kol@j
Üye
maltepe sıkıştırması (gerçek olay)
2004 haziran ıydı
Ankara, güzel başkentimiz...
tam merkezi kızılay...
kızılay dan tandoğana giderken bir sonraki metro durağı... demirtepe...
sol tarafta , metro girişiyle cami arası düzeltilmiş, yapay bir şelale inşa etmişler... şelalenin önü ise çay bahçesi...şelalenin üst tarfında yüksek yerde maltepe camisi...
o caminin bahçesinden geçerek şelalenin üst tarafından çıktım... sağa da sola da gidebilirdimçünkü iki taraflı şelale bitiminde merdivenler vardı...
hep öyle biliyordum... bir iki adım attım birde ne göreyim... şelalenin ortasında aşağı doğru inen bir merdiven... "bunu ne zaman koymuşlar buraya" neyse buldun yolu in aşağı... merdiven dönerek inenlerdendi...
bir iki tur dönerek indim ki ... birde ne göreim?...
"ana" gencin biri genç bir kızı sıkıştırmış. kız duvara yandan yapışmış ayakta kendini büzerek bel altı koruması yapmaya çalışıyor. oğlan da ellemeye çalışıyor...oğlan "elleyecem" kız "hayır" diyor.
kız kendini gülmekten alamıyor düzgün konuşamıyor bile. oğlan biraz daha rahat... beni farkettiler "bana aldırmayın." diyecektim ki aldırdılar. suratlar kıpkırmızı.
kızı rahat bıraktı...ben yanlarından geçtim gittim...arada "afedersiniz" demeyi de ihmal etmedim...
bunlar da yukarı doğru çıktılar... ben de aşağı çıkışa doğru ilerledim. o da ne? çıkış yok... parmaklıkla kapatılmış ve kilitlenmiş yolun devamı... amanıın.. meğersem burası yapay şelalenin suyunu akıtan devri daim odasına giden yolmuş...
iyi de ben buradan niye geçtim.... farkında olmadan, gafilane ilahi bir görev üstlenmişim... görev de başarıyla sonuçlandı...
yukarı tekrar çıktığımda kız bir tarafa oğlan bir tarafa yavaş adımlarla sanki birşey belli etmiyorlarmış gibi yürüyorlar... oğlan beni gördü
suratı iyice kızardı... yavaşça önüne baktı... devam etti...
herhalde kız arkadaşlık etmek isterken kızı çay bahçesi aşağıda ya...
bahçeye götürüyorum ayağıyla kandırmış merdivende sıkıştırmış...
bunu neden mi anlattım ? ibret olsun diye...
"bu erkek milletine" güven olmuyor...
ben hariç... ne de olsa adama yardım etmedim...
Ankara, güzel başkentimiz...
tam merkezi kızılay...
kızılay dan tandoğana giderken bir sonraki metro durağı... demirtepe...
sol tarafta , metro girişiyle cami arası düzeltilmiş, yapay bir şelale inşa etmişler... şelalenin önü ise çay bahçesi...şelalenin üst tarfında yüksek yerde maltepe camisi...
o caminin bahçesinden geçerek şelalenin üst tarafından çıktım... sağa da sola da gidebilirdimçünkü iki taraflı şelale bitiminde merdivenler vardı...
hep öyle biliyordum... bir iki adım attım birde ne göreyim... şelalenin ortasında aşağı doğru inen bir merdiven... "bunu ne zaman koymuşlar buraya" neyse buldun yolu in aşağı... merdiven dönerek inenlerdendi...
bir iki tur dönerek indim ki ... birde ne göreim?...
"ana" gencin biri genç bir kızı sıkıştırmış. kız duvara yandan yapışmış ayakta kendini büzerek bel altı koruması yapmaya çalışıyor. oğlan da ellemeye çalışıyor...oğlan "elleyecem" kız "hayır" diyor.
kız kendini gülmekten alamıyor düzgün konuşamıyor bile. oğlan biraz daha rahat... beni farkettiler "bana aldırmayın." diyecektim ki aldırdılar. suratlar kıpkırmızı.
kızı rahat bıraktı...ben yanlarından geçtim gittim...arada "afedersiniz" demeyi de ihmal etmedim...bunlar da yukarı doğru çıktılar... ben de aşağı çıkışa doğru ilerledim. o da ne? çıkış yok... parmaklıkla kapatılmış ve kilitlenmiş yolun devamı... amanıın.. meğersem burası yapay şelalenin suyunu akıtan devri daim odasına giden yolmuş...
iyi de ben buradan niye geçtim.... farkında olmadan, gafilane ilahi bir görev üstlenmişim... görev de başarıyla sonuçlandı...

yukarı tekrar çıktığımda kız bir tarafa oğlan bir tarafa yavaş adımlarla sanki birşey belli etmiyorlarmış gibi yürüyorlar... oğlan beni gördü
suratı iyice kızardı... yavaşça önüne baktı... devam etti...herhalde kız arkadaşlık etmek isterken kızı çay bahçesi aşağıda ya...
bahçeye götürüyorum ayağıyla kandırmış merdivende sıkıştırmış...bunu neden mi anlattım ? ibret olsun diye...
"bu erkek milletine" güven olmuyor...
ben hariç... ne de olsa adama yardım etmedim...

)





