Burak
Üye
Yunan mitolojisi'nde yaratılış
Yunan Mitolojisine göre en başta Kaos vardı. Kaos, uçsuz bucaksız sonsuz bir karanlıktı.
Birden Kaos'tan Gaia çıktı. Gaia, şu an ayak bastığımız toprak, yeryüzü idi.
Kaos'tan Gaia ile birlikte Eros da çıkmıştı. Eros aşk tanrısıydı.
Daha sonra Kaos'tan Tartaros çıktı. Tartaros yeraltı idi.
Daha sonra da Kaos'tan Nyks ve Erebos çıktı. Nyks Yeryüzü karanlığıydı, Erebos ise yeraltı karanlığı. Nyks, Erebos ile birleşerek Aether'i ve Hemera'yı doğurdu. Sonra kendi kendine (Kaos gibi) birçok tanrı ve tanrıça meydana getirdi. Bunların çoğu kötülüklerle ilgiliydi, sonuçta kendisi de karanlığın tanrıçasıydı.
Gaia'ya dönelim. O da kendi kendine dağları, denizlerini ve gökyüzünü meydana getirdi.
Gaia ayrıca Tartaros ile de birleşti ve Typhon'u doğurdu.
Gaia çocukları ile de birleşti. Deniz Pontos ile birleşti ve çocukları oldu
Ayrıca gökyüzü Uranos ile de birleşti
Gaia ve gökyüzü Uranos, tüm evrenin yöneticileri olmuşlardı. Ancak Uranos, doğan çocuklarını beğenmemekte Gaia'nın derinliklerine atmaktaydı. Bundan rahatsız olan Gaia, çocuklarından Kronos'u, Uranos'u biçmekle görevlendirdi.
Kronos da Gaia'nın istediği gibi yaptı, bir tırpan ile babasını biçti. Uranos'un denize düşen parçalarından oluşan köpüklerden Afrodit doğdu. Toprağa dökülen kanlarından ise intikam tanrıçaları Erinyalar ile kocaman garip devler ortaya çıktı
Böylece Titanlar evrenin hakimi oldular. Titanlar birbirleriyle evlendiler ve pek çok tanrı doğurdular.
Titanların en büyüğü Okeanos, hem yeryüzü Gaia ile hem de Titan kardeşi Themis ile evlendi.
Hyperion da kardeşi Theia ile evlendi. Theia güneşi, ayı ve şafağı doğurdu. Şafak tanrıça da evlendi ve rüzgârları doğurdu
Coeus ile Phoebe'nin de iki çocukları oldu: Astoria ve Leto
--------------- Ekleme ---------------
Erebos�un eşi kara Gece, Erebos olmadan, kendi kendine pek çok kötü tanrı ve tanrıça yarattı.
Pontos (deniz), Gaia (toprak) ile birleşerek Nereus�u, Thaumas�ı, Phorkys�i, Keto�yu ve Titan Krios�a eş olacak Eurybie'yi doğurdu.
Erkek titanlar dişi titanlarla ve akrabalarıyla evlendiler.
İapetos ile Klymene'den Atlas, Menoetios, Epimetheus, Prometheus doğdular.
Krios ile Eurybie'dan Astreos, Pallas, Perseus doğdu.
En son da Kronos ile Rhea evlendiler.
Rheia Kronos�un yatağına girince
Şanlı evlatlar doğurdu ona:
Hestia, Demeter, altın sandallı Hera
Ve güçlü Hades, yerin altında oturan,
Yüreği acımak nedir bilmeyen tanrı,
Toprağı sarsan, uğultulu tanrı Poseidon,
Ve temkinli Zeus, tanrıların ve insanların babası,
Yıldırımları yeryüzünü titreten.
Ama koca Kronos yiyordu ilk çocuklarını
Analarının kutsal karnından çıkıp da
Dizleri üstüne oturdukça her biri.
Korkuyordu Uranos�un mağrur torunlarından biri
Ölümsüzler arasında kral olacak diye.
