Shakespeare - 128. Sone

[CoDeYs]

Eski günlerde güzel demezlerdi esmere
Güzel sayılsa bile başka olurdu adı;
Ama artık erişti uzak düştüğü yere
Hiçlikle lekelenen güzel hışma uğradı:
Herkes ele alınca Yaradanın gücünü ;
Çirkini güzel yapan takma yüz yaratılır
Ne kutsallığı kalır güzelliğin ne ünü
Utanç içinde yaşar bir köşeye atılır.
Onun için dostumun kaşı gözü kapkara
Uğradığı haksızlık ona yas getirmiştir;
Her yönden eşitse de güzel sarışınlara
Varlığa uzanan dil günahına girmiştir.

Yasa bürünse bile yaraşır üzüntüler
Dili dönen kimseler güzel işte budur der.