yorumların hepsini okudum. Ilginç yorumlar epey fazla. Okunsun veya okunmasın diyenlerin hiç birine katılmıyorum.
dinciler ne kadar tuhaf insanlar yahu. hatta
kusura bakılmasın da dindarlar da ( dindarlar'ı
komik bulmak suç değildir inşallah). neyse,
arkadaşlar cennet ya da cehennem diye bir yer
yoktur. biliyorum kabul etmek çok zor bunu.
"nasıl" diye isyan ediyorsunuz "nasıl" bir ilahi adalet olmaz? maalesef yok arkadaşlar öyle bir şey, hepsi deli zırvası demek isterdim ama öyle
de değil, hemen hemen hepsi politk bir amaç
güdüyor dinlerin. itaatkar toplumlar yaratıp
onları kontrol altında tutmak amaçları. bu
dünya için ilahi olduğunu söyledikleri kanunlar
yarattıkları gibi bir de öbür dünya kavramı yaratıyorlar ki, bu dünya'da kanunları pas edip,
arzu ve isteklerine ulaşabileceğini düşünen
adamlar, ilahi bir adalet sopasıyla korkutulup
kontrol altında tutulsunlar.
Düşünmeyen, sorgulamayan, teslimiyetçi gençlik istiyorlar. Camide imam karşısında diz
çöküp, boyun eğen bir gençlik cami dışında da
siyasi ve ekonomik güç karşısında boyun
eğmeye hazırdır. Çünkü ona öğretilen din,
teslimiyetçi ve kadercidir: zorluklar, sömürü ve
eşitsizlik karşısında mücadeleyi değil, sabretmeyi öğütler. Bir insanin iyi bir insan olması için dinlere ihtiyacı yoktur, ezanada. bana kalsa hiç bir dilde okunmasın, dinler ınsanların korkularına acılarina karşı yatıştırıcı bir tir. Halbuki insanin zihnini ve kendini özgür kılması için bu ilaca ihtiyacı yoktur, İyi bir insan olmak için ahlaklı olabilmek için bir yaratıcının kendisini cezalandırmakla tehdit etmesine, korkutmasına ihtiyaç duymadan . iyiligi bir çıkar ugruna (cennet) yapmak yerine insanın kendini özgür kılıp vicdan kavramını kendi içinde özümseyebilse, iyiligi dogru olan şeyi dogru olan bu diye. ve iyilik yapınca mutlu olup kötülükten kaçan tıksinen bir insanın dine ihtiyacı kalmaz. Bunlar benim düşüncelerim.