Necip Fazıl Kısakürek - Ruh

[CoDeYs]

Ya bin yıl ya bin asır sonra o gün gelecek.
Koklarken küllerimi mezarımda bir böcek
O kadar yanacak ki bir yüksüklük toprağım
Yerden bir damar gibi kopup fışkıracağım!
Ve birden bakacağım her tarafım bitişmiş
Başım toprak altında bir maden gibi pişmiş.
Nefesten daha ince bir ipek kumaş derim;
Fosfordan daha parlak ince uzun ellerim.
Dalacağım kendimin hayran hayran seyrine
Diyeceğim: Bu dönen şeyler eski yerine
Benim diye baktığım şeyler miydi bir zaman?
Külümün rüyası mı yoksa gördüğüm?.. Aman!
Başımda açılacak fânilerin seması
Ve onların toprağa gerçek diye teması
Bir tatlı vehim gibi içimi bayıltacak;
Toprağın koşacağım üzerinde yalnayak;
Şehrin dolaşacağım kuş gibi etrafında;
Bir beyaz hayaletin upuzun çarşafında
Gezeceğim doğduğum evin odalarını.
Geceleyin koskoca şehrin lambalarını
Bir keskin üfleyişim söndürmeye yetecek;
Korku şehrin çelikten sesini tüketecek.
Herşey susacak o ân çalınacak kapılar;
Kiremitleri yaprak yaprak alan bir rüzgâr
Ağzımdan haykıracak uzun gizli çapraşık...
Erişilmez fikir ki düğüm düğüm dolaşık...
Sarıldıkça boşanan yumak çözülen demet;
Başı görünmez hayâl sonu gelmez nedamet...

Necip Fazıl Kısakürek​