haydaravısyon
Üye
Niye Ben? diyenlere...
Yamaç paraşütüne binmek isteyenler,
buradan lütfen.
Brenda,
yamac tırmanışı yapmak isteyen
genc bir kadindi.
Bir gun cesaretini toplayarak
grup tırmanışına katıldı.
Tırmanacakları yere vardıklarında,
neredeyse duvar gibi dik ve kayalık
bir yamac çıktı karşılarına.
Brenda korkmasina ragmen çok azimliydi,
emniyet kemerini taktı,
ipi yakaladı ve kayanın dik yüzüne
tırmanmaya başladı.
Sonra nefes alabilecegi bir oyuk buldu.
Orada asılı dururken,
yukarıda ipi tutan kimse
yanlışlıkla ipi gevşetiverdi...
Aniden boşalan ip,
hızla Brenda'nın gözüne çarparak
gözündeki lensini düşürdü.
Lens cok küçüktü
ve bulunması neredeyse imkansızdı...
Brenda artık bulanık görüyordu...
Umitsizlik içinde Brenda,
lensini bulabilmek için
Allaha yalvardı sadece...
Ve içten içe düşünüp dua etmeye başladı...
" Allahım!
Sen Bu Anda Buradaki Tüm Dağları Görürsün.
Bu Daglar Üzerinde Her Taşı
ve Yaprağı Bildiğin Gibi,
Benim Lensimin Yerini de Biliyorsun...
Bulmama Yardım Et"
Patikalardan yürüyerek asağı indiler...
Asağı indiklerinde tırmanmak uzere oraya gelen
yeni bir grup gördüler...
Iclerinden biri
-- " Aranızda lens kaybeden var mı?"
diye bağırdı...
Brenda'nin lensini bir karınca taşıyormuş
ve hareket ettikce parlayan lens kızların
dikkatini çekmişti...
Eve döndüklerinde Brenda lensini nasıl bulduğunu
babasına anlatır ve karikaturcu olan babası da ağzıyla
lenesi taşıyan karınca resmi çizerek,
karıncanın uzerindeki baloncuğa
şunları yazar...
" Allah'ım
Bu Nesneyi Neden Taşıdığımı
Bilmiyorum...
Bunu Yiyemem ve Neredeyse
Taşıyamayacağım Kadar Ağır...
Ama İsteğin Sadece Bunu Taşımamsa,
Senin İçin Taşıyacagım"
" BU YÜKÜ NİYE TAŞIYORUM"
diyenlere...
Linkleri görüntülemek için kayıt olmalısınız
Yamaç paraşütüne binmek isteyenler,
buradan lütfen.
Brenda,
yamac tırmanışı yapmak isteyen
genc bir kadindi.
Bir gun cesaretini toplayarak
grup tırmanışına katıldı.
Tırmanacakları yere vardıklarında,
neredeyse duvar gibi dik ve kayalık
bir yamac çıktı karşılarına.
Brenda korkmasina ragmen çok azimliydi,
emniyet kemerini taktı,
ipi yakaladı ve kayanın dik yüzüne
tırmanmaya başladı.
Sonra nefes alabilecegi bir oyuk buldu.
Orada asılı dururken,
yukarıda ipi tutan kimse
yanlışlıkla ipi gevşetiverdi...
Aniden boşalan ip,
hızla Brenda'nın gözüne çarparak
gözündeki lensini düşürdü.
Lens cok küçüktü
ve bulunması neredeyse imkansızdı...
Brenda artık bulanık görüyordu...
Umitsizlik içinde Brenda,
lensini bulabilmek için
Allaha yalvardı sadece...
Ve içten içe düşünüp dua etmeye başladı...
" Allahım!
Sen Bu Anda Buradaki Tüm Dağları Görürsün.
Bu Daglar Üzerinde Her Taşı
ve Yaprağı Bildiğin Gibi,
Benim Lensimin Yerini de Biliyorsun...
Bulmama Yardım Et"
Patikalardan yürüyerek asağı indiler...
Asağı indiklerinde tırmanmak uzere oraya gelen
yeni bir grup gördüler...
Iclerinden biri
-- " Aranızda lens kaybeden var mı?"
diye bağırdı...
Brenda'nin lensini bir karınca taşıyormuş
ve hareket ettikce parlayan lens kızların
dikkatini çekmişti...
Eve döndüklerinde Brenda lensini nasıl bulduğunu
babasına anlatır ve karikaturcu olan babası da ağzıyla
lenesi taşıyan karınca resmi çizerek,
karıncanın uzerindeki baloncuğa
şunları yazar...
" Allah'ım
Bu Nesneyi Neden Taşıdığımı
Bilmiyorum...
Bunu Yiyemem ve Neredeyse
Taşıyamayacağım Kadar Ağır...
Ama İsteğin Sadece Bunu Taşımamsa,
Senin İçin Taşıyacagım"
" BU YÜKÜ NİYE TAŞIYORUM"
Linkleri görüntülemek için kayıt olmalısınız
diyenlere...
Linkleri görüntülemek için kayıt olmalısınız
