X-LifeHard
Üye
Aynalarda Hüzün Rengi
Sen baharları yaşarken, ben rüzgarları taşıyordum üzerimde,
Yağmurları giyinip sel oluyordum kendime,
Ve akıntılardaydım
Sana gel diyemem
Ben kendimden gideli çok oldu,
Yüreğime ayazlar vurdu,
Şarkılarım öldü benim bugün,
Ve ıslak bir cama vurdu çocukluğum
Küf kokan bir gece devriliyor üzerime, İçimdeki kentler darmadağın
Dilimde ıslatmaya kalktığım cümleler hayatın akışında,
Gözlerim yitirilmişliğin başkentini taşıyor,
Ve ben kendime bir durak kayboluyorum
Pişmanlıklar ayak bağım, keşkeler için artık çok geç
Belki sabahlarım nedenler ile dolar taşar ve bir soru işareti olurum kendimde
Belki de kıyametler koparırım kendimde kim bilir
Zaman dayanıyor şakağıma, ve ben kendime geç kalıyorum
İliklerime kadar hissediyorum ölümü,
Ama korkmuyorum
Şimdi bakışlarımdan şiirler düşüyor,
Ve vuruyor beni dört bir koldan,
Eşkıya duygularımı tutukluyorum göğüs kafesimde,
Deli gömleği giydiriyorum düşlerime
Aynalarda hüzün rengi; bakışlarımda mana yok
Karantina zamanlara sıkıştırılmış, gülüşlerimin tozu avuçlarımda
Ve gecenin körü çarpıyor suratıma
Gözyaşlarımdan yangınlar çıkarıp yakmalı bu yüreği,
Ve terk etmeli; kendi çapında insan kendini
Sen baharları yaşarken, ben rüzgarları taşıyordum üzerimde,
Yağmurları giyinip sel oluyordum kendime,
Ve akıntılardaydım
Sana gel diyemem
Ben kendimden gideli çok oldu,
Yüreğime ayazlar vurdu,
Şarkılarım öldü benim bugün,
Ve ıslak bir cama vurdu çocukluğum
Küf kokan bir gece devriliyor üzerime, İçimdeki kentler darmadağın
Dilimde ıslatmaya kalktığım cümleler hayatın akışında,
Gözlerim yitirilmişliğin başkentini taşıyor,
Ve ben kendime bir durak kayboluyorum
Pişmanlıklar ayak bağım, keşkeler için artık çok geç
Belki sabahlarım nedenler ile dolar taşar ve bir soru işareti olurum kendimde
Belki de kıyametler koparırım kendimde kim bilir
Zaman dayanıyor şakağıma, ve ben kendime geç kalıyorum
İliklerime kadar hissediyorum ölümü,
Ama korkmuyorum
Şimdi bakışlarımdan şiirler düşüyor,
Ve vuruyor beni dört bir koldan,
Eşkıya duygularımı tutukluyorum göğüs kafesimde,
Deli gömleği giydiriyorum düşlerime
Aynalarda hüzün rengi; bakışlarımda mana yok
Karantina zamanlara sıkıştırılmış, gülüşlerimin tozu avuçlarımda
Ve gecenin körü çarpıyor suratıma
Gözyaşlarımdan yangınlar çıkarıp yakmalı bu yüreği,
Ve terk etmeli; kendi çapında insan kendini
