Temel ile Dursun güzel bir bahar gününde köyün
yüksek bir tepesine çikmislar. Manzaranin keyfini çikarirken
birden Temel’in gözü içerisinde ineklerin otladigi köyün mezarligina ilismis. Dursun’a dönmüs ve:
-Ula Tursun! Sende birgün öleceksin, sonra seni aha
su mezarluga gömecegiz.
Orada topraga karisacaksun.
Sonra ot olarak yeniden büyüyeceksun.
Sonra seni su inek yiyecek. Sonra da seni sı.acak.
Bende o b.kun yanına gidecegim ve diyecegim ki
"Ula Dursun!! Neydiiin ne oldin?"
Tabii Dursun önce ne diyecegini sasirmis. Sonra o da Temel’e
dönmüs:
- Ula Temel sende pirgün öleceksun.
Seni aha su mezarluga gömeceguz.
Orada sende toprak olacaksun.
Sonra ot olarak püyüyeceksun. Sonra seni su inekler yiyecek.
Sonra seni sı.acaklar.
Bende o b.kun yanuna gidecegum ve diyecegum ki:
"Ula Temel! Sen hic degismeyeceksun!!
)