Karanlık fobim var..Küçükken çok korkuturlardı beni ordan kaldı öyle![]()
evdeki bütün ışıkları yakıyorum ben tek kalınca 
karanlık yükseklik köpek hepsi var bir ölüm korkum yok o gibi durumlarda aşırı soğuk kanlıyım

karanlık ve köpek korkum var...
7-8 yaşlarımdayken doktor mauro nun adası filmini (eski versiyonunu) seyretmiştim
o günden sonra karanlık beni hep ürpertmiştir... şimdi karanlığa gene dalıyorum ama gene tedirgin oluyorum...
köpek korkum ise çocukluğumuzda amca oğlumla gezerken emmoğlunun bacağını köpek ısırmıştı...
o günden sonra da köpekler beni tedirgin eder... gene köpeklerle aram iyi pek çekinmem ama ...
göz ucuyla takip ediyorum...
karanlıktan korkmamda, gerilimli bir muhabbet sonunda yatarken hafif tırsma geliyor sadece okadar![]()

karanlık korkunuda yenebilirsin köpeklerle aran iyi olduysa eğer çunku ben ne kadar urastıysam karanlık korkumu yenemiyorum...
Şüphelenme olmasın o muhabbetten sonra bişiler olmaz inşallah gibilerinden![]()
amacım korkuyu yenmek değil zaten ... korkuyla yaşayabilmek...
çünkü cesaretli insan demek, korkularına rağmen davranabilen demektir.
yok bence beynin bilinç altında oluşturdukları diyebiliriz![]()