Gaia ve Uranos bildirmişlerdi ki ona
Ne kadar güçlüler güçlüsü de olsa
Kendi oğluna yenilmekti kaderi.
Buydu çünkü Zeus�un istediği.
Onun için gözü pusudaydı her zaman,
Doğan çocuklarını yiyordu birer birer
Ve Rheia sonsuz yaslar içindeydi.
Ama Zeus�u dünyaya getirdiği gün
Yalvardı Toprak�a ve yıldızlı Gök�e
Gizli doğurabilsin diye çocuğunu,
Öcünü alsın diye babasının
Ve hain Kronos�un yediği bütün çocukların.
Anası babası dinlediler kızlarını
Ve bildirdiler ona Kader�in ne hazırladığını
Kral Kronos�a ve coşkun yürekli oğluna.
Sonra bereketli Girit�te Lyktos�a götürdüler onu,
Son oğlu büyük Zeus�u doğuracağı gün.
Ulu Toprak tanrıça aldı çocuğu
Besleyip yetiştirmek için koca Girit�te;
Hızlı gecenin karanlıklarından yararlanıp
Diktos tepelerine götürdü onu,
Sık ormanlarla kaplı Aigaion eteklerinde
Kutsal toprağın gizli derinliklerinde
Ulaşılmaz bir mağaraya sakladı onu,
Sonra koca bir taşı bezlere sarıp
Verdi göklerin güçlü oğlu Kronos�a,
O da yakalayıp iki eliyle taşı
Yuttu indirdi uğursuz midesine,
Anlamadı yuttuğunun bir taş olduğunu,
Oğlununsa dipdiri kaldığını,
Ve az sonra yenilmez, baş olmaz gücüyle
Babasının hakkından geleceğini,
Onu tahtından atıp yerine geçeceğini,
Ölümsüzlerin kralı olacağını.
Genç tanrı büyüdü, gelişti çarçabuk
Coşkun yüreği ve gürbüz bedeniyle,
Ve yıllar geçince ard düşünceli koca Kronos
Yenilip Gaia�nın düzenine ve oğlunun gücüne
Kustu birer birer yuttuğu çocuklarını.
Ilk kustuğu da son yuttuğu taş oldu.
Zeus aldı dikti bu taşı kutsal Pytho�da,
Parnassos eteklerinde yol yol uzanan toprağa.
O taş da bir anıt olarak kaldı orada
Gören ölümlüleri şaşırtarak.
Sonra kurtardı babasının kardeşlerini,
Ki Uranos zincire vurmuştu çılgınca.
Bu iyiliğini unutmadılar onlar Zeus�un:
Verdiler ona gök gürültüsünü
Kavurucu yıldırım ve şimşekle birlikte;
Onları Toprak Ana saklıyordu bağrında.
O günden sonra Zeus�un eline geçtiler
Ve onlarla buyruğu altına aldı Zeus
Bütün ölümlüleri ve ölümsüzleri.
Titan tanrılarla Kronos oğulları
Ki birileri, mağrur Titan'lar, Othrys'de,
Öbürleri, tüm nimetleri verenler,
Olympos'un tepesinde oturanlar,
Uzun zamandan beri savaşıyorlardı
Güçlü saldırılarla birbirlerine girerek.
Yürekleri hınçla dolup taşarak
Tam on yıl cenkleşti durdular,
Bitip tükenmek bilmiyordu bu kavga,
Belli değildi kimin kazanacağı.
O gün tanrı ve tanrıça hepsi
Azgın bir cenk havası estirdiler,
Hepsi, Titan tanrıları, Kronos oğulları
Ve Zeus'un gün ışığına çıkardığı
Güçlerine dayanılmaz azgın devler,
Dikildiler Titan'lara karşı korkunç savaşta
Koca ellerinde yalçın kayalarla.
Titan'lar da atılıyordu şevkle sıra sıra,
Her iki taraf gösteriyordu var gücünü.
