Marchegiani
Üye
En Acı Günüm(Bölüm 2)
Elif'i düşünüyordum yine.Hiç uyumadım gece.Ama eğlenmedim de.Balkonda oturup düşündüm,ağladım.Ne televizyon,ne de bilgisayarla uğraştım.15 Ağustos 2007'de,saat sabah 05.32'de ortamda hiçbir ses yokken selası okunmuştu.Gün ağarmıştı artık.Hala oturuyordum.Telefondan saate baktığımda,saat 05.32'ydi...Bu,bana kaderin bir oyunu gibi geliyordu artık.Kendimi mindere attım,gözümden yaşlar süzüldü.Orada uyuya kalmışım.Sabah uyandığımda salona girdim,saat 08.30'du.Maxicep'e bu konunun 1.bölümünü açtıktan sonra odama gidip yine uyuya kaldım.Uyandığımda saat 12.24 idi.Babam işten izin almış günün önemi için,ben onu işte sanıyordum.Yüzümü yıkayıp salona giriyordum.Boynumda kalp şeklinde bir kolye vardı,onu açıp içinde onun olduğu fotoğrafını öperken tam kapıyı aralamıştım.Karşımda Elif'in ailesini görünce gözyaşlarım sel olmuştu.Elif'in ailesi kalktı,bana sıkı sıkı sarıldı.Geçti İbrahim,tamam dediler.Bu sefer ağlamam durmuştu.Evde ağlamayan kalmamıştı.Küçük kardeşim bile gözyaşlarını tutamadı.Elif'in babası,yani Nadir amca,boynumdaki kolyeyi açıp baktı ve bana birkez daha sarıldı.Büyük bir sessizlik içinde kahvaltımızı ettik,sonra berbaer fotoğraflarımıza baktık Elif'le benim aramdaki.Yine gözyaşlar tutulamadı.Biraz oturduktan sonra saat akşamüstüne geldi.Mezarlığa gidecektik,arabalara karşı büyük nefretim olduğundan ben yürüyerek gittim.Hayallere dalmışım,araba çarpıyordu neredeyse.O anda sinirlenerek arabaya sert bir tekme attım.Arabanın sürücüsü bir erkek olsa ne yapacaktım bilmiyorum fakat bir kadındı arabanın sahibi.Genç bir bayandı,benimle çok ilgilendi.Arabayı kenara çektik,arabaya oturduk.737 gün sonra ilk defa arabaya oturmuştum.Durumu anlattıktan sonra o da gözyaşlarını tutamamıştı.Gideceğin yere götüreyim mi seni?dedi.Ben de arabaya olan nefretimi anlattım.Yavaş yavaş gideriz,emniyet kemerini bağla lütfen deyince korkumu yenmek için ikna oldum.Gerçekten de yavaş bir hızla vardık mezarlığa.Önce dualarımızı okuduk.Dua için açtığım eller gözyaşı dolmuştu.Dualarım bittikten sonra mezar taşına vurmaya başladım.Elimle vuruyordum mezar taşına.Ellerim kan içinde kalmıştı.Sinir krizi geçiriyordum yine,bağırıyordum.
Neden Elif!
Neden!
Neden!
Neden!diye..
Zor aldılar beni oradan..Hastaneye vardığımızda hala bağırıyordum 'neden'diye.Ellerimden akan kan tükenmek bilmiyordu,gözlerimden akan yaşda öyle..Sakinleştiriciyi aldım,ellerimi sardılar ve eve doğru yol aldık.Yine sessizlik çöktü Küçükyalı'ya..
Neredesin Elif'im..
Neredesin..
Neredesin..
İbrahim ADA
Neden Elif!
Neden!
Neden!
Neden!diye..
Zor aldılar beni oradan..Hastaneye vardığımızda hala bağırıyordum 'neden'diye.Ellerimden akan kan tükenmek bilmiyordu,gözlerimden akan yaşda öyle..Sakinleştiriciyi aldım,ellerimi sardılar ve eve doğru yol aldık.Yine sessizlik çöktü Küçükyalı'ya..
Neredesin Elif'im..
Neredesin..
Neredesin..
İbrahim ADA

üzülme kardeşim ateş düştüğü yeri yakarmış ben seni tam olarak anlayamam ama allah sabır versin dualarını eksik etme sen elif için tekrardan allah sabır versin 



