-efşan
Üye
Unutulmayan Bir Bahar.
Bir bahar günüydü,
Ellerin ellerimde,
Hava hafif rüzgarlı..
Biz ise bir bank üzerinde oturmuş,
Sen dökülen yaprakların rüzgardaki ahengine kapılmış bir vaziyette...
Ben saçlarının dalgalanışına...
Bir bahar günüydü.
Gözlerimi alamadığım sen..
Dudakların dudaklarımda,
Bitmesin bu an.. Hayır..! Bitmesin...
Yağmurlar ıslatsa da saçlarımızı ayrılmasın dudaklarımız..
Şehvetle yaşadığımız aşkımızı ihtirasla devam ettirelim.
Bitmesin bu an.. Hayır..! Bitmesin..
Göremeyeceğimiz an geldiğinde dahi ayrılmasın dudaklarımız,
Körelmesin duygularımız, hüznü biz bitirelim..
Bir bahar günüydü.
Dev çınar nasılda gizliyor bizi..
Liseli aşıklar gibi heyecanla etrafına bakarken seni seyretmek ne güzel.
Kurban olduğum, alamadığım gözlerimin senden kopmaması ne güzel..!
Yanaklarından süzülen yağmur damlaları ile nice volkanlar söner.
Sert bir kadehle, seni sende yaşamak ne güzel..
Bir bahar günüydü.
Koskoca sahil boyu,
Yalnızca sen ve ben.
Sen insanların kaçışışına gülerdin, çocuklar gibi,
Ben ise gülümseyen suretini izlerdim öylece.
Islanan vücudun vücudumda...
Aşkı yeniden yaşayıp, sana tekrar ve tekrar aşık oluşum..
Yeni baştan sev beni, yeni baştan gel bana.
Tıpkı o günlerdeki gibi..
Bir bahar günü..
Şimdilerde ise cam kenarında unutulmuş bir ihtiyar,
Torunlarımın sesine dahi kulak veremeyecek kadar ihtiyar.
Dizlerim beni taşımayı kabullenmiyor artık.
Yaprakların dökülüşüne de uzaktan bakıyorum,
İnsanların kaçmaya çalıştığı yağmur damlalarına da..
Çınar ağacı hala aynı yerinde, bizim bank başkalarının olmuş artık.
Mazinin seslenişleri ile serzenişlerim.
Unutamadığım sen..
Gözlerimin önünden gitmeyen saçlarının dalgalanışı ile
Tenimde hala teninin kokusu..
Her şeyiyle sen; yitirmiş olsa da şehvetini, deli dolu, hala sen..
Ayrılmasın diye ant içtiğimiz dudaklarımız yalnızlığa terk edilse dahi,
Dudaklarının tadı hala dudaklarımda,
Ve ben ilk gün ki gibi heyecanlı ve aşık.
Tekrar buluşacağımız günün ümidi ile,
Sevgilim...
...
Bir bahar günüydü,
Ellerin ellerimde,
Hava hafif rüzgarlı..
Biz ise bir bank üzerinde oturmuş,
Sen dökülen yaprakların rüzgardaki ahengine kapılmış bir vaziyette...
Ben saçlarının dalgalanışına...
Bir bahar günüydü.
Gözlerimi alamadığım sen..
Dudakların dudaklarımda,
Bitmesin bu an.. Hayır..! Bitmesin...
Yağmurlar ıslatsa da saçlarımızı ayrılmasın dudaklarımız..
Şehvetle yaşadığımız aşkımızı ihtirasla devam ettirelim.
Bitmesin bu an.. Hayır..! Bitmesin..
Göremeyeceğimiz an geldiğinde dahi ayrılmasın dudaklarımız,
Körelmesin duygularımız, hüznü biz bitirelim..
Bir bahar günüydü.
Dev çınar nasılda gizliyor bizi..
Liseli aşıklar gibi heyecanla etrafına bakarken seni seyretmek ne güzel.
Kurban olduğum, alamadığım gözlerimin senden kopmaması ne güzel..!
Yanaklarından süzülen yağmur damlaları ile nice volkanlar söner.
Sert bir kadehle, seni sende yaşamak ne güzel..
Bir bahar günüydü.
Koskoca sahil boyu,
Yalnızca sen ve ben.
Sen insanların kaçışışına gülerdin, çocuklar gibi,
Ben ise gülümseyen suretini izlerdim öylece.
Islanan vücudun vücudumda...
Aşkı yeniden yaşayıp, sana tekrar ve tekrar aşık oluşum..
Yeni baştan sev beni, yeni baştan gel bana.
Tıpkı o günlerdeki gibi..
Bir bahar günü..
Şimdilerde ise cam kenarında unutulmuş bir ihtiyar,
Torunlarımın sesine dahi kulak veremeyecek kadar ihtiyar.
Dizlerim beni taşımayı kabullenmiyor artık.
Yaprakların dökülüşüne de uzaktan bakıyorum,
İnsanların kaçmaya çalıştığı yağmur damlalarına da..
Çınar ağacı hala aynı yerinde, bizim bank başkalarının olmuş artık.
Mazinin seslenişleri ile serzenişlerim.
Unutamadığım sen..
Gözlerimin önünden gitmeyen saçlarının dalgalanışı ile
Tenimde hala teninin kokusu..
Her şeyiyle sen; yitirmiş olsa da şehvetini, deli dolu, hala sen..
Ayrılmasın diye ant içtiğimiz dudaklarımız yalnızlığa terk edilse dahi,
Dudaklarının tadı hala dudaklarımda,
Ve ben ilk gün ki gibi heyecanlı ve aşık.
Tekrar buluşacağımız günün ümidi ile,
Sevgilim...
...
