Bazı arkadaşlar yanlış anlamışlar.Ben ilgiden bahsetmiyorum. Aile tabiki iki çocuğa da eşit ilgi gösterir. Ama yaptıkları hatalara tolerans kat sayıları farklıdır. Misal:
14-15 yaşlarındayım. Bir gün halı sahada maça gideceğim diye kurs yok dedim. Hem de maça diye evden çıkıp, bir arkadaşımla otogara gittim. Onun işi vardı, işini halledip oradan sahaya gidecektik. Okuldan aramışlar.Eve döndüğümde diyalog kısmı çok kısaydı:
Baba:Kurs yok muydu bu gün sabahın köründe maça gittin?
Ben: Yok diye biliyordum (23 Nisan Cuma'ya denk gelmişti, kurs Cumartesi günü)
Baba: Hımm.Peki hangi sahadaydınız. Ben bir iki yere geldim aradım seni göremedim.
Ben: Şeyy, ee .... sahadaydık, lavaboya falan gitmişizdir o yüzden görememişsindir.
Baba: NE LAVABOSU LAAAN..................
Ben: Sonrasını hatırlamıyorum...
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Neredeyse aynı şeyi 14 yaşındaki kardeşim yaptı ve diyalog şu şekildeydi:
Baba: Neredeydin oğlum?
Kardeşim: Maçtaydııık!!
Baba: Ne maçı len kerata, seni izlemeye geldim 1 saat bakındım yoktun oralarda. Madem başka bir yere de uğrayacaksın haber versene.
-SON-
Demek istediğim tam olarak yukarıdaki. Yani babam her iki tepkiyi de hem beni, hem de kardeşimi sevdiği için, bizim hakkımızda endişelendiği için vermiştir; bunda şüphe yok. Ama tepkilerin dozajı farklı bunu anlatmaya çalışıyorum.