Çevrede sonsuz deniz homurdanıyordu,
Toprak kükredi birden gür sesiyle,
Engin gökler yankılanıp inildedi
Ölümsüzlerin saldırıları altında,
Koca Olympos sarsılıyordu temelinden,
Ağır bir deprem iniyordu Tartaros'a kadar
Karışarak gümbürtüsüne korkunç saldırışların
Savrulan kayaların, gürzlerin.
Haykırışlarla yüklüydü atılan her şey,
İki tarafın birbirine karışan sesleri
Yükseliyordu yıldızlı göklere kadar,
Korkunç bir kargaşaya dönerken boğuşmaları.
Zeus da artık tutmaz oldu öfkesini.
Yüreği dolar dolmaz öfkesiyle
Bütün gücünü salıveriyordu ortaya.
Şimşekler saçıyordu gökten ve Olympos'tan,
Gürbüz elinden fırlayıp uçuyordu yıldırım
Gök gürültüleri arasında parıl parıl,
Sallayıp savuruyordu kutsal alevi
Gittikçe sıklaşan şimşekleriyle.
Dört bir yanda, çatır çatır yanıyordu
Canlılara can veren Ana Toprak,
Bar bar bağırıyordu ateş alan ormanlar,
Kaynıyordu karalar ve ekinsiz denizler,
Yakıcı bir soluk sarıyordu yer oğlu Titanları
Koskoca alevler karışırken bulutlara;
Ne kadar güçlü de olsa Titan tanrılar
Kamaşıyordu gözleri şimşek ve yıldırımlardan,
Akıl almaz bir azgınlık sarmıştı evren boşluğunu,
Gözlerin gördüğü, kulakların işittiği
Göklerin yerle çarpışmasından doğabilecek
Görüntülere ve seslere benziyordu.
Daha büyük olamazdı gümbürtü.
Biri çökerken öteki üstüne düşse onun.
Böylesine büyüktü gümbürtüsü
Birbiriyle cenkleşen tanrıların.
Rüzgârlar da karışıp bu kaynaşmaya
Savuruyorlardı sarsılan toprağı
Karıştırıp birbirine tozları,
Şimşekleri, yıldırımları, gümbürtüleri,
Büyük Zeus'un bu savaş silahlarını.
Bir yandan öbür yana taşıyorlardı
Savaşların bağırış çağırışlarını.
Yamandı gümbürtüsü bu korkunç savaşın
Ve yamandı gözlere sığmayan görüntüleri.
Derken, herkes hışımla birbirine girmişken
Savaş duraklayıverdi birdenbire.
Ama ön saftaki Kottos, Briareus, Gyes,
Savaşa doymayan bu yüz kollu devler
Azdırdılar yeni baştan savaşı:
Üç yüz taş birden fırladı
Bu devlerin güçlü kollarından.
Kapkara saldırılarla ezdiler Titan'ları,
Yol yol toprağın altına tıktılar onları,
Vurdular zincire yendiklerini
Ve gökler ne kadar uzaksa topraktan
Toprağın o kadar altına gömdüler onları.
Bir örs gökten düşse dokuz gün, dokuz gece
Ancak onuncu günü varabilirdi yeryüzüne
Ve tunç bir örs düşse yeryüzünden ancak
Dokuz gün, dokuz gece sonra varabilir Tartaros'a.
Tunçtan bir duvar çevirmiştir orayı,
Üç kat karanlık sarar dar boğazını,
Üstünde kökleri bitegelmiştir toprağın,
Ve ekinsiz, uçsuz bucaksız denizin,
İşte orada saklıdır Titanlar karanlıkta
Bulutları toplayan Zeus'un istemiyle.
Güçleri yetmez çıkmaya oradan
Poseidon kapamıştır tunç kapılan,
Dört bir yanda yükselir duvarları.
