeslerin toplamı değil nefesini kesen anların toplamıdır

Matematiğin zayıf diye ölecekmisin çok saçma önce bir derin nefes al ve bu yazıyı oku enes biraz uzun ama hayattan sıkılanlara ben ne için yaşıyorum diyenler için yazılmış en güzel yazı
Bir zamanlar bir psikoloji kitabında okuduğum bir bölüm vardı…
Hayatın ve getirilerinin kıymetini anlamak için tavsiye edilen bir metod vardı içinde..
Deniyordu ki; “arada bir, çok bunaldığınızda,hayatın sizin için çekilmez hale geldiğini düşündüğünüzde kendinize 10 dakika ayırın ve kendi cenaze töreninizi düşünün”…
Cümleyi ilk okuduğumda çarpılmıştım…
Ben girişin akabinde pozitif bir gelişme ve tavsiye bekliyordum…
Ama ” kendi ölümümüzü ve cenazemizi ” düşünmemiz tavsiye
ediliyordu…
Tüylerim diken diken oldu ve yazarın saçmaladığını düşündüm o an…
Ama önyargı düşmanı biri olarak okumaya devam ettim…

Özellikle insanların sizin için neler söyleyeceklerini, onlar için ne ifade ettiğinizi hissetmeye çalışın…
Diyordu ki; ” bunları düşündüğünüzde dünyadaki yerinizi, dünyayı terkettiğinizde oluşacak boşluğu, sevdikleriniz ve sizi sevenler için öneminizi anlayacaksınız…
O andan geriye dönme şansınız olmadığını, hayat denen kredinizin bittiğini ve onlara yanıt verme şansınız olmadığını düşünün…
Tekrar sarılma, bir kez daha öpme ihtimalinizin bittiğini hissedin…
Dünyadaki küslüklerin, ayrılıkların, kavgaların
yanında bu acının ve geri dönülmezliğin korkunç
çaresizliğini yaşayın…
Bırakın canınız yansın,
bırakın alevler içinde kavrulsun tüm ruhunuz…
Orada, o musalla taşında düşünün kendinizi…
Seyredin şu an çevrenizde olanların yüz ifadelerini…
Akıllarından ve yüreklerinden geçen
cümleleri hayal edin…
Kitaba devam etmeden bıraktım kenara ve gözlerimi kapatıp aynen düşünmeye başladım…
Eşimi, oğlumu, annemi, babamı, kardeşlerimi ve diğer tüm
çevremi oturttum tek tek kendi cenaze törenimdeki yerlerine…
Birer birer yerleştirdim tabutumun çevresine hepsini…
Hayatımda çok nadir bu kadar canım yanmıştı…
Görüyordum işte “babaaaa…” diye ağlayan biricik oğlumu…
Eşim kucağında “ağlayan emanetimle” ayakta durmaya çalışıyordu per perişan…
Koca çınar babacığım, belli belirsiz dualar okuyordu,
o gözümden hala gitmeyen vakur duruşuyla…
Annem, ciğerinden bir parça canlı canlı koparılmış gibi
hem içine hem dışına akıtıyordu gözyaşlarını…
Kardeşlerim, akrabalarım
“çok erken gitti, doyamadı oğluna..” diyordu acıyan ses tonlarıyla…
Ve dostlarım… Onlar da şaşkındı…
Bazısı “daha dün birlikteydik, nasıl olur..” diyordu…
Sonra anladım yazarın ne demek istediğini daha devamını
okumadan kitabın…
Bunları seyredip onlara “hayır ölmedim, burdayım..”
demek istedim hayal olduğunu unutup…
Farkındalık önemli bir kavramdır psikolojide…
Belki de hiç aklımıza gelmeyen ve gelmeyecek bir farkındalığı göstermek istemişti yazar…
Kitabı okumaya ne gücüm kalmıştı, ne de isteğim…
Almam gereken dersi ve mesajı almıştım…
Şimdi ne kitabın adını ne de yazarı hatırlamıyorum…
Şu an bunları yazarken bile çok kötü oldum…
Bu olayda tek farkındalık da yok üstelik…
Biraz kendime geldikten sonra devam ettim
hayatımın en zor hayaline…
Sırada çevremdekilerin ölümümün akabinde
neler söyleyecekleri vardı..
Usulen ve nezaketen söylenenlerin dışında…
Onlarda bıraktığım izleri,
yaşananları ve yaşanamayanları elden geçirerek
