Aslı Demirel - En Sesli Ölüm

  • 19 Nisan 2011
  • 520 Okunma
  • 0 Cevap

0/5, 0 Oy
Konu Durumu:
Daha fazla cevap için açık değil.
  1. En Sesli Ölüm
    Hercaidir yaz
    Unutur da unutturur da
    Sadece bahardır yılgınlıkları son bulduran
    Toprak dallar yuvalar yenilerken kendini
    Pıtırak gibi her yürekten aşk fışkırır
    Yeşilin alacasına ev sahipliğindeyken gözbebeği
    Gençleşir de tüm duygular
    İşte o an en haylaz oluverir
    Tüm olgunluğu yakaladığını sanan yüreK
    Haylazlığını cennette koşturur aşkla

    Oysa
    Cehennemi yaşamak ne kolaydır
    Bir küs yeter
    Bir püf uçurur
    Bir üf soldurur
    Bir of dondurur cenneti
    Gelsin bakalım cehennem
    Hem zebanilere de gerek yok
    Her yandan bakarken bir cellat gözü
    Sabırla büyüttüğün aşkı sallandırmak için dar ağacında
    Ve tüm bahçeler birer cehennem
    Tüm güller bin alazla yüreğe dolan yudum oluverir

    Solar beniz
    Aynadan bakanlara şaşar gözler
    Ve bilmelisin
    Kirpik kirpiği bulana kadar bakar hep solgunluklar aynadan
    Hep bir sobelemece
    Bir yerlerde bir şeyler ölüme yenilir
    Bir yerlerde ölümden yeni suretler dirilir
    En son parmak uçlarından sıyrılır hayat
    Bir sürü kırık neşter yarası söz
    Çuval çuval biriktirilir
    Hepsinin tek benzerliği
    Senin ellerinden dökülmüş olmasıdır

    Bin seneye denk gelse de yaşananlar
    Aşk çocuk kalır hep
    Haşarı yaramaz işini bir türlü bitiremeyen bir çocuk
    Ve kavuşulmadıkça yaşayan
    O nedenledir denize olan yolculukları
    Gökte şahane ama avucuna konduğu anda
    Eriyen bir kartanesi kadar etkileyici
    Bıraktığı da hep ıslaklık olur
    Sırılsıklam bir yürek sağnaklarla dolu gözler

    Ve seçim zamanı gelip çatar
    Korkmadan gözlerini gömmek için mezarlığını seçer yürek
    En kuytu köşede olsun hicranlarına dokunmasın kimse diye
    Mezarlıklardan korkmaz ki zaten nidalar
    Ayak sesleridir ürküten
    Hüzün bu ürkünçlüğün ismi aslında
    Her ölüm bitirilmemiş ne çok sevdayı barındırır içinde
    Yazılmamış pişmanlıklar
    Yollanmamış mektuplar
    Dudaktan ellere ulaşamadan anıya dönüşmüş sözler
    Bir zamanlar vardı denilen
    Hep saplı kalmış bakışlar
    Hançer kesiği kanamaları pansumanlayan parmaklar
    Ve kabukları kaldırıldıkça acıyan gidişler
    Barındırdıkça her ölüm
    Telaşlıdır ayak sesleri duyana...
    En sesli ölümse aittir aşka...
     


    Yazan: CoDeYs
Konu Durumu:
Daha fazla cevap için açık değil.
Yüklüyor...
19/09/2018 - 00:50