Karanlık fobim var..Küçükken çok korkuturlardı beni ordan kaldı öyle
karanlık yükseklik köpek hepsi var bir ölüm korkum yok o gibi durumlarda aşırı soğuk kanlıyım
karanlık ve köpek korkum var...
7-8 yaşlarımdayken doktor mauro nun adası filmini (eski versiyonunu) seyretmiştim
o günden sonra karanlık beni hep ürpertmiştir... şimdi karanlığa gene dalıyorum ama gene tedirgin oluyorum...
köpek korkum ise çocukluğumuzda amca oğlumla gezerken emmoğlunun bacağını köpek ısırmıştı...
o günden sonra da köpekler beni tedirgin eder... gene köpeklerle aram iyi pek çekinmem ama ...
göz ucuyla takip ediyorum...
karanlıktan korkmamda, gerilimli bir muhabbet sonunda yatarken hafif tırsma geliyor sadece okadar
karanlık korkunuda yenebilirsin köpeklerle aran iyi olduysa eğer çunku ben ne kadar urastıysam karanlık korkumu yenemiyorum...
Şüphelenme olmasın o muhabbetten sonra bişiler olmaz inşallah gibilerinden
amacım korkuyu yenmek değil zaten ... korkuyla yaşayabilmek...
çünkü cesaretli insan demek, korkularına rağmen davranabilen demektir.
yok bence beynin bilinç altında oluşturdukları diyebiliriz
We use cookies and similar technologies for the following purposes:
Do you accept cookies and these technologies?
We use cookies and similar technologies for the following purposes:
Do you accept cookies and these technologies?