ben konuşturacaktım hayalimde…
İçlerini okuyacaktım, senaryo bana ait olarak…
Yaşarken neler yazmıştım, ölümümle neler okuyacaktım…
Gerçek duygularıydı ulaşmaya çalıştığım, ölüm acısının etkisiyle girilen duygusal mod değildi, deşifre etmem gereken metin…
Canım oğlumun söyleyecek çok şeyi yoktu…
Özleyecekti, yokluğumu hissedecekti..
Ağlayacaktı aklına geldikçe…
Belki ölümün ne anlama geldiğini hissedecek yaşa gelinceye kadar
sıradan bir üzüntünün ötesine geçmeyecekti duyguları…
Ama hayal bu ya, 18-20 yaşına getirdim 2 saniyede oğlumu…
“hayal - meyal hatırlıyorum be baba seni…
Keşke şimdi yaşıyor olsaydın da erkek erkeğe sohbet etseydik seninle…
Bak mezuniyet törenimde de babasızdım…
Askere giderken kimin elini öpeceğim senin yerine…
Diyecek canı yanarak bir köşede…
Sevgili eşim… Benim muhteşem hatunum…
Nasıl dayanır bensizliğe?…
O ki, benim için her şeyini feda edip koşmuştu bana…
Hayatının tek adamı şimdi toprak olacaktı…
Bir daha ” Seni seviyorum ” diyemeyecekti…
Bir daha hevesle açamayacaktı çalan kapıyı…
Ve her gelen gece bensizliğini haykıracaktı yüzüne…
Her sabah da bensiz başlayacaktı koca gün…
Tek cümlesi takıldı o an içime;
” Oyunbozanlık yaptın be böceğim, hani beraber ölecektik ?…”
Babam-annem,o bugüne kadar evlat olarak
mutlu edecek hiçbir şey yapamamanın acısıyla
kahrolduğum güzel insanlar…
Helaldi şüphesiz hakları…
Bilerek hiç kırmamıştım onları…
Üzerine titredikleri evlatları onlardan önce göçmüştü işte önlerinde ve dualarına muhtaçtım….
Kaç anne ve babanın çekebileceği bir acıydı ki evladının cenazesinde bulunmak…
Herhalde insanın uzun yaşadığına üzüldüğü nadir
anlardan olsa gerek…
Diğerlerine geçmiyorum…
Bu yazıyı şu an yazıp sizlerle paylaştığıma göre
“diğerlerine” artık sizler de dahilsiniz…
Düşünün, bir gün bir mail ulaşıyor mail-boxınıza “ölmüş“ diye…
Sizler kimbilir neler düşünür ve yazardınız…
Eşim şu an yanımda ağlıyor, sanki gerçekmiş gibi…
Oysa ki yazarın amacı “Yaşamanın ve hala nefes alıyor almanın kıymetini” göstermekti…
Benim de öyle…
Lafı çok uzattım farkındayım…
Ama dediğimiz çözümü zor süreç 2 satırla özetlenemeyecek
kadar girintili çıkıntılı…
Ben o gün kurduğum o hayalle,canımın tüm yanmasına rağmen
YENİDEN DOĞDUM…
Bilgisayar diliyle “format attım hayatıma”…
Sahip olduklarımın farkına vardım ve hala nefes
alıyor olduğum için şükrettim…
Gözlerimi açtığım anda o kötü ve acı sahne bitmiş,
oyun perde demişti…
Peki ya hayal değil de, gerçek olsaydı ve perde bir daha açılmamak üzere kapansaydı…
Belki gerildiniz, kötü oldunuz ama devamını
getirirseniz buna değer bence…
İşte bu final bu yazıyı buraya kadar okumanıza değmiş olmalı…
Ben bu akşam melankoliğim ve biraz abartmış olabilirim…
Hani sanatçı ve şairiz ya ondandır belki…
Bence bu yazıyı sadece okuyarak bırakmayın…
LÜTFEN ARADA BİR,
BURADAN ALDIKLARINIZI TARTIN,
DÜŞÜNÜN VE HAYATINIZI GÖZDEN GEÇİRİN…
Ölümün kime ve ne zaman geleceğini
Yüce Allah’ tan başka bilen yok…
İşte bu yüzden hazır yaşıyorken ve
nefes alıyorken yapabileceklerinizi yapın,
ertelemeyin…
Sizi sevenlere ve sevdiklerinize
daha fazla zaman ayırın…
Bilerek - bilmeyerek
kırdığınız kalpleri tamir edin…
Ve en önemlisi;
VERDİĞİ-VERMEDİĞİ,
ALDIĞI-ALMADIĞI HERŞEY İÇİN,
TEKRAR TEKRAR ŞÜKREDİN YÜCELER YÜCESİ YARADAN’A
CAN DÜNDAR…