Kalkan tutan Zeus'un buyruğuyla
Durur orada sadık birer bekçi gibi
Gyes, Kottos ve coşkun yürekli Briareus.
Birden Kaos'tan Gaia çıktı. Gaia, şu an ayak bastığımız toprak, yeryüzü idi.
Kaos'tan Gaia ile birlikte Eros da çıkmıştı. Eros aşk tanrısıydı.
Daha sonra Kaos'tan Tartaros çıktı. Tartaros yeraltı idi.
Daha sonra da Kaos'tan Nyks ve Erebos çıktı. Nyks Yeryüzü karanlığıydı, Erebos ise yeraltı karanlığı. Nyks, Erebos ile birleşerek Aether'i ve Hemera'yı doğurdu. Sonra kendi kendine (Kaos gibi) birçok tanrı ve tanrıça meydana getirdi. Bunların çoğu kötülüklerle ilgiliydi, sonuçta kendisi de karanlığın tanrıçasıydı.
Gaia'ya dönelim. O da kendi kendine dağları, denizlerini ve gökyüzünü meydana getirdi.
Gaia ayrıca Tartaros ile de birleşti ve Typhon'u doğurdu.
Gaia çocukları ile de birleşti. Deniz Pontos ile birleşti ve çocukları oldu
Ayrıca gökyüzü Uranos ile de birleşti
Gaia ve gökyüzü Uranos, tüm evrenin yöneticileri olmuşlardı. Ancak Uranos, doğan çocuklarını beğenmemekte Gaia'nın derinliklerine atmaktaydı. Bundan rahatsız olan Gaia, çocuklarından Kronos'u, Uranos'u biçmekle görevlendirdi.
Kronos da Gaia'nın istediği gibi yaptı, bir tırpan ile babasını biçti. Uranos'un denize düşen parçalarından oluşan köpüklerden Afrodit doğdu. Toprağa dökülen kanlarından ise intikam tanrıçaları Erinyalar ile kocaman garip devler ortaya çıktı
Böylece Titanlar evrenin hakimi oldular. Titanlar birbirleriyle evlendiler ve pek çok tanrı doğurdular.
Titanların en büyüğü Okeanos, hem yeryüzü Gaia ile hem de Titan kardeşi Themis ile evlendi.
Hyperion da kardeşi Theia ile evlendi. Theia güneşi, ayı ve şafağı doğurdu. Şafak tanrıça da evlendi ve rüzgârları doğurdu
Coeus ile Phoebe'nin de iki çocukları oldu: Astoria ve Leto
--------------- Ekleme ---------------
Erebos�un eşi kara Gece, Erebos olmadan, kendi kendine pek çok kötü tanrı ve tanrıça yarattı.
Pontos (deniz), Gaia (toprak) ile birleşerek Nereus�u, Thaumas�ı, Phorkys�i, Keto�yu ve Titan Krios�a eş olacak Eurybie'yi doğurdu.
Erkek titanlar dişi titanlarla ve akrabalarıyla evlendiler.
İapetos ile Klymene'den Atlas, Menoetios, Epimetheus, Prometheus doğdular.
Krios ile Eurybie'dan Astreos, Pallas, Perseus doğdu.
En son da Kronos ile Rhea evlendiler.
Rheia Kronos�un yatağına girince
Şanlı evlatlar doğurdu ona:
Hestia, Demeter, altın sandallı Hera
Ve güçlü Hades, yerin altında oturan,
Yüreği acımak nedir bilmeyen tanrı,
Toprağı sarsan, uğultulu tanrı Poseidon,
Ve temkinli Zeus, tanrıların ve insanların babası,
Yıldırımları yeryüzünü titreten.
Ama koca Kronos yiyordu ilk çocuklarını
Analarının kutsal karnından çıkıp da
Dizleri üstüne oturdukça her biri.
Korkuyordu Uranos�un mağrur torunlarından biri
Ölümsüzler arasında kral olacak diye.
