Suyu taşırmayan bir gül yaprağına her zaman yer vardı...

  • 22 Mart 2013
  • 407 Okunma
  • 0 Cevap

Konu Durumu:
Daha fazla cevap için açık değil.
  1. Uzakdoğu'da bir budist tapınağı, bilgeliğin gizlerini aramak için gelenleri kabul ediyordu. Burada geçerli
    olan incelik,anlatmak istediklerini konuşmadan açıklayabilmekti. Bir gün tapınağın kapısına bir yabancı geldi. Yabancı,kapıda öylece durdu ve
    bekledi. Burada sezgisel buluşmaya inanılıyordu. O yüzden kapıda herhangi bir tokmak veya çan,zil yoktu. Bir süre sonra kapı açıldı, içerdeki budist, kapıdaki yabancıya baktı. Bir selamlaşmadan sonra sözsüz konuşmaları başladı. Gelen yabancı,tapınağa girmek ve burada kalmak istiyordu. Budist bir süre kayboldu; sonra elinde ağzına kadar suyla dolu bir kapla geri döndü ve bu kabı yabancıya uzattı. Bu,yeni bir arayıcıyı kabul edemeyecek kadar doluyuz demekti. Yabancı,tapınağın bahçesine
    döndü. Aldığı bir gül yaprağını kabın içindeki suyun üstüne bıraktı. Gül yapra-ğı suyun üstünde yüzüyordu ve
    su taşmamıştı. İçerdeki budist saygıyla eğildi ve kapıyı açarak yabancıyı içeriye aldı.
    Suyu taşırmayan bir gül yaprağına her zaman yer vardı...
     


    Yazan: Haydar
Konu Durumu:
Daha fazla cevap için açık değil.
Yüklüyor...
18/11/2018 - 17:47