makmüh
Üye
mimar sınan ve nezaket
Mimar Sinan, yaptığı camiyi karşıdan seyrediyordu. Camiin etra­fında oynayan çocuklardan biri yanı­na geldi. Sinan'ı tanımıyordu. Ona:
"Bak amca! Bu minare eğri." de­di.
Bunu diğer çocuklar da tasdik ettiler. Mimar Sinan çocukların bu ifadeleri karşısında onlara dedi ki:
"Çocuklar! Madem ki minare eğri, düzeltelim. Haydi biriniz gitsin evinden uzunca bir ip getirsin." Ço­cuğun biri koşa koşa evine gider. Bi­raz sonra uzun bir ip ile getirir. Sinan o ipi minareye bağlar. Çocuklar­la beraber minareyi düzeltmek için ipe asılırlar.
"Haydi çocuklar asılalım!"
Hepsi ipe asılınca, çocuklardan biri:
"Tamam amca, düzeldi," der. "Minare şimdi doğruldu."
Mimar Sinan gülerek oradan uzaklaşır...
Koca Mimar, minarenin eğri olmadığını pekâlâ biliyordu. İple çe­kilmek suretiyle düzelmeyeceğinden de haberi vardı.
O kadar zahmete katlanması çocukları ikna içindi.
Öyle olmasaydı...
O zaman çocuklar, minarenin eğri olduğunu söyleyeceklerdi. Bu da insanları şüpheye düşürebilirdi.
"Bak amca! Bu minare eğri." de­di.
Bunu diğer çocuklar da tasdik ettiler. Mimar Sinan çocukların bu ifadeleri karşısında onlara dedi ki:
"Çocuklar! Madem ki minare eğri, düzeltelim. Haydi biriniz gitsin evinden uzunca bir ip getirsin." Ço­cuğun biri koşa koşa evine gider. Bi­raz sonra uzun bir ip ile getirir. Sinan o ipi minareye bağlar. Çocuklar­la beraber minareyi düzeltmek için ipe asılırlar.
"Haydi çocuklar asılalım!"
Hepsi ipe asılınca, çocuklardan biri:
"Tamam amca, düzeldi," der. "Minare şimdi doğruldu."
Mimar Sinan gülerek oradan uzaklaşır...
Koca Mimar, minarenin eğri olmadığını pekâlâ biliyordu. İple çe­kilmek suretiyle düzelmeyeceğinden de haberi vardı.
O kadar zahmete katlanması çocukları ikna içindi.
Öyle olmasaydı...
O zaman çocuklar, minarenin eğri olduğunu söyleyeceklerdi. Bu da insanları şüpheye düşürebilirdi.
