Romantik Prens
Üye
Nedensiz Gülüşler...
Nedensiz gülüşlerin ardında söylenmesi zor olan itiraflar saklanırmış. Son sözlerini esirgemeden önceki o gülüşün beynimin, yüreğimin tam orta yerinde portre gibi durmakta. Farklıydın zaten oldun olası, seni bu kadar sevmişliğim de bundan.Alışılagelmiş bir veda’nın başrol oyuncusu olamazdın..olmadın da..Ayrılıkların da gülümsemelere ihtiyacı olduğunu ben sende öğrendim.Hatırım da hep o gün ve gamzelerinle birleştirdiğin eşsiz gülüşün.Veda sahnesi her gece gözümün önünde hala kapalı gişe oynamakta..
Söyleyeceklerini söyledin an oldu duraksadın
Gözlerin buğulandı
Yüzüme hiç bakamadan nedenlerini sıraladın
Diyeceklerim bundan ibaret,ben gidiyorum dedin
Yutkundum..Sustum
Öyle çaresizce gidişini izledim..
Gülüşlerinin
Gidişinin
Beni bu dünyada yalnız bırakmanın
Bir sebebi olmalıydı..
Böyle gitmek yakışmadı sana..
Ruhumu yalnızlığa teslim ettim edeli hüzünsel yazılarda yokluğunun acısını azaltmaya çalışıyorum.Ben sustukça, cümlelerim ağlıyor engel olamıyorum.Kitaplarla, şarkılarla sonu mutlu sonla biten filmlerle kendimi avutmaktan, etrafıma sahte gülücüklerle bakmaktan yoruldum, ben unutmak istedikçe ayrılığı, yokluğunla savrulup durdum.
Hayatımda bu kadar önemliyken, kendini neden önemsizleştirmek istediğini anlamıyorum, anlatamıyorum kendime.Sen diye başlayan bütün yaşanmışlıkların dün’de kalması zor geliyor belki de.Oysa sen benim bugünüm,yarınım olmalıydın dünüm değil.
Andıkça senli günleri yüreğimi yakan bir alev topunun ortasında buluyorum kendimi, yanmaktan korkum yok yüreğimdeki sana bir şey olması ürkütüyor beni. Gidişinde takındığım suskunluğu cümlelerime yansıtamıyorum bu da benim kusurum elimde değil.
Ne zaman son bulur bu ruh hali bilinmez
Varlığını sevebildiğim kadar yokluğunu sevebilir miyim bilmiyorum
Sen diye yüreğimde biriktirdiğim senleri tüketebilsem
Seni her düşündüğümde yüreğime saplanan acıyı hissetmesem
Bir gün seni her şeyim diye değil de hiçbir şeyim olarak algılayabilirsem
Kalemim sana susacak,kalbim ürkek bir serçe gibi
Yaşayamadıklarıma kanat çırpacak
Anlayacağın her şey bendeki seni yok etmemle alakalı
Belki bir gün sana kıyabilirim kim bilir…
Söyleyeceklerini söyledin an oldu duraksadın
Gözlerin buğulandı
Yüzüme hiç bakamadan nedenlerini sıraladın
Diyeceklerim bundan ibaret,ben gidiyorum dedin
Yutkundum..Sustum
Öyle çaresizce gidişini izledim..
Gülüşlerinin
Gidişinin
Beni bu dünyada yalnız bırakmanın
Bir sebebi olmalıydı..
Böyle gitmek yakışmadı sana..
Ruhumu yalnızlığa teslim ettim edeli hüzünsel yazılarda yokluğunun acısını azaltmaya çalışıyorum.Ben sustukça, cümlelerim ağlıyor engel olamıyorum.Kitaplarla, şarkılarla sonu mutlu sonla biten filmlerle kendimi avutmaktan, etrafıma sahte gülücüklerle bakmaktan yoruldum, ben unutmak istedikçe ayrılığı, yokluğunla savrulup durdum.
Hayatımda bu kadar önemliyken, kendini neden önemsizleştirmek istediğini anlamıyorum, anlatamıyorum kendime.Sen diye başlayan bütün yaşanmışlıkların dün’de kalması zor geliyor belki de.Oysa sen benim bugünüm,yarınım olmalıydın dünüm değil.
Andıkça senli günleri yüreğimi yakan bir alev topunun ortasında buluyorum kendimi, yanmaktan korkum yok yüreğimdeki sana bir şey olması ürkütüyor beni. Gidişinde takındığım suskunluğu cümlelerime yansıtamıyorum bu da benim kusurum elimde değil.
Ne zaman son bulur bu ruh hali bilinmez
Varlığını sevebildiğim kadar yokluğunu sevebilir miyim bilmiyorum
Sen diye yüreğimde biriktirdiğim senleri tüketebilsem
Seni her düşündüğümde yüreğime saplanan acıyı hissetmesem
Bir gün seni her şeyim diye değil de hiçbir şeyim olarak algılayabilirsem
Kalemim sana susacak,kalbim ürkek bir serçe gibi
Yaşayamadıklarıma kanat çırpacak
Anlayacağın her şey bendeki seni yok etmemle alakalı
Belki bir gün sana kıyabilirim kim bilir…
