Ismayilov_Elcin
Üye
Azerbaycan halkının atası Ebülfez Elçibey
Ebulfez Elçibey, (Azerbaycan: Əbülfəz Elçibəy , 24 Haziran 1938 - 22 Ağustos, 2000) Azerbaycanlı siyasetçi, Azerbaycan'ın ikinci cumhurbaşkanı. Gerçek adı Ebulfez Aliyev ( Azerbaycan: Əbülfəz Əliyev) olan Elçibey Nahçıvan’ın Keleki köyünde doğdu. Babası Güney Azerbaycandan Kadirkulu Bey ve annesi Anadolu'da
doğup Keleki'ye göç etmiş Mehrinisa
Hanım'dır. Babası 1943 yılında II. Dünya Savaşı'na katılmış ve bir daha kendisinden haber alınamamıştır.
İlköğrenimini ve liseyi Nahçıvan'da zor
şartlar altında tamamlamıştır.
1957-1962 yılları arasında Azerbaycan Devlet Üniversitesi Doğu Dilleri Enstitüsü, Arapça bölümünde
okumuştur. Öğrencilik yıllarında
Azerbaycan tarihini ve Azerbaycan
inkılâbı tarihini öğreten dernekler
kurmuştur.
1963-1964'te Mısır'da tercüman
olarak çalışmıştı. 1970'lerde ise
ülkesinin bağımsızlığı için çalışmaya
başladı. Bu yüzden 1975'de
'milliyetçilik suçu'ndan bir buçuk yıl hapis yattı
Azerbaycan'ın Rusya İmparatorluğu içinde bir sömürge olduğuna ve elbet
birgün bağımsız, demokratik bir
cumhuriyet olacağına inanmıştır.
Kendisini "ben Atatürk'ün askeriyim"diye tabir etmiş ve Atatürk'ten, Gandhi'den ve 1918-1920 yıllarında kurulmuş Azerbaycan Demokratik
Cumhuriyeti'nin kurucusu Mehmet Emin Resulzade'den etkilenmiştir. Kuzey ve Güney Azerbaycan'ın
mutlaka birleşmesi ve Dağıstan'a, Gürcistan'a ve Ermenistan'a verilen "Türk toprakları"'nın tekrar
Azerbaycan'a geri verilmesini
savunmuştur. "Turan'ın yolu birleşik
Azerbaycan'dan geçer" diyordu. Azerbaycan'ın bağımsızlık
mücadelesinin içinde yer alan Elçibey, 1975'te siyasi faaliyetleri nedeniyle 1 yıl 6 ay hapis cezasına çarptırıldı. KGB zindanlarında ve taş ocaklarında ağır
şartlar altında kaldı. Serbest kaldıktan
sonra, 1977'den itibaren, Azerbaycan Millî İlimler Akademisi 'nde el yazmaları enstitüsünde görev yaptı. Görevi
sırasında da bağımsızlık çalışmalarına devam etmiştir.
