Shakespeare - 120. Sone

[CoDeYs]

Bana şimdi yarıyor çekmiş olmam çileni.
O eski üzüntüyü düşününce üstelik
Çâresiz kendi suçum ezip geçiyor beni
Öyle ya sinirlerim tunç değil ne de çelik.
Bana çektirdiğini kendin çektinse eğer
Cehennem olmuş demek her günün ve her gecen;
Ben zalimin biriyim: düşünmemişim meğer
Nasıl kıvrandırmıştı beni senin işkencen.
O ıstırap gecemiz hatırlatsaydı bana
Gerçek acının nasıl derinden deştiğini
Birbirimizin merhem sürersek yarasına
Dağlanmış yüreklerin tez iyileştiğini!

Senin suçun denk geldi kendi kefaretine:
Seninle karşılıklı ödüyoruz rehine.​