Yaşam ve Ölüm

[pskolojik maynağ]

son zamanlarda çok düşünüyorum kafama takılıyor
havalar ısındı uykusuz geceler beni bekliyor dün gece sabaha kadar uyuyamadım
sürekli şimdi ölsemde kurtulsam diyorum
ailevi bi problem yok çok iyiler hele kardeşimle aram çok iyi ablamla aram açık daima
otelde mutfakda çalışıyorum 8 saat bıkdıran birsey değil 83 kişiyiz arasıra arza çıkıyor o kadar
sorunun nerde olduğunu kesin olarak çözümlendiremiyorum

şimdi askerlik gelecek sonra evleneceksin büyük bi ihtimal çocuk olcak herkez gibi standart bir yaşama geçeceğim

yaşam okyanusun ortasındaki sandalın içinde kürek çekmek gibi
gidecek kaçacak bir yer yok elinde sonunda ölcez zaten
sevap işlediğim yok namaz bile kılmıyorum birtek oruç
birçok günah işlediğim oluyor ama başkaları gibi adilik şeref.. yapmadım

öyle anlar geliyorki yanlış anlamayın Allah ım nerdesin bu insanları neden yaşatıyosun diyorum
onu öldürsen günah kendini öldürsen günah

şimdi bir melek gelse seni öldürcez 2 yılda fazladan ceza alcan dese hemen atlarım

ben yaşamak istemiyorum hiç doğmasaydım dediğiniz oluyor mu?

 

[irun]

bu psiko varya, duruyo duruyo adına yakışır şekilde dönüyo.. ne derin mevzulara dalmış yine..

 

[omayra]

Evet olur bazen bana da böylesi.. Depresyona herkes girebilir zaman zaman. Böyle anlarda sevdiklerinle zaman geçir, açıkhavada yürüyüş yap, müzik dinle hareketli bişeyler olsun, içinde umut olan. İçinden gelmese de gülümse. Çok zorluklar yaşayan insanları düşün ve haline şükret. Güneşlen biraz, zira güneş ve yürüyüş, beyindeki mutluluk hormonu üretimini artırır.

Zaman zaman uykularım kaçar, içim öylesine sıkılır ki... Yine böyle günlerden birinde bir arkadaşım başından geçenleri üstü kapalı anlattı öyle sakinlikle, dinginlikle. 8 aylık hamile eşini ve annesinin karnındaki bebeğini feci şekilde kaybetmiş.

Hayatında herşey yolunda iken, dur ve düşün. Bu kadar büyük bir acıyla yaşamayı ve buna rağmen gülümsemeyi öğrenebilmiş birileri var bu dünyada seninle, benimle aynı havayı soluyan...

Seninle ilgili pek birşey bilmiyorum açıkçası ama bazen ben de kapılıyorum ümitsizliğe, kendimden pay biçmeye çalıştım.

 

[D3N1Z]

psyko abicim psykolojik abicim =) belki yasimdan dolayi pek bi soylediklerimi ciddiye almazsin ama ben kardesin olarak soyliyim...Bu Dunyada Cogu kisi evleniyor cocuklari oluyor hatta bir cogu senin durumundan daha kotu durumunda iken 8-9 cocuga bakmaya calisiyor ailenden sorun yok olsa bile kimin ailesi ile sorunu yok ki =)

ölmege gelince bende ölmek cok istedigim zamanlar oluyor ancak yasamak daha tatli niye mi her seyi yasamak lazim ve yasanacak daha cok sey var her yas icin ayri guzel seyler yasayacagiz...

sanirsam sen bu yuklerin altina girmekden korkuyorsun ama hic hic cekinme evlenmek zorunda diilsin ki kendiniz hazir hissediyorsan evlenirsin ve sonra o bebegini eline aldikdan sonra dusunduklerini belki bu yazina gulersin =)

 

[van_hoijdonk]

Valla hayattan bezdiğim anlar tabiki oluyor öss falan ölsemde hepsinden kurtulsam diyorum. Ama ailem, dostlarımı düşününce bu aklıma gelenlerin saçma olduğuna inanıyorum hemen geçiyor.