Gaia ve Uranos bildirmişlerdi ki ona
Ne kadar güçlüler güçlüsü de olsa
Kendi oğluna yenilmekti kaderi.
Buydu çünkü Zeus�un istediği.
Onun için gözü pusudaydı her zaman,
Doğan çocuklarını yiyordu birer birer
Ve Rheia sonsuz yaslar içindeydi.
Ama Zeus�u dünyaya getirdiği gün
Yalvardı Toprak�a ve yıldızlı Gök�e
Gizli doğurabilsin diye çocuğunu,
Öcünü alsın diye babasının
Ve hain Kronos�un yediği bütün çocukların.
Anası babası dinlediler kızlarını
Ve bildirdiler ona Kader�in ne hazırladığını
Kral Kronos�a ve coşkun yürekli oğluna.
Sonra bereketli Girit�te Lyktos�a götürdüler onu,
Son oğlu büyük Zeus�u doğuracağı gün.
Ulu Toprak tanrıça aldı çocuğu
Besleyip yetiştirmek için koca Girit�te;
Hızlı gecenin karanlıklarından yararlanıp
Diktos tepelerine götürdü onu,
Sık ormanlarla kaplı Aigaion eteklerinde
Kutsal toprağın gizli derinliklerinde
Ulaşılmaz bir mağaraya sakladı onu,
Sonra koca bir taşı bezlere sarıp
Verdi göklerin güçlü oğlu Kronos�a,
O da yakalayıp iki eliyle taşı
Yuttu indirdi uğursuz midesine,
Anlamadı yuttuğunun bir taş olduğunu,
Oğlununsa dipdiri kaldığını,
Ve az sonra yenilmez, baş olmaz gücüyle
Babasının hakkından geleceğini,
Onu tahtından atıp yerine geçeceğini,
Ölümsüzlerin kralı olacağını.
Genç tanrı büyüdü, gelişti çarçabuk
Coşkun yüreği ve gürbüz bedeniyle,
Ve yıllar geçince ard düşünceli koca Kronos
Yenilip Gaia�nın düzenine ve oğlunun gücüne
Kustu birer birer yuttuğu çocuklarını.
Ilk kustuğu da son yuttuğu taş oldu.
Zeus aldı dikti bu taşı kutsal Pytho�da,
Parnassos eteklerinde yol yol uzanan toprağa.
O taş da bir anıt olarak kaldı orada
Gören ölümlüleri şaşırtarak.
Sonra kurtardı babasının kardeşlerini,
Ki Uranos zincire vurmuştu çılgınca.
Bu iyiliğini unutmadılar onlar Zeus�un:
Verdiler ona gök gürültüsünü
Kavurucu yıldırım ve şimşekle birlikte;
Onları Toprak Ana saklıyordu bağrında.
O günden sonra Zeus�un eline geçtiler
Ve onlarla buyruğu altına aldı Zeus
Bütün ölümlüleri ve ölümsüzleri.
Titan tanrılarla Kronos oğulları
Ki birileri, mağrur Titan'lar, Othrys'de,
Öbürleri, tüm nimetleri verenler,
Olympos'un tepesinde oturanlar,
Uzun zamandan beri savaşıyorlardı
Güçlü saldırılarla birbirlerine girerek.
Yürekleri hınçla dolup taşarak
Tam on yıl cenkleşti durdular,
Bitip tükenmek bilmiyordu bu kavga,
Belli değildi kimin kazanacağı.
O gün tanrı ve tanrıça hepsi
Azgın bir cenk havası estirdiler,
Hepsi, Titan tanrıları, Kronos oğulları
Ve Zeus'un gün ışığına çıkardığı
Güçlerine dayanılmaz azgın devler,
Dikildiler Titan'lara karşı korkunç savaşta
Koca ellerinde yalçın kayalarla.
Titan'lar da atılıyordu şevkle sıra sıra,
Her iki taraf gösteriyordu var gücünü.