TuRkiShCowboy

Nadir abi şerefsize şikayet edilir mi Çok güzel bir yazıydı keyifle okudum duygulandım açıkçası gelecekte ne olacağım , beni neler bekliyor endişesi de var kederlendim Kuran okuyup öğretmene beddua etsem günaha girer miyim

Su Damlası

hehehe saçmalamaaaa sıkı çalış akıllı bişisin belii oluyo hiç tanımadan birazdan burdan uzak dur o zaman hoca sana teşekkür eder

TuRkiShCowboy

Bak mesela sen de benimle bir konuda tartıştın hafta sonu bende birşey var ama çözemedim gitti

Su Damlası

şımarığım uysalım çok hassas ve alınganım benim yapım bu senle ilişiği yok yani alaycı bi tavır vardı sende bende a aynı üslup ile karşılık verdim ama tartışmadım ki senle ohoooo sen benim tartışmalarımı görsen

kırgın veya kızgın değilim sana sanırım sende bana neyse canımm yaşandı bitti saygısızcaaaaaaaaa

Nadir

ergenlik dönemi davranışları geçer Enes..

TuRkiShCowboy

Ben herkese davrandığım gibi şakacı bir üslupla karşıladım seni de ama tutmadı
Nadir abi o dönemi ben atlattım çoktan bu stres sanırım

Amedly Fatih

bendede bır sıkıntı var ama nedenını cozemedım gıttı

Su Damlası

söyleyin rahatlayın o zaman sizde

gidin bi yere avazınız çıktığı kadar bağarın

EroL

Bu hayat sana ait enes. Eğer sürekli mutlu olduğun şeyleri yapamıyosan, sende hayatında mutlu olduğun bi kişi veya bişeye sarılacaksın. Senden farklıda değilim şuanda. Ot gibi yaşıyorum, ama konuşmaktan mutluluk duyduğum bi arkadaşım var. O bana hayat sevinci veriyo, bende tüm vaktimi onla geçirmeye çalışıyorum...
Ama kişiden mutluluk duymanın eksi yönleride var. sürekli senin yanında olamıyor, en ufak kırıcı cümlesinde yıkılıyosun. Ama varlığından mutlulukta duyuyosun Seni kim mutlu ediyosa, ne mutlu ediyosa ona sarıl. Satmışım dünyanın anasını, Herşey olacağına varır, ne olursa olsun...

TuRkiShCowboy

Olsun bee saldım kendimi bıraktım kaderime ne olursa olsun

-YARINIYOK-

enes hiç üzülme bu dünya ya bir kez daha gelemeyeceksin belki senin yerinde olmak isteyen milyonlarca insan var kimi keşke bende okusaydımda her gün öğretmenden dayak yeseydim der kimi öyle güzel bir okulum olsun der sen akıllı insansın çok bunaldığın zaman da nete girme biraz dolaş arkadaşlarınla falan şakalaş uzun lafın kısası bu hayat senin ve aldığın her nefes için şükret ve o nefeslerin hakkını ver

TuRkiShCowboy

Teşekküler ablacim halime bin şükür ...

-YARINIYOK-

rica ederim canım benim

researcher

yasının oynadıgı oyunlar devam edecek en az 22-23 e kadar....

Hayattan tad alamıyorum ...

Benzer Konular

Privacy & Transparency

Privacy & Transparency