JaNbErG
Emekli Yönetici
Öyle bir yerdeyim ki...
Öyle bir yerdeyim ki...
Neye hasret kaldigimi unutuyorum bazen...
Neye canim skilmisti?...
Neye kizmistim?...
Uyuyor muydum?...
Uyanmis miydim?...
Bu pantolonu dün de giymemis miydim?...
Bilmem...
Belki...
Garip bir duyguya tutsak olmus durumdayim...
Bu benim en sevda halim...
Bu benim sensiz halim...
Bu benim adam halim...
Olur böyle... Olur...
Defalarca kalem demek gibi...
Ya da baska bir kelimeyi ardi ardina siralamak gibi...
Anlammini yitirir ya bir süre sonra...
Agzinda gevelediginin ne oldugunu unutur, suursuz hissedersin ya kendini...
Kalem...
Kalem...
Kalem...
Kalem...
Kalem...
Gülerken yakaladigimda kendimi...
Kaciyorum hemen...
Ayip sayiyorum...
Ihanet belliyorum...
Susuyorum...
Artik türküleri hissetmiyorum...
Söylemiyorum...
Ciliz bir islik sadece ki, onu ben bile duymuyorum...
Kimsenin de duymasi gerekmiyor zahir...
Biri beni anlasin istemiyorum...
Biri halimi hissetse tedirgin oluyorum...
Hep kaciyorum...
Öfkeleniyorum... Aptallasiyorum... Susuyorum...
Öfkemle, aptalligimla, susarak kaciyorum...
Bir sey anlatmiyorum...
Hic kimse, kimsenin acisiyla ilgilenmiyor aslinda...
Ilgilenirmis gibi yapiyor, bunu anladim...
Karsidakinin anlatacaklari bir an evvel bitsin de sira gelsin diye hee hee diyor, sikca basini salliyor...
Dinlemiyoruz, duyuyoruz...
Otobüs sesi, yagmur sesi, camasir makinesi sesi gibi...
Kulagimizi dolduruyoruz... Hissetmiyoruz...
Bitiyor...
Biz anlatiyoruz, sahtekarlik devam ediyor...
He hee diyen, basini sallayan yer degistiriyor...
Kime ne anlatmali?...
Susmali...
Aciyi örtmeli...
Kimsenin üstüne salmiyorum acimi...
Kim benden daha cok acir ki?...
Sana anlatamadiktan sonra...
Sana diyemedikten sonra sevdami...
Neye yarar?...
Neye yarar suna, buna anlatmak?...
Heee?...
Bitecek diyorum bitecek...
Bu sessiz cigliklar dinecek...
Örtülü perdeler acilacak bir bir...
Hepsi bitecek...
Sokaklara cikacagim yine...
Uzaklara gidecegim biraz...
Ama terk etmeyecegim bu kenti...
Köprüden önce son cikis tabelasina yine gülümseyerek bakacagim...
Sana gidiyor diye... Sana gelemiyorum diye...
Kir kahvelerinde oturup tavla oynayacagim...
Cayimi yarim birakmayacagim...
Mavi cocuklari görecegim...
Bir kadinlik sag yanimi doldurmayacagim hissizlikle...
Dostlarima kosacagim...
Randevularima yine gec kalacagim...
Bugün yasiyorum...
Yarin da yasarsam daha güzel olacak...
Kendime kizmayacagim artik...
Vazgectim...
Sen gül diye ben soytarilik yapmayacagim...
Icinden git dedigini duymazliktan gelmeyecegim...
Bana aldigin kitaplari her dokundugumda donmayacagim...
Ki bu kis o kitaplari yakacagim...
Yasak oldugundan degil, beni üsüttügünden...
Hicbir kitabimi yakmadim ben, yasak da olsa...
Kitaplar yasaklanir, ama fikirler asla...
Ben seni yasaklayacagim kendime, sen bilmeyeceksin...
Susacaksin yine...
Eminim hic aklina düsmeyecegim bir an bile...
Olsun...
Yillar gececek...
Ben senden gececegim... Bu ates gececek...
Ben nerde olacagim o zaman?...
Sen hangi güzel dünya ülkesinde yasayacaksin kim bilir...
Biliyorum, durmayacaksin burada...
Gideceksin...
Git tabii...
Git...
Ütopya ol benim icin...
Git...
Yorgunum...
Bitigim...
Simdi uyumaliyim...
Garip bir duyguya tutsak olmus durumdayim...
Bu benim en sevda halim...
Bu benim sensiz halim...
Bu benim adam halim...
Olur böyle... Olur...
Defalarca kalem demek gibi...
Ya da baska bir kelimeyi ardi ardina siralamak gibi...
Anlamini yitirir ya bir süre sonra...
Agzinda gevelediginin ne oldugunu unutur, suursuz hissedersin ya kendini...
Kalem...
Kalem...
Kalem...
Kalem...
Kalem...
Bu benim en sevda halim...
Bu benim sensiz halim...
Bu benim adam halim...
Bu benim uykudan önceki halim...