1989'da Azerbaycan Halk Cephesi'ni kurdu ve başkanı seçildi. Elçibey Dağlık Karabağ'daki Ermeni ayrılıkçılığına yol vermemek ve
Azerbaycan'ın Sovyetler'den
bağımsızlığını kazanması için çalışmış
ve 1991’de SSCB’nin dağılması ile bağımsızlığını kazanan Azerbaycan’ın 7 Haziran 1992’de ikinci Cumhurbaşkanı olarak seçilmiştir. Cephedeki yanlış uygulamalardan ve
yenilgilerden ötürü cephe komutanı Süret Hüseynov'u görevden almıştır. Fakat Rusya'nın Azerbaycan'ı terk
ederken silahlarını Süret Hüseynov'a
vermesinden sonra, Süret Hüseynov
Azerbaycan'ın 2. büyük şehri Gence'de Haziran 1993’te ayaklanma başlatmıştır. Elçibey yardım için Haydar Aliyev’i Nahçıvan’dan Bakü’ye davet etti. Fakat Haydar Aliyev, Bakü'ye
geldikten sonra Süret Hüseynov'u
destekledi ve göstericilerin Bakü’ye
yürümesi karşısında Elçibey halktan
destek alamadı. Milli istihbaratın
verdiği bilgiyi kullanarak kendisine karşı suikastın üstünü açmış ve iç
savaşa yol vermemek için Haydar
Aliyev ile konuşarak uçakla doğum
yeri olan Nahçıvan’ın Keleki köyüne
gitmiştir. 2 hafta sonra geri dönmeye
çalışmasına rağmen şahsi koruması tarafından uçağı kurşunlanmış ve
Nahçivan'dan çıkış yolu kapalı
kalmıştır. Ardından 4 yıl Kelekinin
abluka altında olması sebebiyle
oradan ayrılamamış ve 4 yıl 4 aydan
sonra Bakü'ye gelmiştir. Bu gelişmeler üzerine Cumhurbaşkanlığı yetkileri Haydar Aliyev’e devredilmiştir. Ağustos 1993’te referandum ile
Elçibey'in görevi resmen geri alınmış
ve Ekim ayındaki seçimlerde Haydar
Aliyev %99 oyla Cumhurbaşkanı
seçilmiştir. Elçibey tam 4 yıl 4 ay sonra Bakü'ye
geri dönüp, Azerbaycan muhalefetine
katılmıştır. Bütöv Azerbaycan Birliği'ni
kurarak çalışmalarını Kuzey ile Güney
Azerbaycan'ın birleşmesi üzerine
yoğunlaştırmıştır. Elçibey 22 Ağustos 2000’de 62 yaşında tedavi gördüğü Ankara 'da hayatını kaybetmiştir. Defin törenine 800.000 (sekiz yüz bin)
kişi katılmış ayrıca Haydar Aliyev'in
törene geldiği an halk "En büyük
Elçibey, başka büyük yok!" tarzında
protesto sloganlarıyla karşılamışlardır.
Bunun üzerine Haydar Aliyev bir süre sonra salonu terk etmek zorunda
kalmıştır.
Ebulfez Elçibey, (Azerbaycan: Əbülfəz Elçibəy , 24 Haziran 1938 - 22 Ağustos, 2000) Azerbaycanlı siyasetçi, Azerbaycan'ın ikinci cumhurbaşkanı. Gerçek adı Ebulfez Aliyev ( Azerbaycan: Əbülfəz Əliyev) olan Elçibey Nahçıvan’ın Keleki köyünde doğdu. Babası Güney Azerbaycandan Kadirkulu Bey ve annesi Anadolu'da
doğup Keleki'ye göç etmiş Mehrinisa
Hanım'dır. Babası 1943 yılında II. Dünya Savaşı'na katılmış ve bir daha kendisinden haber alınamamıştır.
İlköğrenimini ve liseyi Nahçıvan'da zor
şartlar altında tamamlamıştır.
1957-1962 yılları arasında Azerbaycan Devlet Üniversitesi Doğu Dilleri Enstitüsü, Arapça bölümünde
okumuştur. Öğrencilik yıllarında
Azerbaycan tarihini ve Azerbaycan
inkılâbı tarihini öğreten dernekler
kurmuştur.
1963-1964'te Mısır'da tercüman
olarak çalışmıştı. 1970'lerde ise
ülkesinin bağımsızlığı için çalışmaya
başladı. Bu yüzden 1975'de
'milliyetçilik suçu'ndan bir buçuk yıl hapis yattı
Azerbaycan'ın Rusya İmparatorluğu içinde bir sömürge olduğuna ve elbet
birgün bağımsız, demokratik bir
cumhuriyet olacağına inanmıştır.
