gözümü açtığın, beraber büyüdüğüm, birilerine aynanda karşı olduğum, tek kelime etmeden derdini gözünden anladığım, kardeşim dediğim ve üniversite okumak için ayrıldığım her biri birbirinden delikanlı olan adamlarla her şeyin ilkini yaşadığın gri ama yaşayana hayatın anlamı olan ankara'da aynanda toplanıp içip kah goygoyun dibine vurup kah ölümüne dertlenmek hayatta yapabileceğim yegane şey. görmeyeceklerini bilsem de burdan onlara teşekkürlerimi borç bilirim.