yardıma muhtaç olan birine yardım etmeyip, sonra kendinizden nefret ettinizmi?

Evet arkadaşlar hiç yardıma muhtaç birini gördükten sonra ona yardım etmediğiniz, ve daha sonra çok pişman olduğunuz. kendinizden nefret ettiğiniz oldu mu? veya buna benzer herhangi bir olay. ilk olarak ben anlatayım mesela. dün otobüste giderken bi amca ayakta duruyordu, bende yanında sayılırdım. elini otobüsün demirinden tutuyordu. bana dediki ellerimi açarmısın dedi? ben anlamadım. efendim. dedim. ellerimi bi açsana dedi. ben benimle oyun oynuyor veya dalga geçiyor zannettim. başta açmadım ama sonra adamın ciddi olduğunu görünce dediği gibi açtım. soonra boş olan bir yere oturdu. bana döndü felçli olduğu, bazen böyle ellerine hükmedemediğini söyledi. ayrıca teşekkür etti ama ben o kadar bekledikten sonra o teşekkürü hak ettiğimi sanmıyorum. ilk dediğinde yapmadığıma öyle pişman oldumki anlatamam. ve kendimden herzamankinden daha fazla nefret ettim. sıra sizde. buyrun:

Bir kere bir dilenciye para vermediğime pişman olmuştum. Normalde de vermemeye çalışıyorum. Ama o dilencinin yanında 2-3 yaşlarında küçücük,ayağında bırakın çorabı, ayakkabısı olmayan bir kız çocuğu vardı. Ama o parayı aldığında yine o çucuğa aynı muameleyi yapacağını ve parayı cebine atacağını bildiğim için vermedim.Ama o küçük kızın masum,hayatın ona yaptığı acımasızlıktan habersiz bakışları gözümün önünden de gitmiyorBu yüzden biraz kendime kızıyorum.Bir daha görsem o kızı ona özel bir şey alırdım, başındaki insan müsvettesine para vermezdim ama ona dondurma filan alırdım.

_KadirşinaS_' Alıntı:

Bir kere bir dilenciye para vermediğime pişman olmuştum. Normalde de vermemeye çalışıyorum. Ama o dilencinin yanında 2-3 yaşlarında küçücük,ayağında bırakın çorabı, ayakkabısı olmayan bir kız çocuğu vardı. Ama o parayı aldığında yine o çucuğa aynı muameleyi yapacağını ve parayı cebine atacağını bildiğim için vermedim.Ama o küçük kızın masum,hayatın ona yaptığı acımasızlıktan habersiz bakışları gözümün önünden de gitmiyorBu yüzden biraz kendime kızıyorum.Bir daha görsem o kızı ona özel bir şey alırdım, başındaki insan müsvettesine para vermezdim ama ona dondurma filan alırdım.

Genişletmek için tıkla ...

doğru yoldasın. bende öyle asıl dilenenlere vermem ama yanındaki çocuklara veririm. yada ekmek parası dediğinde alır ekmeği al sana ekmek derim.

Şimdiye Kadar ÖyLe PişmanLık Hissetmedim.. Çünkü Gerçekten Yardıma İhtiyacı oLan İnsanLara Elimden Geldiğince Yardım Ediyorum.. Arkadaşımızn da Dediği Gibi DiLenciLere KoLay KoLay Para veya Başka Birşey Vermem.. Ama Gerçekten İhtiyacı Varsa Seve Seve Yardım Ederim.. Zaten İhtiyacı oLan Bir İnsan Bu İşi İstemeye İstemeye Yaptığı Her HaLinden BeLLi oLur..

Otobüs Gibi TopLu Taşıma AraçLarında GeneLLikLe YaşLı İnsanLarın Yardım İsteği Çok oLur.. Çok Defa Başıma GeLdi.. İnşaLLah Allah Bundan Sonra PişmanLık Vermez..

GüzeL Bir Konuya Değinmişsin Dostum..

gördüğüm anda yardım etmişsem ederim aksi taktirde dönüp arkama bakmam kafama takmam alenen dilenene bende para vermiyorum

ZOR BİR DURUM.
açıklama yapamayacam.

Düşündüm ama olduğunu sanmıyorum... Zaten olsaydı bile buraya yazamayacak kadar utanç içinde olurdum...

KAFKAS KARTALI' Alıntı:

ben babaannem ve dedemlerle küsmüştüm. ve onların evine dahi gitmiyordum. birgün babaannem pazardan birşeyler almış geliyordu ve bana seslendi. ahmet elimdekileri alırmısın diye. (ayağı kırılmıştı, ve yeni iyileşmişti) çok da poşet vardı. ben ise şöyle bir baktım ve konuşmayarak yoluma devam ettim. sonra kendime dedimki sen adam değilsin vb. hakaretler ettim. hala aklıma geldikçe vicdan azabı çekiyorum. babaannem ki beni çok severdi.
işte cahilliğin ve kinin belgesi.aglaagla

--------------- Ekleme ---------------

aklıma geldikçe kendimden nefret ediyorum. hiç kimsenin kalbini kırmayalım. kalbini kırmaktansa mekanı terkedelim. çünkü kırılan kalp birdaha eskisi gibi olmayabilir.
şu an babaannem le aram çok iyi. ama ya ben onla barışmadan o ölseydi o zaman belkide daha kötü sonuçlar ortaya çıkabilirdi.

HAYAT HİKAYEMİ BİR ANLATSAM ŞU 25 YILA NELER SIĞDI BİR BİLSENİZ.

Genişletmek için tıkla ...

haklısın son sölerine kesinlikle katılıyorum, şu üç günlük dünyada sevdiklerimizi kırmaya ne gerek var. Allah hepimizi affetsin inşallah (Amin)

--------------- Ekleme ---------------

praetor282' Alıntı:

Düşündüm ama olduğunu sanmıyorum... Zaten olsaydı bile buraya yazamayacak kadar utanç içinde olurdum...

Genişletmek için tıkla ...

gerçekten güzel bişey, bende senin gibi olmazk isterdim. ne mutlu size.

Çok şükür öyle bir şey gelmedi başıma elimden geldğince yardım ederim.

bi kere oldu. orta okula falan gidiyodum heralde. yaşlı bastonlu bi amca durdurmuştu beni yerde yazılar yazıyodu onları okurken yardım etmemi istiyodu boyayla yere yazılan yazıları okuttum amcaya. sonra bana bişeyler dedi elini uzatarak bende dileniyo sanıp cüzdanımı çıkardım amca valla hiç para yok yanımda dedim. ama amcanın ondan sonraki söyledikleri içimde öyle bi ukte ettiki ömrüm boyunca unutmuycam; "yok oğlum ben senden sadaka değil helallik istiyordum". o an yıkıldım yerin dibine girdim çok utandım kendimden. o olayı hala içimde yaşıyorum ve ömür boyuncada pişmanlığını yaşıycam