makmüh
Üye
Hz. ömerin Hz. Abbası Vesile Yapması
Enes (ra) şöyle demiştir: Ömer b. Hattab (ra) kıtlık olduğu zaman Abbas b. Abdülmuttalip’i vesile ederek yağmur istedi ve “Allah’ım! Biz sana Peygamberimiz (asm) ile tevessül eder ve sen de bize yağmur ihsan ederdin. (Şimdi) sana Peygamberimizin amcasıyla tevessül ediyoruz. (نتوسل إليك بعم نبينا
, bize yağmur ihsan eyle” dedi. Enes (ra) der ki; bu duânın ardından Allah yağmur ihsan etti. (Buhari c.1, s.342, c.3, s.1360) (Bu hadis Beyhaki, İbn Huzeyme, Taberâni, İbn Hibban ve başkaları tarafından da rivayet edilmiş sahih bir hadistir.)
Hz. Ömer bu duâyı kalabalık bir cemaatin huzurunda yapmış ve hiçbir sahabe de onu ‘bidat’ ve ‘şirk’le itham etmemiştir. Bu yönüyle vesilenin câiz olduğunda sahabenin icmaı vardır demek yanlış olmaz.
Burada rivayetin (استسقى بالعباس “Abbas’la yağmur istedi” ifadesini “Abbas’ın duâ etmesini istedi” şeklinde anlamak veya izah etmek Arapçayı bilmemekten kaynaklanan bir cehalettir ve delilsiz bir şekilde nassı tevil etmek olduğundan sapıklıktır.
Bazıları “peygamberden başkasıyla vesile yapılmaz” demişse de, Hz. Ömer’in Hz. Abbas’ı vesile yapması, peygamberimizden başkalarının duâda vesile yapılacağına delildir.
Yine bu hadisle ilgili olarak “hayatta olan kimseyle vesile yapılır, ölmüş biriyle vesile yapılmaz. Eğer vefat etmiş biriyle vesile yapılsaydı Hz. Ömer Hz. Abbas’la değil peygamberimizle yapardı” diyenler varsa da, onların bu hususta hiçbir delili olmamakla beraber, vefat etmiş kimselerin vesile yapılacağına dair pek çok hadisler de vardır.
Meselâ, Peygamberimiz (asm)’ın annem dediği, Hz. Ali’nin annesi Fatıma binti Esed vefat ettiğinde onun için Allah’a duâ etmiş ve duâsında “Peygamberin ve benden önceki peygamberler hakkı için (بحق نبيك والأنبياء الذين من قبلي” demiştir. (3) Peygamberimizin kendinden önceki peygamberleri vesile yapması bunun câiz, meşru, hatta müstehap olduğunun delilidir.
Aşağıda ele alacağımız rivayetler de, “Hayatta olmayan kişiyle vesile yapılmaz” görüşünü çürütür mahiyettedir.
, bize yağmur ihsan eyle” dedi. Enes (ra) der ki; bu duânın ardından Allah yağmur ihsan etti. (Buhari c.1, s.342, c.3, s.1360) (Bu hadis Beyhaki, İbn Huzeyme, Taberâni, İbn Hibban ve başkaları tarafından da rivayet edilmiş sahih bir hadistir.)Hz. Ömer bu duâyı kalabalık bir cemaatin huzurunda yapmış ve hiçbir sahabe de onu ‘bidat’ ve ‘şirk’le itham etmemiştir. Bu yönüyle vesilenin câiz olduğunda sahabenin icmaı vardır demek yanlış olmaz.
Burada rivayetin (استسقى بالعباس
“Abbas’la yağmur istedi” ifadesini “Abbas’ın duâ etmesini istedi” şeklinde anlamak veya izah etmek Arapçayı bilmemekten kaynaklanan bir cehalettir ve delilsiz bir şekilde nassı tevil etmek olduğundan sapıklıktır. Bazıları “peygamberden başkasıyla vesile yapılmaz” demişse de, Hz. Ömer’in Hz. Abbas’ı vesile yapması, peygamberimizden başkalarının duâda vesile yapılacağına delildir.
Yine bu hadisle ilgili olarak “hayatta olan kimseyle vesile yapılır, ölmüş biriyle vesile yapılmaz. Eğer vefat etmiş biriyle vesile yapılsaydı Hz. Ömer Hz. Abbas’la değil peygamberimizle yapardı” diyenler varsa da, onların bu hususta hiçbir delili olmamakla beraber, vefat etmiş kimselerin vesile yapılacağına dair pek çok hadisler de vardır.
Meselâ, Peygamberimiz (asm)’ın annem dediği, Hz. Ali’nin annesi Fatıma binti Esed vefat ettiğinde onun için Allah’a duâ etmiş ve duâsında “Peygamberin ve benden önceki peygamberler hakkı için (بحق نبيك والأنبياء الذين من قبلي
” demiştir. (3) Peygamberimizin kendinden önceki peygamberleri vesile yapması bunun câiz, meşru, hatta müstehap olduğunun delilidir.Aşağıda ele alacağımız rivayetler de, “Hayatta olmayan kişiyle vesile yapılmaz” görüşünü çürütür mahiyettedir.
