arslansem
Üye
Ne yazıymış!---İclal Aydın
Ne yazıymış!
Aslında bu yazıyı yazmayı bir ayıp sayıyorum. Ancak dün akşam bir arkadaş sohbetinde “Ne yazıymış kardeşim, bugün de seni yazmış birileri” cümlesiyle tekrar gündeme gelince, hatta posta kutumu gereksiz yere fazla işgal edince yazmak gerektiği ortaya çıktı.
Ama şunları bir sıraya koyalım.
1- Türkiye’nin giderek çoğalan bir bölümü okuduğunu anlamıyor. Ya da okumuyor! Anlamıyor! An-la-mı-yor!!
2- Fan club üyeleri Fan’ı oldukları ünlüyü savundukları kadar eğitim haklarını, sağlık haklarını ve demokratik haklarını savunsalar burası bambaşka bir ülke olurdu. En azından okuduğunu anlayanların çoğunlukta olacağı bir ülke... Bu yazının yazılmasındaki asıl sebep budur.
3- Oraya, buraya bıkmadan yazılar yazan, şikayet eden, televizyonlara çıkıp beni protesto eden Michael Jackson fan club üyeleri benim onlardan daha fanatik bir MJFan’ı olduğumu bilmezler. Bilmedikleri için de bu çocuksu yanlış anlamayı uzatıp dururlar. Protesto ettikleri yazı bir hakaret yazısı değil aksine bir hüzünlü veda yazısıdır. “Ben onu çok severdim” cümlesini basit bulup koymadığım bir yazı...
4- Bir köşe yazarını başka bir köşe yazarına şikayet etme işinden ne zaman vazgeçecek gazete okuru bilmiyorum. Hadi o şikayet ediyor da bunu ciddiye alıp “yazar” olan bunu niye yazıyor? Okurun zaman zaman böyle beş yaşına indiği olur. Kızar senin bir yazına, gider mesela Selahattin Duman’a şikayet eder. Selahattin Duman’a kızar bir bakarsın İclal Aydın’dan Sedat Ergin’e uzanan bir listeye yazıyı şikayet eder. Bunu ciddiye alıp köşe yazana ne denebilir ki? Allah aşkına ne denir?
5- Adamcağız öldü gitti bize mesele çıktı. Michael Jackson vitiligoymuş!! Derisinin rengi hasta olduğu için açılıyormuş. Jackson vitiligo filan değildi. Koskoca Mehmet Barlas’ı da yanıltmayın. Ölenin ardından bu tür peygamberleştirme eylemleriyle kimsenin keyfini kaçırmayalım. Evet Michael Jackson derisinin rengini ve yüzünü değiştirmek için bir ömür, bir servet ve ona ait olmayan o Tanrısal bedeni harcadı ve evet ne acı, ne acı, acı ki bir “Yaratık” olarak öldü. Bu gerçekler O’nun dünyanın görüp göreceği en büyük yeteneklerden biri olduğunu, müziğinin aşılamaz, yazdığı sözlerin unutulamaz, dansının ve şovlarının dünyayı sarsan ilkler olduğu gerçeğini değiştirebilir mı???
Değiştirebilir mi?
Siz yani şimdi, okuduğunuzdan bir şey anlamayarak, çocuk taciziyle suçlandığı ve onu seviyorum demenin ayıp sayıldığı dönemlerde bile onun bir sapkın değil “büyümeyecek bir çocuk olduğunu” savunan birinin bir hüzün yazısını hakaret kabul ettiğinizde onu olduğundan daha mı yüksek bir yere koymuş oldunuz?
6- Her şey bir kenara...
Kimse kusura bakmasın ilk gençlik yıllarımdan bugüne dek müthiş bir hayranlıkla hayatını ezber ettiğim, beni mutlu etmek için bana sürpriz yaparak Jackson şarkıları çalan mekanlara, djlere, dostlara şaşırtıcı bir coşkuyla bağlı kaldığım bilinirken en sevdiğim şarkıcıyı nasıl uğurlayacağımı, hayatıyla ilgili nasıl yorum yapacağımı, hangi kelimeyi kullanarak yazı yazacağımı Türkiye’de kimseye soracak değilim. Michael Jackson fun clubun bana daha fazla ayıp etmemesini ve mümkünse aşırılıkları için kendilerini bir gözden geçirmelerini istiyorum.
7- En önemlisi...
Dünyanın en özel sanatçılarından biri kocaman bir yıldız kaydı gitti, tamam!
Allah aşkına gençler,
Hanginiz hayatınızı yakından ilgilendiren temel bir sorun için bu kadar organize oldunuz?
Birlik, beraberlik ve protesto gücünüzü ne zaman demokratik bir gençlik hareketi için kullandınız?
Sosyal haklarınız, eğitim eşitliğiniz için ne zaman köşe yazarlarına zincir mektuplar yazdınız???
Bu yazıyı yazmamın tek sebebi budur!!
Michael vitiligoymuş, yok öyleymiş, yok böyleymiş...
Siz nasılsınız gençler? Siz neredesiniz? Babanız kaç saat çalışıyor ve kaç para kazanıyor? Siz nasıl bir geleceğe yürüyorsunuz? Sizin içinizde kim var??
Yaşamından ve trajedisinden bir şey anlamadığınız birini sevmeyin lütfen...
Asıl ben size teessüf ederim!!
