Tut Ki ...!

[Doğuş Pertez]

Tut ki , yakılan benn değillim bu şehirde...
Yüz üstü bırakıp giden ayakları görmedim...
Yok yere hesaplaşmaları tanımadım...
Tut ki kenndimden geçecek kadar nikotine bulaştırdım ellerimi...
Dumanı saklayan gece...
Sade...
Yalnız...
İki hece kıvılcımlar bıraktı ellerime...
Canımın yanması kaybolsa,sızısı aklıma takılır...
Aklımı başımdan alır bir gece...
Sabaha varana dek,berabere bitirelim bu hesaplaşmayı...
Yorgunluğumuz aynı olsun , ayrı ayrı şehirlerde...
Tut ki yan yana ,diz dize ,biz bize yiz…
"Haykırışı boğulmuş bir denizin sesi olmak , sesimi sesine katmak , sonra rüzgara “sevgili” diyerek bir ömür vermek..."
Can diyerek gelmek istesem...
Yüreğimi yollarına sersem ...
Sonra ayak izinden bulsam canımı…
Bırakıp gitmek değill , adına kavuşmak desem…
Tut ki dünya (Felek)lık kavuşmanın adresi ve bekçisiyim…
"Ellerin soğuk" deme sakın!
Yeni sensizlikten çıkmış , yola koyulmuş senle...
Sarılmanın anlamı değişmiş yokluğunda...
Hoş gör , sıcaklığını unutmak ellerimin fikri değilldi..
Fikri buz tutmuş bedenlerin yanında...
Kıvılcıma ve can’a uzaklıklarda yaşadım ya...
Ondan bu çekkimser tavırlarım...
Tut ki yüreğinde sıcacık misafirinim...
Utanacak mısın yorgunluğumdan?
Tozlu ayaklarımdan , denize çalan gözlerimden …
Oysa...
Sevdiğinde toprağa karışan bu azaları...
Çirkinliğimin sebeplerini...
Bu asiliğimi...
Farz et toprak kokar tenim ,gözlerim aşk'ı hatırlatır..
En büyük şaire meydan okur sözlerim…
Sığınacak zaman dilimi kalmadı bu şehirde...
Merhametin yalnız kaldığını kimse bilmedi...
En sevdiğini kurban etmeden yüreğine...
Yazannların hem kalemi kırıldı,hem yürekleri…
benn seni yüreğime kurban ediyorum…
Bağışlanmanı ve bağışlanmayı diliyorum…
Yan yana , diz dize , biz bize…
Tut ki ebedi huzura talibim…
Seninle…