Kafama göre...
Sponsorlu Bağlantılar
Yasminozz
Üye
Linkleri görüntülemek için kayıt olmalısınız
Sanat eseri sanat...
--------------- Ekleme ---------------
Linkleri görüntülemek için kayıt olmalısınız
--------------- Ekleme ---------------
en son ne zaman içten güldünüz şöyle omuzlarınızı kaldırıp, boynunuzu içeri çekerek ve çıkardığınız sesi umursamadan?
en son ne zaman beyniniz tüm işlevini kaybedene kadar sarhoş oldunuz şöyle körkütük ve hiçbir şeyi umursamadan?
en son ne zaman küfrettiniz ağız bolluğuyla şöyle dilinize geleni döktüğünüz bir seans olarak ve ayıplandığınızı umursamadan?
en son ne zaman avazınız çıktığı kadar bağırdınız şöyle ses tellerinizi çatlatarak ve beyninize kan sıçratarak, bayılacağınızı umursamadan?
en son ne zaman gökyüzüne baktınız şöyle yaprakların arasından süzülen güneş ışıkları uğruna gözlerinizi kısarak ve aşağılarda ne olduğunu umursamadan?
en son ne zaman bir ihtiyara halini hatrını sordunuz şöyle olanca küçüklüğünüz ve şirinliğinizle, yüzündeki kırışıklıkları umursamadan?
en son ne zaman ıslandınız şöyle bardaktan boşalan bir yağmurun altında, yüzünüzden akan sular ağzınıza gelirken ve şemsiyesizliği umursamadan?
en son ne zaman düş gördünüz şöyle her detayını hatırlayarak, sabah kalktığınızda size tebessüm armağan eden, içinizdeki karanlığı umursamadan?
en son ne zaman deliler gibi koştunuz şöyle yüzünüze rüzgarın vurduğunu hissederek, attığınız adımları saymadan ve yorulmayı umursamadan?
en son ne zaman birine “seni seviyorum!” dediniz şöyle bütün içtenliğinizi yanınıza alarak ve içinizi sızlatarak, cevabını umursamadan?
en son ne zaman babanızın elini öptünüz şöyle yumuşacık merhametli ve sizin için yıpranan eli, size attığı tokatları umursamadan?
en son ne zaman oyuncak aldınız şöyle sizi içten içe çocuklaştıran hayaller kurduran ve dün'lere götüren, büyümenin efkarını umursamadan?
en son ne zaman bir çocuğun yanaklarını sıktınız şöyle tombalak, ses çıkarmayan veya avazı çıktığı kadar ağlayan, sevimsizliğinizi umursamadan?
en son ne zaman eski resimlere bakıp birilerini yadettiniz, şöyle mazide bir dargınlığınız olan ancak o dargınlığı umursamadan?
en son ne zaman derin bir uyku çektiniz? ve en son ne zaman güldünüz ve en son ne zaman soluksuz ağladınız ve en son ne zaman birilerini feci şekilde sevdiniz ve en son ne zaman geçmişin hesabını yaparak “ve” bağlacından rahatsızlık duydunuz, ucu ucuna geçimsiz kayıplarınızı sıraladığı için?
siz hayatı çok feci ıskaladınız! bu yüzden mutsuz kaldınız, bu yüzden sevimsiz ve nemrut suratlı oldunuz veya içinizde bir şeyler uhde olarak kaldı.
şimdi sevişme mevsimiyse, ıskaladığınız hayatı biraz daha yaşanılır kılmak adına, ıskaladığınız detayların ardından koşabilirsiniz. detaylar değil mi hayatı bertaraf eden?
şimdi bekleme zamanıysa biraz daha ıskaladığınız hayatın ardından yas tutun, belki mezarınız huzur dolu olur?
ama kabullenmek lazım kimi zaman, hayatı çok feci ıskaladığımızı...
pekala; almak da gerekir mi hayatı, tam namlunun ucuna, ve bu sefer titretmeden, bu sefer korkmadan, bu sefer tedirgin olmadan, bir atış daha yapmak için?
nitekim, bazı sorulara cevap bulmak gerçekten de çok zor!
--------------- Ekleme ---------------
eğer yeniden başlayabilseydim yaşamaya
ikincisinde, daha çok hata yapardım
kusursuz olmaya çalışmaz, sırtüstü yatardım
neşeli olurdum, ilkinde olmadığım kadar
çok az şeyi
ciddiyetle yapardım
temizlik sorun bile olmazdı asla. daha çok riske girerdim
seyahat ederdim, daha fazla
daha çok güneş doğuşu izler
daha çok dağa tırmanır, daha çok nehirde yüzerdim
görmediğim birçok yere giderdim
dondurma yerdim doyasıya ve daha az bezelye
gerçek sorunlarım olurdu hayali olanların yerine
yaşamın her anını gerçek ve verimli kılan insanlardandım ben
elbette mutlu anlarım oldu ama
yeniden başlayabilseydim eğer, yalnız mutlu anlarım olurdu
farkında mısınız bilmem. yaşam budur zaten
anlar, sadece anlar. siz de anı yaşayın
hiç bir yere yanında termometre, su, şemsiye ve paraşüt almadan
gitmeyen insanlardandım ben
yeniden başlayabilseydim eğer, hiç bir şey taşımazdım
eğer yeniden başlayabilseydim, ilkbaharda pabuçlarımı fırlatır atardım
ve sonbahar bitene kadar yürürdüm çıplak ayaklarla
bilinmeyen yollar keşfeder, güneşin tadına varır
çocuklarla oynardım, bir şansım daha olsaydı eğer...
ikincisinde, daha çok hata yapardım
kusursuz olmaya çalışmaz, sırtüstü yatardım
neşeli olurdum, ilkinde olmadığım kadar
çok az şeyi
ciddiyetle yapardım
temizlik sorun bile olmazdı asla. daha çok riske girerdim
seyahat ederdim, daha fazla
daha çok güneş doğuşu izler
daha çok dağa tırmanır, daha çok nehirde yüzerdim
görmediğim birçok yere giderdim
dondurma yerdim doyasıya ve daha az bezelye
gerçek sorunlarım olurdu hayali olanların yerine
yaşamın her anını gerçek ve verimli kılan insanlardandım ben
elbette mutlu anlarım oldu ama
yeniden başlayabilseydim eğer, yalnız mutlu anlarım olurdu
farkında mısınız bilmem. yaşam budur zaten
anlar, sadece anlar. siz de anı yaşayın
hiç bir yere yanında termometre, su, şemsiye ve paraşüt almadan
gitmeyen insanlardandım ben
yeniden başlayabilseydim eğer, hiç bir şey taşımazdım
eğer yeniden başlayabilseydim, ilkbaharda pabuçlarımı fırlatır atardım
ve sonbahar bitene kadar yürürdüm çıplak ayaklarla
bilinmeyen yollar keşfeder, güneşin tadına varır
çocuklarla oynardım, bir şansım daha olsaydı eğer...
Benzer Konular