Uyudum...
Uyanacagim...
Siisssssstttttt...
Neye hasret kaldigimi unutuyorum bazen...
Neye canim skilmisti?...
Neye kizmistim?...
Uyuyor muydum?...
Uyanmis miydim?...
Bu pantolonu dün de giymemis miydim?...
Bilmem...
Belki...
Garip bir duyguya tutsak olmus durumdayim...
Bu benim en sevda halim...
Bu benim sensiz halim...
Bu benim adam halim...
Olur böyle... Olur...
Defalarca kalem demek gibi...
Ya da baska bir kelimeyi ardi ardina siralamak gibi...
Anlammini yitirir ya bir süre sonra...
Agzinda gevelediginin ne oldugunu unutur, suursuz hissedersin ya kendini...
Kalem...
Kalem...
Kalem...
Kalem...
Kalem...
Gülerken yakaladigimda kendimi...
Kaciyorum hemen...
Ayip sayiyorum...
Ihanet belliyorum...
Susuyorum...
Artik türküleri hissetmiyorum...
Söylemiyorum...
Ciliz bir islik sadece ki, onu ben bile duymuyorum...
Kimsenin de duymasi gerekmiyor zahir...
Biri beni anlasin istemiyorum...
Biri halimi hissetse tedirgin oluyorum...
Hep kaciyorum...
Öfkeleniyorum... Aptallasiyorum... Susuyorum...
Öfkemle, aptalligimla, susarak kaciyorum...
Bir sey anlatmiyorum...
Hic kimse, kimsenin acisiyla ilgilenmiyor aslinda...
Ilgilenirmis gibi yapiyor, bunu anladim...
Karsidakinin anlatacaklari bir an evvel bitsin de sira gelsin diye hee hee diyor, sikca basini salliyor...
Dinlemiyoruz, duyuyoruz...
Otobüs sesi, yagmur sesi, camasir makinesi sesi gibi...
Kulagimizi dolduruyoruz... Hissetmiyoruz...
Bitiyor...
Biz anlatiyoruz, sahtekarlik devam ediyor...
He hee diyen, basini sallayan yer degistiriyor...
Kime ne anlatmali?...
Susmali...
Aciyi örtmeli...
Kimsenin üstüne salmiyorum acimi...
Kim benden daha cok acir ki?...
Sana anlatamadiktan sonra...
Sana diyemedikten sonra sevdami...
Neye yarar?...
Neye yarar suna, buna anlatmak?...
Heee?...
Bitecek diyorum bitecek...
Bu sessiz cigliklar dinecek...
Örtülü perdeler acilacak bir bir...
Hepsi bitecek...
Sokaklara cikacagim yine...
Uzaklara gidecegim biraz...
Ama terk etmeyecegim bu kenti...
Köprüden önce son cikis tabelasina yine gülümseyerek bakacagim...
Sana gidiyor diye... Sana gelemiyorum diye...
Kir kahvelerinde oturup tavla oynayacagim...
Cayimi yarim birakmayacagim...
Mavi cocuklari görecegim...
Bir kadinlik sag yanimi doldurmayacagim hissizlikle...
Dostlarima kosacagim...
Randevularima yine gec kalacagim...
Bugün yasiyorum...
Yarin da yasarsam daha güzel olacak...
Kendime kizmayacagim artik...
Vazgectim...
Sen gül diye ben soytarilik yapmayacagim...
Icinden git dedigini duymazliktan gelmeyecegim...
Bana aldigin kitaplari her dokundugumda donmayacagim...
Ki bu kis o kitaplari yakacagim...
Yasak oldugundan degil, beni üsüttügünden...
Hicbir kitabimi yakmadim ben, yasak da olsa...
Kitaplar yasaklanir, ama fikirler asla...
Ben seni yasaklayacagim kendime, sen bilmeyeceksin...
Susacaksin yine...
Eminim hic aklina düsmeyecegim bir an bile...
Olsun...
Yillar gececek...
Ben senden gececegim... Bu ates gececek...
Ben nerde olacagim o zaman?...
Sen hangi güzel dünya ülkesinde yasayacaksin kim bilir...
Biliyorum, durmayacaksin burada...
Gideceksin...
Git tabii...
Git...
Ütopya ol benim icin...
Git...
Yorgunum...
Bitigim...
Simdi uyumaliyim...
Garip bir duyguya tutsak olmus durumdayim...
Bu benim en sevda halim...
Bu benim sensiz halim...
Bu benim adam halim...
Olur böyle... Olur...
Defalarca kalem demek gibi...
Ya da baska bir kelimeyi ardi ardina siralamak gibi...
Anlamini yitirir ya bir süre sonra...
Agzinda gevelediginin ne oldugunu unutur, suursuz hissedersin ya kendini...
Kalem...
Kalem...
Kalem...
Kalem...
Kalem...
Bu benim en sevda halim...
Bu benim sensiz halim...
Bu benim adam halim...
Bu benim uykudan önceki halim...
Uyudum...
Uyanacagim...
Siisssssstttttt...


