a21a
Emekli Yönetici
Dürüst Adamın Sonu
Herkesin hırsız oldugu bir ülke varmıs, diye başlar Italo Calvino nun "Kara Koyun" adli öyküsü.
Ama istisnasız herkesin gece olunca, insanlar maymuncuklarini ve fenerlerini yanına alır ve komşusunun evini soymaya gider. Gün doğarken geri döndüklerinde yüklerini almişlardır. Ama her seferinde kendi evlerini de soyulmuş bulurlar. Italo Calvino nun Numbers in Darkness adli eserinde geçer bu öykü. Ülkede herkes çok mutludur, kimse kaybetmez,çünkü herkes birbirinden çalar ve bu dolasim, son kisi ilk kisiden çalana kadar sürer. Bir gün, nasıl olmuşsa, dürüst bir adam ortaya çıkar. Gece olduğunda, çanta ve fenerle dışarı çıkmaktansa evinde kalıp roman okumayi tercih eder.
Hırsızlar geldiginde ise evde isik yandigini görüp soymak için içeri girmezler.Ve bu durum bir süre devam edince, ahali bir konunun açıklığa kavuşmasını ister: "Çalismadan yaşamak senin tercihin, ama başkalarını bir şey yapmaktan alıkoymaya hakkın yok." Bunun üzerine dürüst adam, geceleri evinden çıkar, fakat hiçbir sey çalmaz. Döndüğü zaman evini hep soyulmuş bulur.
Ve bir haftadan daha az bir sürede, yiyecek tek bir şeyi kalmaz. Dürüst adam soygun yapmadığı için soyulmayanlar digerlerine göre daha zenginleşmekte ve artık çalmak istememektedir. Dahası, dürüst adamin evi de artik bomboş olduğu için o evi soymaya gidenler de yoksullaşmaktadır. Zenginler, kendileri için soygun yapmak üzere maasli hirsizlar tutmaya baslar.
Zengin fakir ayrimi giderek çogalir. Zenginler mallarini korumak için polis teşkilatı ve hapishane de kurarlar. Birkaç yıl geçtikten sonra, artık kimse soymaktan ve soyulmaktan söz etmemektedir, sadece zengin ve yoksul vardır; Ama hala hırsızlık yapmaktadırlar.
Tek dürüst adam ise daha isin basinda açliktan ölmüstür.
Ama istisnasız herkesin gece olunca, insanlar maymuncuklarini ve fenerlerini yanına alır ve komşusunun evini soymaya gider. Gün doğarken geri döndüklerinde yüklerini almişlardır. Ama her seferinde kendi evlerini de soyulmuş bulurlar. Italo Calvino nun Numbers in Darkness adli eserinde geçer bu öykü. Ülkede herkes çok mutludur, kimse kaybetmez,çünkü herkes birbirinden çalar ve bu dolasim, son kisi ilk kisiden çalana kadar sürer. Bir gün, nasıl olmuşsa, dürüst bir adam ortaya çıkar. Gece olduğunda, çanta ve fenerle dışarı çıkmaktansa evinde kalıp roman okumayi tercih eder.
Hırsızlar geldiginde ise evde isik yandigini görüp soymak için içeri girmezler.Ve bu durum bir süre devam edince, ahali bir konunun açıklığa kavuşmasını ister: "Çalismadan yaşamak senin tercihin, ama başkalarını bir şey yapmaktan alıkoymaya hakkın yok." Bunun üzerine dürüst adam, geceleri evinden çıkar, fakat hiçbir sey çalmaz. Döndüğü zaman evini hep soyulmuş bulur.
Ve bir haftadan daha az bir sürede, yiyecek tek bir şeyi kalmaz. Dürüst adam soygun yapmadığı için soyulmayanlar digerlerine göre daha zenginleşmekte ve artık çalmak istememektedir. Dahası, dürüst adamin evi de artik bomboş olduğu için o evi soymaya gidenler de yoksullaşmaktadır. Zenginler, kendileri için soygun yapmak üzere maasli hirsizlar tutmaya baslar.
Zengin fakir ayrimi giderek çogalir. Zenginler mallarini korumak için polis teşkilatı ve hapishane de kurarlar. Birkaç yıl geçtikten sonra, artık kimse soymaktan ve soyulmaktan söz etmemektedir, sadece zengin ve yoksul vardır; Ama hala hırsızlık yapmaktadırlar.
Tek dürüst adam ise daha isin basinda açliktan ölmüstür.
