Sustum.. Belki de Susturdun..

[kum kзđiśi]

Aramıştım seni dardaydım.
Bir yanımda parçalanan ailelerayrılıklar bir yanımda sevda... Kalbimin kenarında ince bir kağıt kesiği...
Kan damlamadığından kimseyi inandıramadım acıma.
Herşeyin farkındaydım kimseyi beklemedim ki ben.
Usulca dokundun omzuma parmaklarının ucuna kadar gelmiş gözlerin. “Susma” dedin. Kapak açıldı.
Kalbimin kesiğine düştü harfleri kanıma karıştı...
oyun başladı...
ne zamandan beri susuyordum ne olmuştu da susmuştum hiç hiçbirini hatırlamıyordum...
unutmak aşkın morfiniydi yüksek dozda aldığım...
Herşeyin farkındaydım sürmesini beklemedim usulca dokunmak istedim omzuna parmaklarımın ucuna kadar gelmiş “gitme”ler...“sus” dedin.
Kapak tüm ağırlığıyla kapandı üstüme..

... Sustum... Ne zamandan beri sustuğumu ne olup da sustuğumu hatırlamamak üzere...