Michael’la arama girmeyin!
Aslında bu yazıyı yazmayı bir ayıp sayıyorum. Ancak dün akşam bir arkadaş sohbetinde “Ne yazıymış kardeşim, bugün de seni yazmış birileri” cümlesiyle tekrar gündeme gelince, hatta posta kutumu gereksiz yere fazla işgal edince yazmak gerektiği ortaya çıktı.
Ama şunları bir sıraya koyalım.
1- Türkiye’nin giderek çoğalan bir bölümü okuduğunu anlamıyor. Ya da okumuyor! Anlamıyor! An-la-mı-yor!!
2- Fan club üyeleri Fan’ı oldukları ünlüyü savundukları kadar eğitim haklarını, sağlık haklarını ve demokratik haklarını savunsalar burası bambaşka bir ülke olurdu. En azından okuduğunu anlayanların çoğunlukta olacağı bir ülke... Bu yazının yazılmasındaki asıl sebep budur.
3- Oraya, buraya bıkmadan yazılar yazan, şikayet eden, televizyonlara çıkıp beni protesto eden Michael Jackson fan club üyeleri benim onlardan daha fanatik bir MJFan’ı olduğumu bilmezler. Bilmedikleri için de bu çocuksu yanlış anlamayı uzatıp dururlar. Protesto ettikleri yazı bir hakaret yazısı değil aksine bir hüzünlü veda yazısıdır. “Ben onu çok severdim” cümlesini basit bulup koymadığım bir yazı...
4- Bir köşe yazarını başka bir köşe yazarına şikayet etme işinden ne zaman vazgeçecek gazete okuru bilmiyorum. Hadi o şikayet ediyor da bunu ciddiye alıp “yazar” olan bunu niye yazıyor? Okurun zaman zaman böyle beş yaşına indiği olur. Kızar senin bir yazına, gider mesela Selahattin Duman’a şikayet eder. Selahattin Duman’a kızar bir bakarsın İclal Aydın’dan Sedat Ergin’e uzanan bir listeye yazıyı şikayet eder. Bunu ciddiye alıp köşe yazana ne denebilir ki? Allah aşkına ne denir?
5- Adamcağız öldü gitti bize mesele çıktı. Michael Jackson vitiligoymuş!! Derisinin rengi hasta olduğu için açılıyormuş. Jackson vitiligo filan değildi. Koskoca Mehmet Barlas’ı da yanıltmayın. Ölenin ardından bu tür peygamberleştirme eylemleriyle kimsenin keyfini kaçırmayalım. Evet Michael Jackson derisinin rengini ve yüzünü değiştirmek için bir ömür, bir servet ve ona ait olmayan o Tanrısal bedeni harcadı ve evet ne acı, ne acı, acı ki bir “Yaratık” olarak öldü. Bu gerçekler O’nun dünyanın görüp göreceği en büyük yeteneklerden biri olduğunu, müziğinin aşılamaz, yazdığı sözlerin unutulamaz, dansının ve şovlarının dünyayı sarsan ilkler olduğu gerçeğini değiştirebilir mı???
Değiştirebilir mi?
Siz yani şimdi, okuduğunuzdan bir şey anlamayarak, çocuk taciziyle suçlandığı ve onu seviyorum demenin ayıp sayıldığı dönemlerde bile onun bir sapkın değil “büyümeyecek bir çocuk olduğunu” savunan birinin bir hüzün yazısını hakaret kabul ettiğinizde onu olduğundan daha mı yüksek bir yere koymuş oldunuz?
6- Her şey bir kenara...
Kimse kusura bakmasın ilk gençlik yıllarımdan bugüne dek müthiş bir hayranlıkla hayatını ezber ettiğim, beni mutlu etmek için bana sürpriz yaparak Jackson şarkıları çalan mekanlara, djlere, dostlara şaşırtıcı bir coşkuyla bağlı kaldığım bilinirken en sevdiğim şarkıcıyı nasıl uğurlayacağımı, hayatıyla ilgili nasıl yorum yapacağımı, hangi kelimeyi kullanarak yazı yazacağımı Türkiye’de kimseye soracak değilim. Michael Jackson fun clubun bana daha fazla ayıp etmemesini ve mümkünse aşırılıkları için kendilerini bir gözden geçirmelerini istiyorum.
7- En önemlisi...
Dünyanın en özel sanatçılarından biri kocaman bir yıldız kaydı gitti, tamam!
Allah aşkına gençler,
Hanginiz hayatınızı yakından ilgilendiren temel bir sorun için bu kadar organize oldunuz?
Birlik, beraberlik ve protesto gücünüzü ne zaman demokratik bir gençlik hareketi için kullandınız?
Sosyal haklarınız, eğitim eşitliğiniz için ne zaman köşe yazarlarına zincir mektuplar yazdınız???
Bu yazıyı yazmamın tek sebebi budur!!
Michael vitiligoymuş, yok öyleymiş, yok böyleymiş...
Siz nasılsınız gençler? Siz neredesiniz? Babanız kaç saat çalışıyor ve kaç para kazanıyor? Siz nasıl bir geleceğe yürüyorsunuz? Sizin içinizde kim var??
Yaşamından ve trajedisinden bir şey anlamadığınız birini sevmeyin lütfen...
Asıl ben size teessüf ederim!!
Michael’la arama girmeyin!
