Değer Ulaş Turan - Kayıpları Oynuyor Hayat

[CoDeYs]

Kayıpları Oynuyor Hayat
Çocuktu anları vardı hiç gülmediği..
Ve zamanları kanatıyordu her gördüğünde düşlerini..
Öyle masum ağlıyordu ki..
Düşsem yanaklarından bir gül bahçesi
Dokunsam dudaklarına çırpınan bir deniz oluyordu.

Bir gün diyordu o bir mevsime acımadan
Tazeliğinde saklıyordu...
Alkol mevsimlerinde o hep hazanı oynuyordu..
Yağmurları içtiği vakit karamsar gözlerinde
Karlar erimiş oluyordu.

Hani Diyorum kim ağlatıyordu?
Ellerinde kardelen tazeliğinde taşıyan bu çocuğu...
Gökyüzü giyinmişti geceleri üstüne
Ve yıldızlarla süslenmişti soluk kalbini..

Bir yıldız diyordu ve orda buluyordu ya şimdi her şeyi..
Bilir mi ki kapılarının da bir gün yıldız doldurulacağını..
Ve kaçışan insanların bir sığınak güvenliğinde
Yitirdiği cinnetleri kanayan şarkılarında..

Hayat kafiyelerini toplamakta ve bir nakarat oluşmakta
Hep aynı kafiyeden sonra bir daha söylenmekte
İnsanların aynılığı gibi..
Bir şarkı söylüyorsun ya ;hep yeni sözlerin eklendiği
Ve bir keman bestesi oluyor şimdi hayallerin..

Şimdi dudakların kanamıyor ve ellerin üşümüyor..
Ve yollara düşmüyor hayallerin..
Kendinle yalnızlığında bir kitap gibisin
Her sayfasında yeniden yeniden okunası..
Sessizliğimse bu şarkıların nakaratı olsun..

Sen öyle serin
Öyle şirin bak ki
Kendisinden utansın gecedeki yıldızlar..

Sus ve dinle sessizliğin ağır ve aksak melodisini
Bak! Nasılda yıldız dolu..

Değer Ulaş Turan​