Ve bilki . . .

[FatoŞ]

Ve bilki eğer dokunamıyorsam aynadaki suretime,gözlerimdeki gölgeni silemediğimdendir.’".

Beklemek,her gün aynı yere bakıp gidişine esen rüzgarın,gidişine akan suyun durmasını beklemek..
Göstermeden,görünmeden,acıtmad an,daha fazla kanatmadan ağlamak..
Yok olmayı dilerken,küçücük bir çocuk yüzünde bile senin umudunu görüp yaşayabilmeyi denemek..
Mürekkebin kağıda yayılması gibi sözlerinin içimde günden güne büyümesini anlamsız bakışlarla izlemek..
İçimden çıkıp,içime sormak seni..
Her gidişine biraz daha rol yapmak..
Sana,kendime..
Yutkunmaya zorlanırken,boğazıma takılırken kelimelerim karakalem yaprakları izlemekle yetinmek..
Yüzüne bakmak,yüzünü gözlerime tekrardan çizmek hüzünle..
Tam zamanı derken yine umarsız davranmaya hapsettiğim yüreğimin çırpınışlarını duymak..
Ne acı!tanrım ne acı senin yüzünün bendeki başka ruhlarla bütünleşmesi..
Yokluğunu kabullenmek kolay..
Yokluğuna anlamsız anlamlandırmalar yapmak kolay..
Varlığını birlikte var olmakla yan yana koyamamak zor olan..
Ve yine son söz olsun diye kağıda anlamsız kelimeler yazmaya çalışmak zor olan..
Nerden geldiğini anımsayamadığım bir sesi duymak..
Sonra kabullenmek o kelimeyi,’kader’i..
Zor olan bu..sadece..
(alıntı)​

 

[Emrgncy]

Paylaşım için Teşekkürler Kardeşlik

Merak etmişimdir hep, neden insan kötü olayları kaderden bilirler?

Mutlulukta akla gelmez kader, yada kavuşmada, ne düğünlerde, ne bayramlarda...

Hep kötü olayların sebebidir sanki, ayrılıklar, kavgalar, yenilgiler hep kadere fatura edilir. Gerçekten öylemidir, yoksa kendi hatalarımız, kusurlarımız, kibirlerimiz, egolarımız yüzünden başımıza gelenler karşısında, arkasına saklandığımız bir perde midir?

 

[FatoŞ]

Paylaşım için Teşekkürler Kardeşlik

Merak etmişimdir hep, neden insan kötü olayları kaderden bilirler?

Mutlulukta akla gelmez kader, yada kavuşmada, ne düğünlerde, ne bayramlarda...

Hep kötü olayların sebebidir sanki, ayrılıklar, kavgalar, yenilgiler hep kadere fatura edilir. Gerçekten öylemidir, yoksa kendi hatalarımız, kusurlarımız, kibirlerimiz, egolarımız yüzünden başımıza gelenler karşısında, arkasına saklandığımız bir perde midir?

Sadece Bir Perdedir Bence.. Aslında insanlar Kendinde Hata Bulmak Yerine Başkasına Atarlar Buda Sanırım İçlerini Rahatlatr..
Lakin Bilmezler ki Yaptıkları Biçareliktir..

Rica Ederim Abim