***BlackrosE***
Üye
Yenildim Anne
Annecigim!
Evlatlar vardir basarilarini, zaferlerini yazarlar...
Sana yazacak bir basarim, bir odulum yok anne.
Keske olsaydi da, seni sevindirebilseydim.
Keske, benim de anneme yazacak, anlatacak basarilarim
olsaydi.
Ama yok anne...
Sevdigin, oksadigin saclarima aklar dustu anne.
Ilk evvel saclarim hayat mucadelesinde yenildi.
Dusmanlarim hep benden guclu oldu anne.
Onlarin tahta kiliclari benim celikten kilicimi paramparca etti.
Onlar beni yenmek icin ne senaryolar yazdi, ne iftiralar attilar.
Ben, 'masumum' bile diyemedim.
Dusmanlarima hep yenildim anne.
Ve ne yazik ki, dostlarima da... Dostlarim da beni hep yendi...
Ben onlari dost bilirken onlar beni meydanlarda tus ettiler.
Arkamda hep bir hancer yarasi oldu anne.
Senin anlayacagin, dostlarim beni dusmanlarimdan daha beter
etti!
Kahkahayi unuttum, tebessumle dost oldum.
Yuzumde aci bir tebessum var simdi.
Bahtima yenildim anne!
Cocukluk yillarimin ozlemiyle seni aradim anne...
Senden daha sefkatlisini,
daha merhametlisini bulamayacagimi bilerek...
Her sey kucukken guzelmis anne.
Simdi buyudum ve yenilmeyi ogrendim anne.
Gulu cok sevdim, hele alini, pembesini...
Bahtima hep beyazi dustu anne...
O cok sevdigim gullerin, dikenlerine yenildim anne...
Acliga-tokluga, hastaliga-sagliga, dosta-dusmana. ..
Hepsine ama hepsine yenildim...
Senin anlayacagin hayata yenildim anne...
Yenildim...
Annecigim!
Evlatlar vardir basarilarini, zaferlerini yazarlar...
Sana yazacak bir basarim, bir odulum yok anne.
Keske olsaydi da, seni sevindirebilseydim.
Keske, benim de anneme yazacak, anlatacak basarilarim
olsaydi.
Ama yok anne...
Sevdigin, oksadigin saclarima aklar dustu anne.
Ilk evvel saclarim hayat mucadelesinde yenildi.
Dusmanlarim hep benden guclu oldu anne.
Onlarin tahta kiliclari benim celikten kilicimi paramparca etti.
Onlar beni yenmek icin ne senaryolar yazdi, ne iftiralar attilar.
Ben, 'masumum' bile diyemedim.
Dusmanlarima hep yenildim anne.
Ve ne yazik ki, dostlarima da... Dostlarim da beni hep yendi...
Ben onlari dost bilirken onlar beni meydanlarda tus ettiler.
Arkamda hep bir hancer yarasi oldu anne.
Senin anlayacagin, dostlarim beni dusmanlarimdan daha beter
etti!
Kahkahayi unuttum, tebessumle dost oldum.
Yuzumde aci bir tebessum var simdi.
Bahtima yenildim anne!
Cocukluk yillarimin ozlemiyle seni aradim anne...
Senden daha sefkatlisini,
daha merhametlisini bulamayacagimi bilerek...
Her sey kucukken guzelmis anne.
Simdi buyudum ve yenilmeyi ogrendim anne.
Gulu cok sevdim, hele alini, pembesini...
Bahtima hep beyazi dustu anne...
O cok sevdigim gullerin, dikenlerine yenildim anne...
Acliga-tokluga, hastaliga-sagliga, dosta-dusmana. ..
Hepsine ama hepsine yenildim...
Senin anlayacagin hayata yenildim anne...
Yenildim...
