zaza
Üye
Artık tam bir karmaşadayım.
son günlerde aile sorunlarıyla çok savaşıyorum bu yüzden bile evden ayrıldım. Nasıl bişey anlamıyorum ama artık içim o kadar sıkılıyorki yani Allah'ın gazabından korkmasam bu canın emanet olduğunun farkında olmasam asıl sonun gelmesini beklemeden ben getirirdim. Allah derki; ben bir insana kaldıramayacağından fazlasını yüklemem, ben artık o son noktadayım sürekli buraya yansıtmamak için çok uğraştım ama olmuyor insan anlatmak istiyor. Banladım kendimi sırf bu yüzden tabi sadece buda değildi asıl sebep ama en büyük etken huzursuzluk geçenlerde ben bunun acısını çok yaşadım uyarı alarak şuanki sinirimi boşaltabileceğim hiçbir nokta bulamıyorum bulsamda boşaltamıyorum. Aslında neler olduğunun bile farkında değilim ben eski isa olsam şuanki durumu kolay atlatırdım belki. Düşüncelerim çok farklı şuan oturup düşündüğüm bankta bile neler olduğunu daha doğrusu neler döndüğünü anlamaya çalışıyorum. Farkında olmadan bir hatamı yaptım diyorum. acaba son yıllarda ailemle olan kavgalarda annem ile babama bağırarak karşı çıktım diye Allah tarafında cezalandırılıyormuyum. Şuan buraya bile yazarken kafa dağıtamadığımın farkına varsamda şuan anlıyorumki ban atmam hiçbirşeyi değiştirmiyor forumdaki düzen haricinde sizce ben ne yapmalıyım... Sessizce uzaklaşmak acaba diye düşünerek karar vermeye çalışıyorum. Ya peki bu kadar nefret kazanmamın sebebi onların iyiliği için gerçekleri hep saklı tutup yanlış yapıyorum gibi göstermekmi ben kötü değilim aslında insanların iyiliği sadece öyle davranıyorum kendimi onlardan uzak tutarak kötülüklerden koruyorum ama kimse birgün neden yaptın diye sormadı sorsa anlatacaktım yargılamayı daha kolay buldular...
yüzün hepsin gülsün 


Yahu Ben Evden Cıkan Insan Değilim Biliyor Musun ? Ev-İş İş-Ev Hiç Bi Sosyal Faaliteyim Yok Benım Hiç Biyere Gidemiyorum Rahat Hareket Edemıyorum Bu Yasıma Kadar Hiç Hatırlamam Bi Arkadaşımla Çıkıp Gezmek Takılmak Oo Bende Ne Baskılar Varda Napıcan Başa Gelen Çekilir Bea..
