ev patladi yha nasi dişari çikiyon
Yürümeye başladim soğuktu, napicami bilemiyordum en yakin arkadaşlarim bile bana sırt çevirmişti yürümeye devam ettim gidgide göz kapaklarim ağirlaşiyor ve parmaklarim donuyordu, yürüdüm yürümeliydim kar yoğun bir tipiyle esiyordu nefes almakta güçlük çekiyordum ileride sisli ve buğulu bir şey gördüm ne olabilirdi ki , bu hiçbişeyi kalmamiş adami ne şaşirtabilirdi yürüdüm yürümeliydim, hıııh sadece bir otobüs durağiydi, orda bekleyen insanlar var yüzlerine baktiğimda yüzlerini çeviriyorlardi utandim yardim edin diyemedim yürümeye devam ettim küçük bi çocuk bağirdi , abi abi banami sesleniyordu neden hiçbişeyi kalmamiş bir adama niye sesleniyordu ki , kafami çevirdim. Pardon bu 5 lira sizin az önce düşürdünüz dedi. İşte o an hala yaşamak için iyi birkaç neden olduğunu farkettim teşekkür ederim dedim ve en yakin sayisal loto bayine gittim nedense herkez bana bakiyordu üstüm başim yanik içindeydi. Ama ne diyebilirdim ki evimi havaya uçurdummu demeliydim. Sanirim hiçbişey dememeliydim. Evet bu son umudumdu cebimde kalan 5 lirayla piyango oynadim... yha canım sıklınca hayal gücüm artti sanirsam : /