Silinen Üye 94869
Kapalı Hesap
Kötü Başlayan, Mutlu Süren Hayat Hikayem | Geçen 2 yılda neler değişti benim için
Size son iki yılda yaşadığım sıkıntılardan ve bu sıkıntılardan nasıl kurtuduğumdan bahsedeceğim:
2 sene önce YGS sınavından YGS-2 puan türünde toplam 388 puan almıştım. Puanım bana göre çok güzel şehirlerde çok güzel bölümler tutuyordu. Ancak çok büyük hata yaparak ilk tercihleri çok yüksek yerlere verdik (bir dershane ve öğretmen dayımın azizliği). Hiçbiri tutmayınca 2. tercihlere kaldım. Onda da puanımın tuttuğu boş kontenjanı çok olan neredeyse hiçbir yer kalmamıştı. Doğubayazıtta oturduğum halde Ağrı'yı vermek istemedim. Teyzem biraz Ağrı'yı methedip zorla da olsa Ağrı'yı son tercih sırasına eklettirdi.
Sonuçlar açıklandığında Ağrı'yı kazanmıştım. Benim dışımda herkes seviniyordu. Nedeni ise, ailemin maddi durumunun bir yol parasına bir bile zor yeteceğini bildikleri için, benim ekonomik yönden daha iyi bir yere gitmemdir. Ama durum öyle olmadı. Geçen sene pahalı bir yurtta ilk dönem f ull babamdan para alarak taksitleri ödeyip okul masraflarını karşılıyordum. Maddi yönden ailem çok zor duruma girdi. Bende hem istemediğim bölüm hem istemediğim şehirde hem de zor şartlarda okumaya çalışıyordum.
Hayattan ümidimi kesmiştim.
Bir sene sonra kardeşim de YGS ve LYS sınavlarına girdi. Kardeşim LYS MF-4 puan türünde ilk 89bin kişi içine girmesine rağmen, beni ve ailesini düşünerek, YGS-2 361 puanı ile Ağrı'yı ilk sırada tercih etti. Kardeşim istese mükemmel mühendisliklere gidebilirdi. Ama o durumumuzu biliyordu.
Fedakarlık yerini artık mutluluklara bıraktı.
Kardeşimin Ağrı'yı tercih etmesiyle kazanması bir oldu. Üstelik puan olarak 1. sırada yerleşmişti. Benden düşük bir puanla geldiği halde 1. olmuştu. Benim geldiğim dönem ise YGS-2 430 puanla bile gelen vardı. Biz, üniversitelerin çoğunun birinci yerleşenlere hiçbir kutlama yapmadığını biliyorduk. O yüzden "1. olmuşsun, fazla bir manası yok" diyorduk. Meğer ki İbrahim Çeçen Üniversitesi'nin bu yıl yeni bir projesi hayata geçmişti: Tüm bölümlerin birincilerine ek burs + laptop. Bir anda 'sanki hayatımız değişir gibi oldu'. Projenin ayrıntılarında, Sağlık Yüksek Okulu birincisine 2 burs + laptop gördük. Okulun açılış töreninde laptopu verdiler. Paraya acil ihtiyacımız olduğu için hemen sattık ve ev kirasına falan verdik. Ardından kardeşim Kasım ayında toplam 1440 TL (çift bursun 3 aylık toplu ödenişi) aldı! Sevinçten uçtuk. Hem kendimize çeki düzen verdik hem de artık aileden para istemeyi kestik. Kardeşim 2 ay önce 1020 TL'lik kömür borcunuda kapattı. Daha sonra, önceki kiralık harabe evimizden yeni daha güzel bir eve taşındık. Bu ayda nasip olursa eve 350 TL göndermeyi düşünüyor kardeşim.
Nereden nereye!
İşte, sabrın sonu selamettir sözü gerçekten de doğruymuş. Fedakarlık yaptı diye pişmanlık duymayan kardeşimin şimdi aylık toplam 3 bursu oldu. Kim bilebilirdi ki? Her şerde bir hayır vardır.
2 sene önce YGS sınavından YGS-2 puan türünde toplam 388 puan almıştım. Puanım bana göre çok güzel şehirlerde çok güzel bölümler tutuyordu. Ancak çok büyük hata yaparak ilk tercihleri çok yüksek yerlere verdik (bir dershane ve öğretmen dayımın azizliği). Hiçbiri tutmayınca 2. tercihlere kaldım. Onda da puanımın tuttuğu boş kontenjanı çok olan neredeyse hiçbir yer kalmamıştı. Doğubayazıtta oturduğum halde Ağrı'yı vermek istemedim. Teyzem biraz Ağrı'yı methedip zorla da olsa Ağrı'yı son tercih sırasına eklettirdi.
Sonuçlar açıklandığında Ağrı'yı kazanmıştım. Benim dışımda herkes seviniyordu. Nedeni ise, ailemin maddi durumunun bir yol parasına bir bile zor yeteceğini bildikleri için, benim ekonomik yönden daha iyi bir yere gitmemdir. Ama durum öyle olmadı. Geçen sene pahalı bir yurtta ilk dönem f ull babamdan para alarak taksitleri ödeyip okul masraflarını karşılıyordum. Maddi yönden ailem çok zor duruma girdi. Bende hem istemediğim bölüm hem istemediğim şehirde hem de zor şartlarda okumaya çalışıyordum.
Hayattan ümidimi kesmiştim.
Bir sene sonra kardeşim de YGS ve LYS sınavlarına girdi. Kardeşim LYS MF-4 puan türünde ilk 89bin kişi içine girmesine rağmen, beni ve ailesini düşünerek, YGS-2 361 puanı ile Ağrı'yı ilk sırada tercih etti. Kardeşim istese mükemmel mühendisliklere gidebilirdi. Ama o durumumuzu biliyordu.
Fedakarlık yerini artık mutluluklara bıraktı.
Kardeşimin Ağrı'yı tercih etmesiyle kazanması bir oldu. Üstelik puan olarak 1. sırada yerleşmişti. Benden düşük bir puanla geldiği halde 1. olmuştu. Benim geldiğim dönem ise YGS-2 430 puanla bile gelen vardı. Biz, üniversitelerin çoğunun birinci yerleşenlere hiçbir kutlama yapmadığını biliyorduk. O yüzden "1. olmuşsun, fazla bir manası yok" diyorduk. Meğer ki İbrahim Çeçen Üniversitesi'nin bu yıl yeni bir projesi hayata geçmişti: Tüm bölümlerin birincilerine ek burs + laptop. Bir anda 'sanki hayatımız değişir gibi oldu'. Projenin ayrıntılarında, Sağlık Yüksek Okulu birincisine 2 burs + laptop gördük. Okulun açılış töreninde laptopu verdiler. Paraya acil ihtiyacımız olduğu için hemen sattık ve ev kirasına falan verdik. Ardından kardeşim Kasım ayında toplam 1440 TL (çift bursun 3 aylık toplu ödenişi) aldı! Sevinçten uçtuk. Hem kendimize çeki düzen verdik hem de artık aileden para istemeyi kestik. Kardeşim 2 ay önce 1020 TL'lik kömür borcunuda kapattı. Daha sonra, önceki kiralık harabe evimizden yeni daha güzel bir eve taşındık. Bu ayda nasip olursa eve 350 TL göndermeyi düşünüyor kardeşim.
Nereden nereye!
İşte, sabrın sonu selamettir sözü gerçekten de doğruymuş. Fedakarlık yaptı diye pişmanlık duymayan kardeşimin şimdi aylık toplam 3 bursu oldu. Kim bilebilirdi ki? Her şerde bir hayır vardır.
)
Anladım.