Çevrede sonsuz deniz homurdanıyordu,
Toprak kükredi birden gür sesiyle,
Engin gökler yankılanıp inildedi
Ölümsüzlerin saldırıları altında,
Koca Olympos sarsılıyordu temelinden,
Ağır bir deprem iniyordu Tartaros'a kadar
Karışarak gümbürtüsüne korkunç saldırışların
Savrulan kayaların, gürzlerin.
Haykırışlarla yüklüydü atılan her şey,
İki tarafın birbirine karışan sesleri
Yükseliyordu yıldızlı göklere kadar,
Korkunç bir kargaşaya dönerken boğuşmaları.
Zeus da artık tutmaz oldu öfkesini.
Yüreği dolar dolmaz öfkesiyle
Bütün gücünü salıveriyordu ortaya.
Şimşekler saçıyordu gökten ve Olympos'tan,
Gürbüz elinden fırlayıp uçuyordu yıldırım
Gök gürültüleri arasında parıl parıl,
Sallayıp savuruyordu kutsal alevi
Gittikçe sıklaşan şimşekleriyle.
Dört bir yanda, çatır çatır yanıyordu
Canlılara can veren Ana Toprak,
Bar bar bağırıyordu ateş alan ormanlar,
Kaynıyordu karalar ve ekinsiz denizler,
Yakıcı bir soluk sarıyordu yer oğlu Titanları
Koskoca alevler karışırken bulutlara;
Ne kadar güçlü de olsa Titan tanrılar
Kamaşıyordu gözleri şimşek ve yıldırımlardan,
Akıl almaz bir azgınlık sarmıştı evren boşluğunu,
Gözlerin gördüğü, kulakların işittiği
Göklerin yerle çarpışmasından doğabilecek
Görüntülere ve seslere benziyordu.
Daha büyük olamazdı gümbürtü.
Biri çökerken öteki üstüne düşse onun.
Böylesine büyüktü gümbürtüsü
Birbiriyle cenkleşen tanrıların.
Rüzgârlar da karışıp bu kaynaşmaya
Savuruyorlardı sarsılan toprağı
Karıştırıp birbirine tozları,
Şimşekleri, yıldırımları, gümbürtüleri,
Büyük Zeus'un bu savaş silahlarını.
Bir yandan öbür yana taşıyorlardı
Savaşların bağırış çağırışlarını.
Yamandı gümbürtüsü bu korkunç savaşın
Ve yamandı gözlere sığmayan görüntüleri.
Derken, herkes hışımla birbirine girmişken
Savaş duraklayıverdi birdenbire.
Ama ön saftaki Kottos, Briareus, Gyes,
Savaşa doymayan bu yüz kollu devler
Azdırdılar yeni baştan savaşı:
Üç yüz taş birden fırladı
Bu devlerin güçlü kollarından.
Kapkara saldırılarla ezdiler Titan'ları,
Yol yol toprağın altına tıktılar onları,
Vurdular zincire yendiklerini
Ve gökler ne kadar uzaksa topraktan
Toprağın o kadar altına gömdüler onları.
Bir örs gökten düşse dokuz gün, dokuz gece
Ancak onuncu günü varabilirdi yeryüzüne
Ve tunç bir örs düşse yeryüzünden ancak
Dokuz gün, dokuz gece sonra varabilir Tartaros'a.
Tunçtan bir duvar çevirmiştir orayı,
Üç kat karanlık sarar dar boğazını,
Üstünde kökleri bitegelmiştir toprağın,
Ve ekinsiz, uçsuz bucaksız denizin,
İşte orada saklıdır Titanlar karanlıkta
Bulutları toplayan Zeus'un istemiyle.
Güçleri yetmez çıkmaya oradan
Poseidon kapamıştır tunç kapılan,
Dört bir yanda yükselir duvarları.
Kalkan tutan Zeus'un buyruğuyla
Durur orada sadık birer bekçi gibi
Gyes, Kottos ve coşkun yürekli Briareus.
