Sen Baharı Yaşarken Ben Rüzgarı Taşıyorum

Durum
Üzgünüz bu konu cevaplar için kapatılmıştır...
    Konu Sahibi
Sen Baharı Yaşarken Ben Rüzgarı Taşıyorum


Sana gel diyemem
Ben kendimden gideli çok oldu,
Yüreğime ayazlar vurdu,
Şarkılarım öldü benim bugün,
Ve ıslak bir cama vurdu çocukluğum.




Küf kokan bir gece devriliyor üzerime, İçimdeki kentler darmadağın
Dilimde ıslatmaya kalktığım cümleler hayatın akışında…



Pişmanlıklar ayak bağım, keşkeler için artık çok geç..
Belki sabahlarım nedenler ile dolar taşar ve bir soru işareti olurum kendimde.
Belki de kıyametler koparırım kendimde kim bilir.




İliklerime kadar hissediyorum ölümü,
Ama korkmuyorum.
Şimdi bakışlarımdan şiirler düşüyor,
Ve vuruyor beni dört bir koldan,
Eşkıya duygularımı tutukluyorum göğüs kafesimde,
Deli gömleği giydiriyorum düşlerime.
Aynalarda hüzün rengi; bakışlarımda mana yok.
Karantina zamanlara sıkıştırılmış, gülüşlerimin tozu avuçlarımda
Ve gecenin körü çarpıyor suratıma.
Alıntı
 
Tepkiler: Mehmet

Mehmet

Emekli Yönetici
Eline sağlık
 
Durum
Üzgünüz bu konu cevaplar için kapatılmıştır...