İhtiyar007
Üye
Fakir kiracıdan alınacak olan kira bedeli alınmayarak bu kira zekata sayılabilir mi?
Zekatın geçerli olması için, fakire verilecek para veya malın ona temlik edilmesi yani onun mülküne geçirilmesi şarttır. Bu da zekatın fiilen fakire teslimi ile gerçekleşir (İbn Abidin, Reddü’l-Muhtar, II, 344).
Dolayısıyla mesela yemek hazırlayıp bunu fakirlerin yiyebileceğini ilan etmekle ya da onlara yedirmekle o yemek temlik edilmiş/verilmiş olmaz. Ancak aynı yemek yapılıp zekat niyeti ile fakire teslim edilirse temlik geçekleşmiş yani zekat verilmiş olur. Buna göre, bir kimseye borç verirken zekata niyet edilmediği, daha sonra da bu parayı zekata saymaya niyet edildiği zaman, paranın kendisi ortada bulunmadığı için temlik gerçekleşmiş olmayacaktır. Dolayısı ile bir kimseye borç olarak verilmiş olan paranın daha sonra borçluya zekat niyeti ile bağışlanması ile zekat verilmiş olmaz. Dört mezhep alimleri bu görüştedir.
Temlik kavramına daha geniş bir anlam yükleyen bazı alimler, fakirin zimmetinde bulunan alacağın ona bağışlanmasını temlik olarak değerlendirmişler bunu caiz görmüşlerdir (Karadavi, Fıkhu’z-Zekat, Beyrut 1973, II, 848); Zuhayli, el-Fıkhu’l-İslami ve Edilletuhu, III, 325 vd. ).
Dolayısıyla mesela yemek hazırlayıp bunu fakirlerin yiyebileceğini ilan etmekle ya da onlara yedirmekle o yemek temlik edilmiş/verilmiş olmaz. Ancak aynı yemek yapılıp zekat niyeti ile fakire teslim edilirse temlik geçekleşmiş yani zekat verilmiş olur. Buna göre, bir kimseye borç verirken zekata niyet edilmediği, daha sonra da bu parayı zekata saymaya niyet edildiği zaman, paranın kendisi ortada bulunmadığı için temlik gerçekleşmiş olmayacaktır. Dolayısı ile bir kimseye borç olarak verilmiş olan paranın daha sonra borçluya zekat niyeti ile bağışlanması ile zekat verilmiş olmaz. Dört mezhep alimleri bu görüştedir.
Temlik kavramına daha geniş bir anlam yükleyen bazı alimler, fakirin zimmetinde bulunan alacağın ona bağışlanmasını temlik olarak değerlendirmişler bunu caiz görmüşlerdir (Karadavi, Fıkhu’z-Zekat, Beyrut 1973, II, 848); Zuhayli, el-Fıkhu’l-İslami ve Edilletuhu, III, 325 vd. ).
