Doğuş Pertez
Admin
Sonunda Anladım
Bunca zaman,
Bana anlatmaya çalıştığını kendimi bulduğum zaman anladım…
Herkesin mutlu olmak için kendi yolu varmış,
Kendi yolumu çizdiğimde anladım…
Bir tek yaşanarak öğrenilmiş hayat,
Okuyarak, dinleyerek değil…
Bildiklerini bana neden öğretmediğini anladım.
Yüreğinde aşk olmadan geçen her gün kayıpmış,
Aşk peşinde neden yalın ayak koştuğunu anladım.
Açı doruğa ulaştığı zaman,
Gözyaşı gelmezmiş gözlerden,
Neden hiç ağlamadığını anladım…
Ağlayanı güldüre bilmek ağlayan ile ağlamaktan daha değerliymiş,
Gözyaşlarımı kahkaha çevirdiğinde anladım…
Bir insanı herhangi biri kırabilir ancak,
En çok sevdiği açıta bilirmiş,
Çok acıttığında anladım…
Fakat hak edermiş sevilen onun için dökülen her damla gözyaşını,
Gözyaşları ile birlikte sevinçler terk ettiğinde anladım…
Yalan söylememek değil gerçeği gizlememekmiş marifet,
Yüreğini elime koyduğumda anladım…
‘‘Sana ihtiyacım var, gel!’’
Diye bilmekmiş güçlü olmak,
Sana ‘git’ dediğimde anladım…
Biri sana git dediğinde kalmak istiyorum diye bilmekmiş sevmek,
Git dediklerinde gittiğimde anladım…
Sana sevgim şımarık bir çocukmuş,
Her düştüğünde zırıl zırıl ağlayan,
Büyüyüp bana sımsıkı sarıldığında anladım…
Özür dilemek değil ‘‘affet beni’’ diye haykırmak istemekmiş pişman olmak,
Gerçekten pişman olduğumda anladım…
Ve gurur kayıp edenlerin acizlerin maskesiymiş,
Sevgi dolu yüreklerde gurur olmazmış,
Yüreğimde sevgi bulduğumda anladım…
Ölürcesine isteyen beklemez sadece umut edermiş bir gün affedilmeyi,
Beni affetmeni ölürcesine istediğimde anladım…
Sevgi emekmiş,
Emek ise vazgeçilmeyecek kadar,
Ama özgür bırakacak kadar sevmekmiş…
Bana anlatmaya çalıştığını kendimi bulduğum zaman anladım…
Herkesin mutlu olmak için kendi yolu varmış,
Kendi yolumu çizdiğimde anladım…
Bir tek yaşanarak öğrenilmiş hayat,
Okuyarak, dinleyerek değil…
Bildiklerini bana neden öğretmediğini anladım.
Yüreğinde aşk olmadan geçen her gün kayıpmış,
Aşk peşinde neden yalın ayak koştuğunu anladım.
Açı doruğa ulaştığı zaman,
Gözyaşı gelmezmiş gözlerden,
Neden hiç ağlamadığını anladım…
Ağlayanı güldüre bilmek ağlayan ile ağlamaktan daha değerliymiş,
Gözyaşlarımı kahkaha çevirdiğinde anladım…
Bir insanı herhangi biri kırabilir ancak,
En çok sevdiği açıta bilirmiş,
Çok acıttığında anladım…
Fakat hak edermiş sevilen onun için dökülen her damla gözyaşını,
Gözyaşları ile birlikte sevinçler terk ettiğinde anladım…
Yalan söylememek değil gerçeği gizlememekmiş marifet,
Yüreğini elime koyduğumda anladım…
‘‘Sana ihtiyacım var, gel!’’
Diye bilmekmiş güçlü olmak,
Sana ‘git’ dediğimde anladım…
Biri sana git dediğinde kalmak istiyorum diye bilmekmiş sevmek,
Git dediklerinde gittiğimde anladım…
Sana sevgim şımarık bir çocukmuş,
Her düştüğünde zırıl zırıl ağlayan,
Büyüyüp bana sımsıkı sarıldığında anladım…
Özür dilemek değil ‘‘affet beni’’ diye haykırmak istemekmiş pişman olmak,
Gerçekten pişman olduğumda anladım…
Ve gurur kayıp edenlerin acizlerin maskesiymiş,
Sevgi dolu yüreklerde gurur olmazmış,
Yüreğimde sevgi bulduğumda anladım…
Ölürcesine isteyen beklemez sadece umut edermiş bir gün affedilmeyi,
Beni affetmeni ölürcesine istediğimde anladım…
Sevgi emekmiş,
Emek ise vazgeçilmeyecek kadar,
Ama özgür bırakacak kadar sevmekmiş…
emeğine sağlık 
çok güzel şiir
