iyavuzoz
Üye
Noktasız Virgülsüz - Yavizin beyninden
Ben boyleyim aslında ne yapacağımı bilmeden kalkışırım çoğu işe ve genellikle başarısız olurum
Her sabah ozguveni dusuk bir insan olarak uyanmak guzeldir aslında kimsenin sizden bi beklentsi yok nasılsa
Geceleri ozgur olurum her gun duşunduğum "ya onlar olmasaydı ya ben sokakta kalsaydım napardım o zaman?" gıbı şeyleri duşunmem çunku o gunu atlatmışımdır herkes uyumuş ve sadece ben kalmışım karnım tok temiz ve rahat
çoğu başarısız insan teknolojiye sarılır çunku o bizi sorgulamaz oğrenmesi kolaydır çok içine girmese de haberleri oncden bilmek hoşuna gider ben de boyle yapıyorun biraz ama onu da bıraktım eskisi kadar meraklı değilim
çoğu insandan nefret ederim ama sevdiğim ve saygı duyduğum daha çok insan var onlar dusunebiliyor beni olduğum gibi kabul ediyor
yarın ve sonraki gunler ne yapacağım ve neler yaşayacağım hakkında en ufak bi fikrim yok
geleceğim çok karanlık diyebilirim mutluyum aslında ama içimde bir burukluk var
huzursuzum
tedirginim
her şeyden herkesden çok utanıyorum ama kimse de umrumda olmuyor nasıl bir duygu anlatamam
istediğim gibi davranmak ozgur olmak istiyorum ama şartlar buna el vermiyor zaman uygun değil
herkes sanki daha da dibe girmem için anlaşma yapmış
bu değişik duyguları en son lise 1in ikinci doneminde yaşamıştım
her gun her akşam ağlıyordum
neyse geçti gitti işte ne yaptığım hakkında en ufak fikrim yok ne yapacağım da belli değil
sevdiklerime zarar vermekten korkuyorum en çok
hepinizden ozur diliyorum
her işi de dalgaya vurmak çok hoşuma gidiyor
insanlarla tartışmak da hoşuma gidiyor
bir şeyden emin olmasam da o insanla tartıştığımız konu hakkında hiç bir şey bilmesem de tartışırım onların yuzundeki o ifade çok hoşuma gidiyor
- - - Eklendi - - -
çok gerekli bir şey yazmadım okumasanız da olur
Her sabah ozguveni dusuk bir insan olarak uyanmak guzeldir aslında kimsenin sizden bi beklentsi yok nasılsa
Geceleri ozgur olurum her gun duşunduğum "ya onlar olmasaydı ya ben sokakta kalsaydım napardım o zaman?" gıbı şeyleri duşunmem çunku o gunu atlatmışımdır herkes uyumuş ve sadece ben kalmışım karnım tok temiz ve rahat
çoğu başarısız insan teknolojiye sarılır çunku o bizi sorgulamaz oğrenmesi kolaydır çok içine girmese de haberleri oncden bilmek hoşuna gider ben de boyle yapıyorun biraz ama onu da bıraktım eskisi kadar meraklı değilim
çoğu insandan nefret ederim ama sevdiğim ve saygı duyduğum daha çok insan var onlar dusunebiliyor beni olduğum gibi kabul ediyor
yarın ve sonraki gunler ne yapacağım ve neler yaşayacağım hakkında en ufak bi fikrim yok
geleceğim çok karanlık diyebilirim mutluyum aslında ama içimde bir burukluk var
huzursuzum
tedirginim
her şeyden herkesden çok utanıyorum ama kimse de umrumda olmuyor nasıl bir duygu anlatamam
istediğim gibi davranmak ozgur olmak istiyorum ama şartlar buna el vermiyor zaman uygun değil
herkes sanki daha da dibe girmem için anlaşma yapmış
bu değişik duyguları en son lise 1in ikinci doneminde yaşamıştım
her gun her akşam ağlıyordum
neyse geçti gitti işte ne yaptığım hakkında en ufak fikrim yok ne yapacağım da belli değil
sevdiklerime zarar vermekten korkuyorum en çok
hepinizden ozur diliyorum
her işi de dalgaya vurmak çok hoşuma gidiyor
insanlarla tartışmak da hoşuma gidiyor
bir şeyden emin olmasam da o insanla tartıştığımız konu hakkında hiç bir şey bilmesem de tartışırım onların yuzundeki o ifade çok hoşuma gidiyor
- - - Eklendi - - -
çok gerekli bir şey yazmadım okumasanız da olur
