yusuf_bey
Üye
Terk etmek bu kadar basitmiş. Duygularla oynamakta...
Biliyormusun? Seninle mesajlaştığımız süre boyunca her an beni bırakıp gideceksin gibi hissediyordum. Tek bir yanlış kelime ve tek bir yanlış hareket bekliyor gibiydin. Bu yüzden ben hep ikimizi şu şekilde hayal ettim. Ben bi uçurumun kenarındayım karşımda da sen. O uçurumdan düşmemi engelleyen tek şey ikimizinde parmak uçlarıyla tuttuğu pamuk ipliğiydi. Ben o ipe tutunarak sana gelmeye çalışırken, sen bir anda ipi bıraktın ve ben uçurumdan aşağı düşmeye başladım. Düşerken elimde hala o pamuk ipliği vardı. Sen bıraktın ipi ama ben hala tutuyordum. En sonunda ne oldu biliyormusun. Hiçbişey. Sadece sen beni kaybettin. Olan bu. O uçurumdan sevgimi de alıp düştüm. Tekrar da geri dönmeyeceğim. Neden mi? Ben de o pamuk ipliği kadar narin bağımızı kopardım. Herşey bitti. Herşey gibi sende yalandın. Tıpkı bana olan sevgin gibi. Keşke benim sana olan sevgim gibi gerçek olsaydı. Çünkü hayatımda tek keşke diyebileceğim şey oldun. Hani hep herşeyim derdim ya. Bi tane daha buldum. Sen benim pişmanlığımsın da. Duygu oyunun sona erdi. 1-0 kazandın. Ama bu oyunun rövanşı yok. Herşey bitti.
