Shakespeare - 146. Sone

[CoDeYs]

Zavallı ruhgünahkar toprağımın canevi
Olmuşsun başkaldıran güçler elinde köle;
Niçin yanar içinde dert ve yokluk alevi
Oysa dış duvarların süslü boyalı böyle?
Günlerin sayılı da bu çürüyen konakta
Niye harcarsın ona sen varını yoğunu?
Mirasına aç gözlü böcekler konacak da
Ne süs kalacak ne şan.Budur bedenin sonu.
Sen artık uşağının yitirdiğiyle geçin
Seni yüceltsin diye o erisin yok olsun;
Kof saatlerini sat sonsuzluk almak için
Dışın yoksul düşsün de için servetle dolsun.

Sen de ölümle beslen nasıl ölüm can yerse
Ölmek bitmiş demektir ölüm ölür giderse.​