FrontmaN
Üye
Öfke
<span style="color:#000099">Adam yeni kamyonuna bakmak için evinden çıktığında, üç
yaşındaki
oğlunun gayet mutlu bir biçimde elindeki çekiçle
kamyonunun kaportasını
mahvettiğini görmüş. Hemen oğlunun yanına koşmuş ve
çocuğun eline
çekiçle vurmaya başlamış. Biraz sakinleşince oğlunu
hemen hastaneye
götürmüş.
Doktor, çocuğun kırılan kemiklerini kurtarmaya
çalıştıysa da elinden bir şey gelmemiş ve
çocuğun iki elinin parmaklarını kesmek zorunda
kalmış. Çocuk ameliyattan çıkıp gözlerini
açtığında,bandajlı
ellerini fark etmiş ve gayet masum bir ifadeyle,
"Babacığım,kamyonuna zarar verdiğim için çok üzgünüm."
demiş ve sonra babasına şu soruyu sormuş:
"Parmaklarım ne zaman yeniden çıkacak?" Babası eve
dönmüş ve hayatına son vermiş...
Birisi masaya süt döktüğünde ya da bir bebeğin
ağladığını
işittiğinizde bu öyküyü hatırlayın..
Çok sevdiğiniz birine karşı sabrınızı kaybettiğinizi
anladığınızda,
önce biraz düşünün. Kamyonlar onarılabilir, ama
kırılan kemikler ve
incinen duygular hiçbir zaman onarılamaz; genellikle
kişiyle
performansı arasındaki farkı göremeyiz. İnsan hata
yapar.
Hepimiz hata yaparız. Fakat öfkeyle ve düşünmeden
yapılan şeyler ,
insanı sonsuza kadar rahatsız eder.
Harekete geçmeden önce durun ve düşünün. Sabırlı olun.
Anlayış
gösterin ve sevin. </span>
yaşındaki
oğlunun gayet mutlu bir biçimde elindeki çekiçle
kamyonunun kaportasını
mahvettiğini görmüş. Hemen oğlunun yanına koşmuş ve
çocuğun eline
çekiçle vurmaya başlamış. Biraz sakinleşince oğlunu
hemen hastaneye
götürmüş.
Doktor, çocuğun kırılan kemiklerini kurtarmaya
çalıştıysa da elinden bir şey gelmemiş ve
çocuğun iki elinin parmaklarını kesmek zorunda
kalmış. Çocuk ameliyattan çıkıp gözlerini
açtığında,bandajlı
ellerini fark etmiş ve gayet masum bir ifadeyle,
"Babacığım,kamyonuna zarar verdiğim için çok üzgünüm."
demiş ve sonra babasına şu soruyu sormuş:
"Parmaklarım ne zaman yeniden çıkacak?" Babası eve
dönmüş ve hayatına son vermiş...
Birisi masaya süt döktüğünde ya da bir bebeğin
ağladığını
işittiğinizde bu öyküyü hatırlayın..
Çok sevdiğiniz birine karşı sabrınızı kaybettiğinizi
anladığınızda,
önce biraz düşünün. Kamyonlar onarılabilir, ama
kırılan kemikler ve
incinen duygular hiçbir zaman onarılamaz; genellikle
kişiyle
performansı arasındaki farkı göremeyiz. İnsan hata
yapar.
Hepimiz hata yaparız. Fakat öfkeyle ve düşünmeden
yapılan şeyler ,
insanı sonsuza kadar rahatsız eder.
Harekete geçmeden önce durun ve düşünün. Sabırlı olun.
Anlayış
gösterin ve sevin. </span>