Kendisini "ben Atatürk'ün askeriyim"diye tabir etmiş ve Atatürk'ten, Gandhi'den ve 1918-1920 yıllarında kurulmuş Azerbaycan Demokratik
Cumhuriyeti'nin kurucusu Mehmet Emin Resulzade'den etkilenmiştir. Kuzey ve Güney Azerbaycan'ın
mutlaka birleşmesi ve Dağıstan'a, Gürcistan'a ve Ermenistan'a verilen "Türk toprakları"'nın tekrar
Azerbaycan'a geri verilmesini
savunmuştur. "Turan'ın yolu birleşik
Azerbaycan'dan geçer" diyordu. Azerbaycan'ın bağımsızlık
mücadelesinin içinde yer alan Elçibey, 1975'te siyasi faaliyetleri nedeniyle 1 yıl 6 ay hapis cezasına çarptırıldı. KGB zindanlarında ve taş ocaklarında ağır
şartlar altında kaldı. Serbest kaldıktan
sonra, 1977'den itibaren, Azerbaycan Millî İlimler Akademisi 'nde el yazmaları enstitüsünde görev yaptı. Görevi
sırasında da bağımsızlık çalışmalarına devam etmiştir.
1989'da Azerbaycan Halk Cephesi'ni kurdu ve başkanı seçildi. Elçibey Dağlık Karabağ'daki Ermeni ayrılıkçılığına yol vermemek ve
Azerbaycan'ın Sovyetler'den
bağımsızlığını kazanması için çalışmış
ve 1991’de SSCB’nin dağılması ile bağımsızlığını kazanan Azerbaycan’ın 7 Haziran 1992’de ikinci Cumhurbaşkanı olarak seçilmiştir. Cephedeki yanlış uygulamalardan ve
yenilgilerden ötürü cephe komutanı Süret Hüseynov'u görevden almıştır. Fakat Rusya'nın Azerbaycan'ı terk
ederken silahlarını Süret Hüseynov'a
vermesinden sonra, Süret Hüseynov
Azerbaycan'ın 2. büyük şehri Gence'de Haziran 1993’te ayaklanma başlatmıştır. Elçibey yardım için Haydar Aliyev’i Nahçıvan’dan Bakü’ye davet etti. Fakat Haydar Aliyev, Bakü'ye
geldikten sonra Süret Hüseynov'u
destekledi ve göstericilerin Bakü’ye
yürümesi karşısında Elçibey halktan
destek alamadı. Milli istihbaratın
verdiği bilgiyi kullanarak kendisine karşı suikastın üstünü açmış ve iç
savaşa yol vermemek için Haydar
Aliyev ile konuşarak uçakla doğum
yeri olan Nahçıvan’ın Keleki köyüne
gitmiştir. 2 hafta sonra geri dönmeye
çalışmasına rağmen şahsi koruması tarafından uçağı kurşunlanmış ve
Nahçivan'dan çıkış yolu kapalı
kalmıştır. Ardından 4 yıl Kelekinin
abluka altında olması sebebiyle
oradan ayrılamamış ve 4 yıl 4 aydan
sonra Bakü'ye gelmiştir. Bu gelişmeler üzerine Cumhurbaşkanlığı yetkileri Haydar Aliyev’e devredilmiştir. Ağustos 1993’te referandum ile
Elçibey'in görevi resmen geri alınmış
ve Ekim ayındaki seçimlerde Haydar
Aliyev %99 oyla Cumhurbaşkanı
seçilmiştir. Elçibey tam 4 yıl 4 ay sonra Bakü'ye
geri dönüp, Azerbaycan muhalefetine
katılmıştır. Bütöv Azerbaycan Birliği'ni
kurarak çalışmalarını Kuzey ile Güney
Azerbaycan'ın birleşmesi üzerine
yoğunlaştırmıştır. Elçibey 22 Ağustos 2000’de 62 yaşında tedavi gördüğü Ankara 'da hayatını kaybetmiştir. Defin törenine 800.000 (sekiz yüz bin)
kişi katılmış ayrıca Haydar Aliyev'in
törene geldiği an halk "En büyük
Elçibey, başka büyük yok!" tarzında
protesto sloganlarıyla karşılamışlardır.
Bunun üzerine Haydar Aliyev bir süre sonra salonu terk etmek zorunda
kalmıştır.
