***BlackrosE***
Üye
-
Konu Sahibi
-
Öğrendim
*Coşkulu ve neşeli olmadığım zaman,
*Cesur olmayı;
*Cazibemle 15 dakika idare edebildiğimi,
*Ağzımı kapalı tuttuğumda,
*İnsanların
*İnsanlara artık kızmıyorum...
*Sadece "ders almak" için
*"İmkânsız" diye bir şey olmadığını,
*Zamanı ve sözleri,
*Ne kadar çaba harcarsam harcayayım,
*Önemli olan şeyin,
*"Affetmek ve Unutmak"...
*Nerede ve ne şartlarda olursa olsun,
*Sürekli
*Beni kızdıran birine cevap vermeden önce,
*"Kaybedecek neyim var?" demek yerine ,
*Hayatı,
*En önemlisi de,
Hayattan
*Geniş ve rahat olmayı öğrendim...
*Geniş ve rahat olmayı öğrendim...
Ölümün dışında hiç bir şey göründüğü kadar
önemli ve acil olmadığını
öğrendim
*Coşkulu ve neşeli olmadığım zaman,
bunun hiç kimsenin suçu olmadığını ve
gülümsemem gerektiğini
öğrendim...
*Cesur olmayı;
değilsem bile öyle davranmayı
öğrendim...
Nasıl olsa,
aradaki farkı kimsenin anlamadığını
öğrendim...
*Cazibemle 15 dakika idare edebildiğimi,
ama ondan sonra
mutlaka bilmem gereken bir şeyler olduğunu öğrendim...
*Hiç kimsenin sır saklamadığını...
Çünkü herkesin,
"birine söylemek ihtiyacı" hissettiğini
öğrendim...
*Yanıtını bilmediğim ve emin olmadığım konularda "Bilmiyorum" demenin
daha faydalı olduğunu
öğrendim...
*Ağzımı kapalı tuttuğumda,
fazla hata yapmadığımı
öğrendim!...
*Başarıya çıkan bir "asansör" olmadığını,
tırmanmak gerektiğini
öğrendim...
*İnsanların bana sadece,
-benim izin verdiğim şekilde-
davranabildiklerini öğrendim...
*Kıskançlığın,
*Kıskançlığın,
mutluluğun düşmanı olduğunu ve
"mutlu olmak için
başkalarına güvenme"nin
başkalarına güvenme"nin
sonsuza kadar hayal kırıklığı getirdiğini
öğrendim...
öğrendim...
*İnsanların
kendinden daha az başarılı insanlarla,
başarısını;
mutsuz insanlarla da
mutluluğunu konuşmaması gerektiğini
öğrendim...
*Başkaları için
olumsuz düşünüp acımasız ve kırıcı olanların,
aslında güçsüz kimseler olduğunu ve
sevgiyi sadece güçlü insanların bildiğini
öğrendim...
öğrendim...
*İnsanlara artık kızmıyorum...
Çünkü, hayatlarında
hataları, sorunları, mutsuzlukları olan insanların,
karşılarındakileri
karşılarındakileri
kendi yerlerinde görmeye çalıştıklarını
öğrendim...
*"Ben bu hatayı nasıl yaptım?"
öğrendim...
*"Ben bu hatayı nasıl yaptım?"
demek yerine,
en mükemmel düşünenlerin bile hata yapabileceğini; önemli olanın,
ders alıp yinelememek olduğunu ve
yeni hatalardan daha az zararlı çıkmayı
öğrendim...
*Hayattaki en önemli çözümün,
neyin "önemli" olduğuna karar verip
gerisini çöpe atmak olduğunu
gerisini çöpe atmak olduğunu
öğrendim...
*BENİ ELEŞTİREN,
*BENİ ELEŞTİREN,
BANA BİR ŞEYLER SÖYLEME YETİSİNİ
KENDİNDE BULANLARA ,
"CEVAP VERMEME"Yİ
ÖĞRENDİM...
ÇÜNKÜ BU TARTIŞMA,
HİÇ BİR ZAMAN BİTMEYECEKTİR. ..
*Sadece "ders almak" için
arkama bakmayı,
sadece "yüksek sesle düşünebilmek" için
sorunumu bir başkasına anlatmayı öğrendim...
"Çözüm" için değil...
"Çözüm" için değil...
*"İmkânsız" diye bir şey olmadığını,
çok istediğimde
imkansızı elde edebildiğimi,
asıl savaşı kazanabilmek için
"küçük çarpışmaları kaybetmeyi"
göze almayı
öğrendim...
*Zamanı ve sözleri,
dikkatsizce kullanmamayı
öğrendim...
Çünkü geri alamıyorum...
*Ne kadar çaba harcarsam harcayayım,
bazılarının mutsuzluk için
her zaman bir "neden" bulabildiğini
öğrendim...
ARTIK ÇABALAMIYORUM!
*Önemli olan şeyin,
başkalarının benim hakkımda ne düşündükleri değil; benim kendim hakkındaki düşüncelerim olduğunu öğrendim...
Artık kendimi yargılıyorum.. .
Artık kendimi yargılıyorum.. .
*"Affetmek ve Unutmak"...
Eğer güçlüysen başarabildiğini ve
kin tutmanın beni rahatsız ettiğini
öğrendim...
*Nerede ve ne şartlarda olursa olsun,
yaşadığım yeri güzelleştirmeyi
öğrendim...
öğrendim...
*Sürekli
"BEN DÜRÜSTÜM, BEN DOĞRUYU SÖYLÜYORUM,
SEN FARKLISIN"
diyenlerden kuşkulanmayı
diyenlerden kuşkulanmayı
öğrendim!...
*Durum ne kadar vahim olursa olsun,
*Durum ne kadar vahim olursa olsun,
soğukkanlılığımı yitirmemeyi,
gülümsemeyi;
her şeyi negatif ve kötü düşünen,
mutsuz olan insanlardan
ayrı kalmayı
öğrendim...
*Beni kızdıran birine cevap vermeden önce,
10 saniye düşünmeyi,
Nefes almayı ve
kendime sakinleşmek için
zaman tanımayı öğrendim...
*Bugünkü her üzüntümün ve her acımın,
benim yarınki mutluluğumu hazırladığını
öğrendim...
*Yapmak istediklerimden asla vazgeçmemeyi,
büyük düşlerin gerçeklerden daha güçlü olduğunu
ve "başarmanın en kısa yolu" olduğunu
öğrendim...
*"Kaybedecek neyim var?" demek yerine ,
yaşadığım her şeyde
"kazanacak çok şeyim var!" demeyi
"kazanacak çok şeyim var!" demeyi
öğrendim...
*Hayatı,
gereğinden fazla ciddiye almamayı
öğrendim...
*En önemlisi de,
kendime gülmeyi, kendimle eğlenmeyi,kendimi sevmeyi
öğrendim!...
öğrendim!...