Mutluluk İntihar Etti...

[Romantik Prens]

Mutluluk intihar etti!
Duygular firarda
Aşk isyan çıkardı
Nefretler pusuda

Bir gece vakti anladı... Yere düşen sarı yapraklar misali çiğnendiğini!
Yerlerde sürüklenmeye alışık değildi
Göklerde kuş misali uçmalı... uçurmalıydı (!)hakedenleri(!)

Suçlu yoktu... adı; mutluluktu
Son sözü yoktu
Yokluğu zaten dünyanın sonuydu...

Hüzünle kardeşçe yaşardı, yaşadı da. Nefretin düşmanlığına
tebessümü cezaydı.
Mutluluğun can damarını "İnsanların ihaneti" kesti...
İnsanoğlu yine kendine etti.

Gidiyordu... yanına son ana kadar 'inat'ı aldı
kardeş duygularına son kez baktı... Pişmanlığa bakamadı hiç
Sevginin yalvarışlarına, aşkın çırpınışlarına...
Sevdanın, tutkunun parçalanışına;
'İnat'a sarılarak bir iç çekti!
Ve sadece bir duygunun adını andı...
Sizi sevdim elveda

Ve kıyamet çığlığı yükseldi... insanoğlu
ilk defa aynı anda bağırarak ağladı
Dünya böyle kaç gün dönebilir di ki...


Mutluluk intihar etti!
Duygular firarda
Aşk isyan çıkardı
Nefretler pusuda...