***BlackrosE***
Üye
Yağmur Delisi
Bir deli yağmurdun sen....
Yağışını, tepeden tırnağa beni sırılsıklam yapışını severdim.Her damlan
içime
işlerdi,her damlan yüreğime akan bir nehre dönüşürdü.
O ıslak halimle tir tir titrerken ,bir tek damlanı kaçırmamak için
kapanmazdım
hiçbiryere.Yağmurdan sonra üşümeyi kim sever ki?Ben severdim işte.Bir
yağmur bağımlısına dönüştürmüştün beni.
Sen yağdığın zaman ,elinde şemsiyeyle gezen ,kaçışan insanları gördükçe
öfkelenirdim.Seni hissetmeyen insan,neden yaşardıki bu dünyada?Sonra
dağılırdı öfkem ve gururlu bir gülüş kaplardı yüzümü.Hiçkimsenin fark
etmediği o güzel ıslaklığın tek sahibi bendim.Bu beni hepsinden
ayrıcalıklı kılıyordu.Onlar sıradandı,ben farklı.
Uçurumun dibinde yalnız çiçektim ben.Tek besinim yağmurdu.Yağışını
beklerdim.Kurak
günlere ,ayaz gecelere inat hiç bitmeyen bir umutla beklerdim.Kapardım
yapraklarımı, bükerdim boynumu direnmek için.
Umudun yitip gittiği günler oldu elbette.Bekleyişin işkenceye dönüştüğü
zamanlar
oldu.Yağmama ihtimalin yoktu,ama ben sabırsızdım,yada sen yağacağın zamanı
çok iyi bilirdin.Ben bunun rahatlığıyla hiç solmayacağımı düşünürdüm.
Seni taşıyan bulutlarda hiç siyah olmadı.Yakışmazdı sana kara
bulutlardan düşmek
dünyaya.Yağışından sonra gökkuşağına dönüşmeni sevdim,her damla başka bir
renkti.Gözlerimi alamazdım o renk cümbüşünden.Çabucak kaybolacağını
bildiğim için bir saniye ayırmazdım gözlerimi senden.Sonra güneş yükselir
sen çekilirdin.Ama her gidişin,yeniden döneceğinin müjdecisiydi,bilirdim.
Bu aralar kurak gidiyor günler.Ne bir bulut var,nede yere düşen
damla.Ben yine
direniyorum,ama ,geciktin ey yağmur.Sitemdir sanma,vardır bir bildiğin,ama
,düşün ki sen olmasan solup gideceğim bu çorak dünyada...
Yağ ve sırılsıklam et beni..
Ben ...öyle tutkulu,öyle yağmur delisi.....
alıntıdır
Yağışını, tepeden tırnağa beni sırılsıklam yapışını severdim.Her damlan
içime
işlerdi,her damlan yüreğime akan bir nehre dönüşürdü.
O ıslak halimle tir tir titrerken ,bir tek damlanı kaçırmamak için
kapanmazdım
hiçbiryere.Yağmurdan sonra üşümeyi kim sever ki?Ben severdim işte.Bir
yağmur bağımlısına dönüştürmüştün beni.
Sen yağdığın zaman ,elinde şemsiyeyle gezen ,kaçışan insanları gördükçe
öfkelenirdim.Seni hissetmeyen insan,neden yaşardıki bu dünyada?Sonra
dağılırdı öfkem ve gururlu bir gülüş kaplardı yüzümü.Hiçkimsenin fark
etmediği o güzel ıslaklığın tek sahibi bendim.Bu beni hepsinden
ayrıcalıklı kılıyordu.Onlar sıradandı,ben farklı.
Uçurumun dibinde yalnız çiçektim ben.Tek besinim yağmurdu.Yağışını
beklerdim.Kurak
günlere ,ayaz gecelere inat hiç bitmeyen bir umutla beklerdim.Kapardım
yapraklarımı, bükerdim boynumu direnmek için.
Umudun yitip gittiği günler oldu elbette.Bekleyişin işkenceye dönüştüğü
zamanlar
oldu.Yağmama ihtimalin yoktu,ama ben sabırsızdım,yada sen yağacağın zamanı
çok iyi bilirdin.Ben bunun rahatlığıyla hiç solmayacağımı düşünürdüm.
Seni taşıyan bulutlarda hiç siyah olmadı.Yakışmazdı sana kara
bulutlardan düşmek
dünyaya.Yağışından sonra gökkuşağına dönüşmeni sevdim,her damla başka bir
renkti.Gözlerimi alamazdım o renk cümbüşünden.Çabucak kaybolacağını
bildiğim için bir saniye ayırmazdım gözlerimi senden.Sonra güneş yükselir
sen çekilirdin.Ama her gidişin,yeniden döneceğinin müjdecisiydi,bilirdim.
Bu aralar kurak gidiyor günler.Ne bir bulut var,nede yere düşen
damla.Ben yine
direniyorum,ama ,geciktin ey yağmur.Sitemdir sanma,vardır bir bildiğin,ama
,düşün ki sen olmasan solup gideceğim bu çorak dünyada...
Yağ ve sırılsıklam et beni..
Ben ...öyle tutkulu,öyle yağmur delisi.....
alıntıdır
