ocktei_axu
Üye
norm-son uyku (müthiş şarkı)
bir çığlık bulsam hiç susmayan
veya bi cümlede beni anlatan gittin gideli sonsuz bir acı ölümün önüne geçemedim yok ilacı
ilk ve son nefes ürkek bu beden nedensiz insana yakışmaz kefen
sormaya korktum meleğim nerde Tanrım hesap ver şimdi sıra sende
hicran bu kesik eksik kalbim hergece sancı odamda hayalin külleri üfle ama ben yandım günlerim ez ayan sensiz kaldım
sen düş ve gülüşlerime umuttun
çiviler çaktılar sanki kalbe yeryüzünde bak bi hayat unuttun bu çocuk sensiz yapamadı ANNE
dünya bir film açılır perden mutlu sonda yok kaçar hep senden nefret edersin seyircilerden sahnesi gerçek tek oyun ölümdür
dünya bir film açılır perden mutlu sonda yok kaçar hep senden nefret edersin seyircilerden sahnesi gerçek tek oyun ölümdür
solgun her surat yalanla boyanır
rüya biter kul gerçeğe uyanır
sonbaharı sevmior hiçbir yaprak söz geçermi kadere bu kara toprak
sövdümse beden zamanla gelişir güldümse neden sanmaki değişir
derdi bilmeden sözler avutmaz göz yaşım aksın bu gönül unutmaz
durgunum artık suçumu ararken bakan bi kör var seçimi yaparken
hayatı oynar amacı biçimsiz sarhoştur acım sonucu geçimsiz
aynı hüzündür sendeki duygu ölüme sözümdür bendeki uyku
anlama yok doğan hergüne lanet bu çocuk sensiz yapamadı affet
dünya bir film açılır perden mutlu sonda yok kaçar hep senden nefret edersin seyircilerden sahnesi gerçek tek oyun ölümdürdünya bir film açılır perden mutlu sonda yok kaçar hep senden nefret edersin seyircilerden sahnesi gerçek tek oyun ölümdür

veya bi cümlede beni anlatan gittin gideli sonsuz bir acı ölümün önüne geçemedim yok ilacı
ilk ve son nefes ürkek bu beden nedensiz insana yakışmaz kefen
sormaya korktum meleğim nerde Tanrım hesap ver şimdi sıra sende
hicran bu kesik eksik kalbim hergece sancı odamda hayalin külleri üfle ama ben yandım günlerim ez ayan sensiz kaldım
sen düş ve gülüşlerime umuttun
çiviler çaktılar sanki kalbe yeryüzünde bak bi hayat unuttun bu çocuk sensiz yapamadı ANNE
dünya bir film açılır perden mutlu sonda yok kaçar hep senden nefret edersin seyircilerden sahnesi gerçek tek oyun ölümdür
dünya bir film açılır perden mutlu sonda yok kaçar hep senden nefret edersin seyircilerden sahnesi gerçek tek oyun ölümdür
solgun her surat yalanla boyanır
rüya biter kul gerçeğe uyanır
sonbaharı sevmior hiçbir yaprak söz geçermi kadere bu kara toprak
sövdümse beden zamanla gelişir güldümse neden sanmaki değişir
derdi bilmeden sözler avutmaz göz yaşım aksın bu gönül unutmaz
durgunum artık suçumu ararken bakan bi kör var seçimi yaparken
hayatı oynar amacı biçimsiz sarhoştur acım sonucu geçimsiz
aynı hüzündür sendeki duygu ölüme sözümdür bendeki uyku
anlama yok doğan hergüne lanet bu çocuk sensiz yapamadı affet
dünya bir film açılır perden mutlu sonda yok kaçar hep senden nefret edersin seyircilerden sahnesi gerçek tek oyun ölümdürdünya bir film açılır perden mutlu sonda yok kaçar hep senden nefret edersin seyircilerden sahnesi gerçek tek oyun ölümdür

